Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyHalina Kobeckaitė (ur. 20 grudnia 1939 w Trokach) – litewska dr filozofii, dziennikarka i tłumaczka, działaczka karaimskiej mniejszości narodowej, wieloletnia ambasador w Estonii, Turcji, Azerbejdżanie i Uzbekistanie, od 2007 do 2011 ambasador w Finlandii.
Spis treści |
Urodziła się w Trokach w rodzinie karaimskiej. Jej ojcem był Szymon Kobecki. W 1962 ukończyła studia na Wydziale Dziennikarstwa Wileńskiego Uniwersytetu Państwowego, po czym studiowała filologię uzbecką na Taszkienckim Uniwersytecie Państowym (1962–1963). Po powrocie do kraju nauczała estetyki na Kowieńskim Instytucie Medycznym. Od 1967 do 1970 studiowała na studiach aspiranckich na Uniwersytecie Moskiewskim, gdzie uzyskała w 1972 stopień naukowy kandydata nauk filozoficznych z zakresu estetyki polskiej.
W latach 1971–1989 wykładała w Wileńskim Instytucie Inżynieryjno-Budowlanym (od 1976 jako docent). W 1988 przyłączyła się do Ruchu na Rzecz Przebudowy "Sąjūdis", zasiadając w jego Sejmie oraz Wileńskiej Radzie Miejskiej ugrupowania.
Zaangażowana w działalność na rzecz społeczności karaimskiej sprawowała w latach 1988–1994 funkcję przewodniczącej Wspólnoty Kulturalnej Litewskich Karaimów (lit. Lietuvos karaimų kultūros bendrija). Od 1989 do 1994 stała na czele Departamentu Narodowości przy rządzie Republiki Litewskiej jako jego dyrektor generalna. W latach 1992–1994 była przewodniczącą Towarzystwa Litewsko-Tureckiego (Lietuvos–Turkijos draugija).
W wolnej Litwie poświęciła się dyplomacji. Od 1994 do 1997 piastowała urząd ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego w Republice Estońskiej. W latach 1997–2004 pełniła analagiczną funkcję w Republice Tureckiej (od 2001 akredytowana również w Azerbejdżanie i Uzbekistanie). Po powrocie z misji w 2004 doradzała prezydentowi Adamkusowi. W 2007 została ambasadorem w Finlandii.
Od lat pracuje jako tłumacz. Przekłada na język litewski utwory tureckie, polskie i rosyjskie, a przede wszystkim tłumaczy z języków środkowoazjatyckich: azerskiego, kazachskiego, uzbeckiego i turkmeńskiego.
