| Hans Grodotzki | |||||||||||||||
Hans Grodotzki (z lewej) i Werner Krause |
|||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
4 kwietnia 1936 Pasłęk – podówczas Preußisch Holland |
||||||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | ||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Hans Grodotzki (ur. 4 kwietnia 1936 w Pasłęku) – niemiecki lekkoatleta długodystansowiec, dwukrotny medalista olimpijski z Rzymu z 1960.
Reprezentował Niemiecką Republikę Demokratyczną, ale największe sukcesy odniósł, startując w barwach połączonej olimpijskiej reprezentacji Niemiec na igrzyskach w 1960 w Rzymie. Zdobył wówczas dwa srebrne medale: najpierw w biegu na 5000 m za Nowozelandczykiem Murrayem Halbergiem, a przed Kazimierzem Zimnym z Polski, a kilka dni później w biegu na 10 000 m za Piotrem Bołotnikowem z ZSRR.
Był mistrzem NRD na 5000 m w 1959 oraz wicemistrzem na 1500 m w 1960, na 5000 m w 1958 i na 10 000 m w 1959[1].
Poprawiał rekordy NRD, dwukrotnie w biegu na 3000 m do wyniku 7:54,6 (30 lipca 1960 w Poczdamie) i trzykrotnie w biegu na 10 000 m do wyniku 28:37,0 (8 września 1960 w Rzymie). W 1962 doznał kontuzji ścięgna Achillesa, co zmusiło go do przerwania kariery, którą zakończył w 1964. Później pracował jako trener.