Hans Carl Artmann (ur. 12 czerwca 1921 w Wiedniu-Breitensee w Austrii, zm. 4 grudnia 2000 w Wiedniu) był austriackim poetą. Sam mówił, że nie jest austriackim pisarzem, ale niemieckim poetą.
Spis treści |
Artmann urodził się w rodzinie szewca Johanna Artmanna i jego żony Marie z domu Schneider. Dorastał w Wiedniu, ukończył szkołę zbiorczą i przez trzy lata pracował jako praktykant w biurze. W 1940 powołano go do wojska, walczył w II wojnie światowej, rok później został zraniony. Do końca wojny służył w batalionie karnym Wehrmachtu. Od 1947 roku publikował teksty literackie w czasopiśmie "Nowe drogi" ("Neue Wege") i w rozgłośniach radiowych. Od 1952 roku wraz z Gerhardem Rühmem, Konradem Bayerem, Friedrichem Achleitnerem i Oswaldem Wienerem współpracował w ramach "Grupy Wiedeńskiej" (Wiener Gruppe), z której odszedł w roku 1958. Od roku 1954 podejmował liczne podróże po Europie, w latach 1961-1965 mieszkał w Szwecji, potem do 1969 roku w Berlinie i od 1972 roku w Salzburgu. Był przewodniczącym i członkiem-założycielem Stowarzyszenia Autorów w Grazu, które opuścił w roku 1976. Otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, m.in. Wielką Państwową Nagrodę Austriacką (Großer Österreichischer Staatspreis) (1974), doktorat honoris causa uniwersytetu w Salzburgu i prestiżową nagrodę im. Georga Büchnera.
H.C.Artmann ożenił się w 1972 roku z pisarką Rosą Pock. Zmarł 4 grudnia 2000 na atak serca.
tytuły oryginalne
tytuły oryginalne