| Halit | |||
|
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | NaCl | ||
| Twardość w skali Mohsa | 2,0 | ||
| Przełam | muszlowy | ||
| Łupliwość | doskonała wg (100) | ||
| Pokrój kryształu | izomorficzne (w formie sześcianu), naskorupienia, skupienia włókniste, naciekowe, wykwity | ||
| Układ krystalograficzny | regularny | ||
| Topliwość | 804 °C | ||
| Właściwości mechaniczne | kruchy, diatermiczny, łatwo rozpuszczalny w wodzie (35,7 g NaCl/100 ml H2O) | ||
| Gęstość minerału | 2,1 – 2,2 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | bezbarwny, białawy lub zabarwiony na niebiesko, różowo, pomarańczowo, żółto lub czerwonawo | ||
| Rysa | biała | ||
| Połysk | szklisty, tłusty | ||
| Współczynnik załamania | 1,5443 | ||
| Dodatkowe dane | |||
| Szczególne własności | optycznie izotropowy | ||
Halit – minerał z gromady halogenków. Nazwa pochodzi od greckich słów halos – sól, słony, oraz lithos – kamień. Minerał znany i używany od czasów starożytnych. Głównym składnikiem jest chlorek sodu.
Halityt (potocznie sól kamienna) to monomineralna skała zbudowana z halitu.
Spis treści |
Przeważającą postacią kryształów jest sześcian. Struktura kryształu charakteryzuje się regularnym ułożeniem jonów Cl- i z wypełnieniem wolnych przestrzeni przez Na+. W wyższej temperaturze minerał staje się plastyczny. Również przy wzroście ciśnienia zmieniają się jego właściwości fizyczne i wówczas jest zdolny do "płynięcia" – halokineza. Płytki wyłupane z kryształów przy około 200 °C stają się giętkie i podatne na trwałe deformacje. Jest minerałem bardzo higroskopijnym, głównie na skutek małych domieszek chlorków Mg i K.
Teoretycznie zawiera 39,34% Na i 60,66% Cl.
W skupieniach halitu pospolicie obecne bywają domieszki ziarn piasku kwarcowego, substancji bitumicznych, a przede wszytkim innych chlorków i siarczanów charakterystycznych dla cyklotemów ewaporacyjnych, np. kizeryt, polihalit, karnalit, sylwin, gips, anhydryt, czasami siarka rodzima (Kłodawa).
Jest produktem krystalizacji wód morskich lub słonych jezior. Tworzy wykwity na pustyniach. Jest obecny również wśród ekshalacji wulkanicznych. Powstają przeważnie w rejonach Ziemi charakteryzujących się ciepłym klimatem.
Sól z wody morskiej lub z wód jezior słonych pozyskuje się we: Włoszech, Francji, Portugalii, Hiszpanii, Indiach, Chinach, Rosji, Azerbejdżanie, Kazachstanie, Uzbekistanie, Arabii Saudyjskiej, Algierii, Tunezji, USA, Chorwacji.
W Polsce największe złoża soli kamiennej są wieku cechsztyńskiego, znajdują się na Kujawach (kopalnie w Inowrocławiu – wydobycie ok. 2,5 mln t rocznie i Ciechocinku, gdzie sól pozyskiwana jest metodą wypłukiwania solanki), a także we wschodniej Wielkopolsce w Kłodawie – obecnie najważniejsze złoże eksploatowane metodą podziemną, wydobycie ok. 700 tys. t rocznie, oraz na Dolnym Śląsku w Sieroszowicach – wydobycie ok. 220 tys. t rocznie.
Złoża w Małopolsce – mioceńskie, obecnie nieeksploatowane:
Mniejsze, nieeksploatowane złoża, znajdują się także pomiędzy Żorami i Rybnikiem oraz nad Zatoką Pucką, pomiędzy Łebą a Puckiem.
Produkcja soli w Polsce wynosi obecnie ok. 4,5 mln t rocznie[potrzebne źródło].
| Wybrani producenci soli kamiennej w 1998 roku[1] |
Produkcja w tysiącach ton |
|---|---|
| Europa | 55 470 |
| Niemcy | 15 700 |
| Francja | 7386 |
| Holandia | 5500 |
| Polska | 3284 |
| Rosja | 2000 |
| Afryka (z Półwyspem Arabskim) | 3963 |
| Egipt | 1380 |
| Ameryka Północna i Środkowa | 64 555 |
| USA | 41 230 |
| Kanada | 13 320 |
| Meksyk | 8412 |
| Ameryka Południowa | 15 453 |
| Brazylia | 6837 |
| Chile | 6207 |
| Azja | 53 837 |
| Chiny | 30 830 |
| Indie | 11 964 |
| Australia | 8879 |
| Świat | 204 257 |
halit z Wieliczki
Kryształy halitu w Grotach Kryształowych
Halit z Pedra Lume, Cape Verde