Hans Werner Henze

Hans Werner Henze
Hans Werner Henze (1960)
Imię i nazwisko	Hans Werner Henze
Data i miejsce urodzenia	1 lipca 1926 Gütersloh
Pochodzenie	niemieckie
Instrument	fortepian
Gatunek	muzyka poważna
Zawód	kompozytor
Powiązania	Stadttheater Konstanz, Hessisches Staatstheater Wiesbaden, Mozarteum
Odznaczenia
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Hans Werner Henze (ur. 1 lipca 1926 w Gütersloh) – niemiecki kompozytor muzyki współczesnej.

Henze jest uczniem Wolfganga Fortnera i Rene Leibowitza. Pracował jako kierownik muzyczny Deutsches Theater Heinza Hilperta w Konstancji, a w latach 1950-1953 był dyrektorem artystycznym baletu w Hessisches Staatstheater w Wiesbaden. Uczestniczył w pierwszych edycjach słynnych Międzynarodowych Letnich Kursów Nowej Muzyki w Darmstadt. Kompozytor osiadł na stałe we Włoszech.

Charakterystyka twórczości

Twórczość Henzego wyróżnia wielość stylów tzw. polistylistyka. Widoczne w niej są wpływy romantyzmu i naturalizmu, np. w operze z 1952 Boulevard Solitude (wg powieści Manon Lescaut Abbé Prévosta). Kompozytor stosuje nadto technikę serialną (serializm), często naśladuje inne style np. Mozarta, Rossiniego. Korzysta z wielu form muzycznych: madrygał, hymn, pieśń, song i elementów jazzu. Do innych ważniejszych dzieł operowych należą: Der junge Lord (Młody Lord), Die Bassariden (Bachantki), We Come to the River (Dochodzimy do rzeki), Die englische Katze (Angielska kotka), Das verratente Meer (Zdradzone morze), Venus und Adonis (Wenus i Adonis).

Henze jest także twórcą baletów (Ondine), symfonii, koncertów, muzyki kameralnej i utworów wokalnych (Pięć pieśni neapolitańskich) i rozprawy teoretycznej Muzyka i polityka (1976).