| Harald II Szara Opończa |
|
| król Norwegii | |
| Okres panowania | od ok. 961 do ok. 976 |
| Poprzednik | Haakon Dobry |
| Następca | Harald Sinozęby |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Ynglingowie |
| Urodzony | ? |
| Zmarł | ok. 976 |
| Ojciec | Eryk Krwawy Topór |
| Matka | Gunhilda Matka Królów |
Harald II Szara Opończa (norw. Harald II Eriksson Gråfell; ?–976) – król Norwegii, panował ok. 961–976.
Syn Eryka zwanego Krwawym Toporem, wnuk Haralda I Pięknowłosego. Po śmierci ojca wraz ze swymi braćmi przebywał w Danii, skąd organizował wyprawy na Norwegię walcząc przeciwko władzy króla Haakona I Dobrego, którego pokonał w bitwie pod Fitje (961). Następnie Harald II wraz z braćmi przejął władzę w kraju. Musiał walczyć z innymi potomkami Haralda Pięknowłosego, z których wielu ogłosiło swoją niezależność od króla Norwegii. Krwawo rozprawił się ze swymi przeciwnikami, jednego ze swych konkurentów – Sigurda – spalił w jego własnym domu. Syn Sigurda, jarl Haakon Sigurdsson, zwabił Haralda II do Danii, gdzie go zamordowano z rozkazu króla duńskiego Haralda I Sinozębego.