Hawelizm (hebr. hawel - marność) - neologizm[1] opisujący koncepcję braku absolutnej i wiecznej szczęśliwości w rzeczach przyziemnych, oparty na biblijnym motywie vanitas - myśli przewodniej Księgi Koheleta – Vanitas vanitatum et omnia vanitas – Marność nad marnościami i wszystko marność (Koh 1,2), lub buddyjskich naukach Hinajany[2].