Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Hans Luther | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 10 marca 1879 Berlin |
| Data i miejsce śmierci | 11 maja 1962 Düsseldorf |
| Kanclerz Rzeszy | |
| Przynależność polityczna | Niemiecka Partia Ludowa (DVP) |
| Okres urzędowania | od 15 stycznia 1925 do 12 maja 1926 |
| Poprzednik | Wilhelm Marx |
| Następca | Wilhelm Marx |
| Prezydent Rzeszy Niemieckiej | |
| Okres urzędowania | od 28 lutego 1925 do 12 marca 1925 |
| Poprzednik | Friedrich Ebert |
| Następca | Walter Simons |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Hans Luther (ur. 10 marca 1879 w Berlinie, zm. 11 maja 1962 w Düsseldorfie) – niemiecki polityk, kanclerz Rzeszy, prezes Reichsbanku.
Karierę polityczną rozpoczął w roku 1907 od stanowiska radnego miejskiego w Magdeburgu. Następnie w roku 1913 został sekretarzem niemieckiej rady Städtetag. W roku 1918 wybrano go na burmistrza Essen. W grudniu 1922 roku kanclerz Wilhelm Cuno powołał Luthera do rządu na stanowisko ministra wyżywienia i rolnictwa.
Utrzymał on urząd ministra do roku 1924, gdy kanclerzem został Wilhelm Marx. W roku 1925 uzyskał nominację na kanclerza, jednak już w następnym roku powołano rząd pod kierunkiem Marxa. Przez krótki okres Luther pełnił funkcję prezydenta Niemiec, która zwolniła się po śmierci Friedricha Eberta. W roku 1930 Luther został prezesem Reichsbanku (pol. Banku Rzeszy). Zwolennik restrykcyjnej liberalnej polityki monetarnej. Po dojściu Hitlera do władzy został ambasadorem Rzeszy w USA. Funkcję pełnił w latach 1933-1937.
W roku 1937 przeszedł na emeryturę.
W roku 1933 Luther poprowadził serię wykładów na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku. W swoich przemówieniach zapewniał o pokojowych zamiarach Hitlera wobec europejskich sąsiadów. Rektor uniwersytetu, Nicholas Murray Butler, odrzucił prośby studentów o cofnięcie zaproszenia dla Luthera. Swoją decyzję umotywował potrzebą respektowania akademickiej wolności i liberalizmu.
Po II wojnie światowej Luther powrócił do aktywności zawodowej na różnych funkcjach w administracji i bankowości landów ( po 1949 w służbie państwowej RFN), a następnie w latach 1952-1955 był pełnomocnikiem rządu RFN ds. reorganizacji organizacji terytorialnej i finansów landów Republiki Federalnej (niem. Vorsitzender des Sachverständigen-Ausschusses für die Neugliederung des Bundesgebietes an der Erörterung der Ländergliederung) .
Zmiany gabinetowe:
26 października 1925 roku - Schiele, Schlieben oraz Neuhaus odeszli z rządu. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych objął Gessler (pozostając jednocześnie na stanowisku ministra obrony narodowej). Kanclerz Luther przejął kontrolę nad ministerstwem finansów, natomiast ministerstwo gospodarki oddano Krohne'mu (ministrowi transportu).
21 listopada 1925 - po rezygnacji Frenkena urząd ministra sprawiedliwości przejął tymczasowo kanclerz Luther
|
|||||||
