Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Hala Arena | |
 |
|
| Hala widowiskowo-sportowa Arena | |
| Państwo |  Polska |
| Miejscowość | Poznań |
| Lata budowy | lipiec 1972 – 28 czerwca 1974 |
| Otwarta | 28 czerwca 1974 |
| Architekt | Jerzy Turzeniecki |
| Właściciel | Miasto Poznań |
| Operator | Poznańskie Ośrodki Sportu i Rekreacji |
| Użytkownicy | Poznańskie Ośrodki Sportu i Rekreacji |
| Liczba miejsc | |
| Stałych | 4200[potrzebne źródło] |
| Dostawnych | 1500 |
| Całkowita | 6200[potrzebne źródło] |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Hala Arena — hala widowiskowo-sportowa w Poznaniu, w parku Kasprowicza.
Spis treści |
Kształt hali (odwrócony spodek) przypomina Mały Pałac Sportowy zbudowany w Rzymie w 1958 roku (proj. Pier Luigi Nervi). Od ok. 2007 r. planowana jest jej modernizacja, jednak prace odsuwane są regularnie na późniejszy termin[1][2][3].
Dach kopuły pokryty jest blachą aluminiową barwioną na złocisty kolor. Hala posiada 4200 miejsc siedzących na trybunach oraz ok. 3000 miejsc dostawnych na parkiecie[potrzebne źródło]. Arena jest dostosowana do organizowania imprez sportowych, koncertów, przedstawień i seansów filmowych. Pod trybunami znajdują się bufet, kawiarnia, szatnie i garderoby, sauna, sala do rozgrzewki i zaplecze sanitarne. Hala jest przystosowana dla potrzeb osób niepełnosprawnych.
W niej odbywają się popularne wydarzenia: Independance, RMI Trance Xplosion, Revolution, Dancetination, czy ATB in Concert, Armin Only. W Arenie odbył się również pożegnalny koncert Pidżamy Porno. Od kilku lat w poznańskiej Arenie organizowane są także mecze w ramach siatkarskiej Ligi Światowej. W 2009 halę odwiedziły też najlepsze reprezentacje w koszykówce, aby rozegrać mecze w ramach Mistrzostw Europy.
Decyzję o budowie hali widowiskowo-sportowej Prezydium Rady Narodowej m. Poznania podjęło w 1969 roku. Formę bryły ostatecznie przesądziły przesłanki ekonomiczne, z których wynikało, że najbardziej optymalną figurą geometryczną jest koło, a stereometryczną - bryła stanowiąca czaszę lub wycinek kuli. Halę budowano przez 23 miesiące: od lipca 1972 do 28 czerwca 1974 wg projektu Jerzego Turzenieckiego.
Zasadniczy element funkcjonalny budynku stanowi arena o powierzchni 1625 m² i średnicy 44,5 m okolona pasem komunikacyjnym (3m) i widownią. Widownia była planowana na 4088 miejsc: 3920 miejsc stałych, 99 miejsc w loży prasowej i 69 miejsc w loży honorowej. Możliwe było dostawienie 2600 miejsc na płycie areny.
Obciążenia poszczególnych elementów liczono na komputerze Mińsk 22 w poznańskim Zakładzie Elektronicznej Techniki Obliczeniowej.
Obiekt wyposażono także w specjalne urządzenia: ruchomą kabinę jezdną centralnej rampy świetlnej, umożliwiając jej obsługę oraz składany ekran umieszczony w zapadni (24m na 15m). Obydwa rozwiązania były niekonwencjonalne i zostały zgłoszone do Urzędu Patentowego.
W pobliżu hali (ul. Reymonta) zaprojektowano parkingi: jeden bezpośrednio przy hali na 175 samochodów osobowych, drugi przy południowo-zachodnim narożniku terenu (przy pływalni) na 225 samochodów osobowych i 16 autokarów. Wraz z halą zbudowano budynki pomocnicze: wentylatornię i kotłownię[4].
