Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Halina Wasilewska-Trenkner | |
|
|
| Data i miejsce urodzenia | 26 kwietnia 1942 Warszawa |
| Minister finansów | |
| Okres urzędowania | od 28 sierpnia 2001 do 19 października 2001 |
| Poprzednik | Jarosław Bauc |
| Następca | Marek Belka |
Halina Wasilewska-Trenkner (ur. 26 kwietnia 1942 w Warszawie) – polska urzędniczka państwowa, była minister finansów, członkini Rady Polityki Pieniężnej.
Ukończyła studia na Wydziale Ekonomii i Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki. Uzyskała w 1973 stopień doktora nauk ekonomicznych. Była pracownikiem naukowym Szkoły Głównej Handlowej, prowadzi zajęcia w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego.
W latach 1975–1990 pełniła funkcję sekretarza naukowego Komitetu Nauk Demograficznych Polskiej Akademii Nauk. W 1986 została wicedyrektorem w Zespole Zatrudnienia i Dochodów Ludności w Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, skąd rok później przeniesiono ją na stanowisko wicedyrektora w Zespole Systemów Regulacyjnych i Metod Planowania. Od 1989 do 1991 pracowała jako dyrektor w Centralnym Urzędzie Planowania, w 1991 została sekretarzem w CUP.
Od 20 listopada 1995 do 28 sierpnia 2001 sprawowała urząd podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów, odpowiedzialnego za budżet. Następnie do 19 października 2001 była ministrem finansów w rządzie Jerzego Buzka. Od 22 października 2001 do 12 sierpnia 2002 ponownie pełniła funkcję podsekretarza stanu w tym resorcie, później do 22 stycznia 2004 sekretarza stanu.
W 2004 powołano ją w skład Rady Polityki Pieniężnej II kadencji, funkcję tę pełniła do 2010. W tym samym roku prezes NBP Marek Belka powołał ją w skład zespołu doradców[1].
W 2006 prokurator przedstawił jej zarzut niedopełnienia obowiązków służbowych, w wyniku czego Skarb Państwa miał stracić kilkadziesiąt milionów złotych w tzw. aferze LFO[2]. W czerwcu 2008 w tej sprawie m.in. przeciwko niej został skierowany akt oskarżenia[3]. W listopadzie 2009 Sąd Okręgowy w Warszawie uniewinnił ją od popełnienia zarzucanego czynu[4].
Wyróżniona Nagrodą im. Andrzeja Bączkowskiego (2002), odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2004).
|
|||||||
