Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Harald I Pięknowłosy |
|
 |
|
| król Norwegii | |
| Okres panowania | od ok. 872 do ok. 930 |
| Następca | Eryk Krwawy Topór |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Ynglingowie |
| Urodzony | ok. 855 |
| Zmarł | ok. 933 |
| Ojciec | Halfdan Czarny |
| Dzieci | Eryk Krwawy Topór |
Harald I Pięknowłosy (norw. Harald I Hårfagre, 855–933) – król Norwegii z dynastii Ynglingów.
Syn Halfdana Czarnego. Jeden z lokalnych władców norweskich, po walkach z przywódcami plemiennymi, po wygraniu decydującej bitwy w Hafrsfjördzie zjednoczył większość kraju (872)[1]. Po kolei zmusił do uległości wszystkich drobnych władców norweskich. Podzielił Norwegię na okręgi i ustanowił w każdym z nich swego namiestnika (jarla).
Aby zabezpieczyć się od wygnańców i emigrantów, którzy urządzali napady na brzegi norweskie, wyruszył za nimi na morze i zajął wyspy Szetlandzkie i Orkady. Wielu wygnańców pociągnęło wtedy dalej, na Wyspy Owcze (Faroer) i do Islandii (874). Miał kilkanaście żon i wiele dzieci, którym nadał obszerne lenna. Złożył władzę w 930 roku, abdykując na rzecz swego syna Eryka.
Pochowano go na sposób pogański w Hauge, gdzie w 1872 roku, w tysięczną rocznicę zjednoczenia Norwegii, wystawiono mu pomnik.
| 4. Gudrød Myśliwy | ||||||
| 2. Halfdan Czarny | ||||||
| 5. Åsa Haraldsdotter | ||||||
| 1. Harald I Pięknowłosy | ||||||
| 6. Zygfryd z Ringerike | ||||||
| 3. Ragnhilda Sigurdsdotter | ||||||
| 7. nn | ||||||
