| Heinz-Harald Frentzen | |
Heinz-Harald Frentzen w 2006 roku |
|
| Imię, nazwisko | Heinz-Harald Frentzen |
| Kraj | |
| Data i miejsce urodzenia | 18 maja 1967 Mönchengladbach |
| Sezon 2012 | |
| Seria | ADAC GT Masters |
| Zespół | Callaway Competition |
| Samochód | Chevrolet Corvette Z06 |
| Nr startowy | 27 |
| Partnerzy | Andreas Wirth |
| Sukcesy | |
|
1987: Niemiecka Formuła Ford 2000 (wicemistrz) |
|
| Serwis WWW | |
Heinz-Harald Frentzen (ur. 18 maja 1967 roku w Mönchengladbach) – niemiecki kierowca wyścigowy. W latach 1994–2003 uczestniczył w wyścigach Formuły 1, a jego największymi osiągnięciami w tej serii było wicemistrzostwo świata w roku 1997 i trzecie miejsce w klasyfikacji kierowców w roku 1999. Łącznie w Formule 1 wygrał 3 wyścigi.
Karierę zaczynał w kartingu, mając trzynaście lat. W wieku 18 lat rozpoczął ściganie się w zawodach samochodów jednomiejscowych, debiutując w Niemieckiej Formule Ford 2000. W 1987 roku zdobył tytuł wicemistrzowski tej serii, a rok później wygrał mistrzostwa Niemieckiej Formuły Opel Lotus. W latach 1990–1991 bez powodzenia startował w Międzynarodowej Formule 3000. W 1992 roku zadebiutował w Japońskiej Formule 3000, i uczestniczył w zawodach tej serii do roku 1993.
W Formule 1 zadebiutował w sezonie 1994 w zespole Sauber. Po śmierci Ayrtona Senny otrzymał ofertę zastąpienia go w zespole Williams, ale nie skorzystał z niej. W Sauberze ścigał się do roku 1996. Przed sezonem 1997 przeszedł do Williamsa, zastępując ówczesnego mistrza świata, Damona Hilla. Oczekiwania wobec Frentzena były spore, ale Niemiec był w konflikcie z Patrickiem Headem i w pierwszym sezonie startów w Williamsie zdołał wygrać tylko jeden wyścig. Mimo to wskutek dyskwalifikacji Michaela Schumachera za incydent w Grand Prix Europy w klasyfikacji końcowej sezonu wśród kierowców Frentzen zajął drugie miejsce. W sezonie 1998 nastąpił regres formy zespołu i Frentzen przed sezonem 1999 przeszedł do zespołu Jordan. W sezonie 1999 wygrał dwa wyścigi i miał realne szanse na zdobycie tytułu mistrza świata, a sezon ostatecznie zakończył na trzeciej pozycji w klasyfikacji kierowców i został uznany za objawienie sezonu. W sezonie 2000 wskutek dużej awaryjności samochodu zdobył tylko 11 punktów. W połowie sezonu 2001 stracił pracę w zespole Jordan, po czym przeniósł się do zespołu Prost. Rok później startował w zespole Arrows, a podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych wrócił do zespołu Sauber. W Sauberze ścigał się także w sezonie 2003, zdobywając podium w swoim przedostatnim wyścigu.
Pod koniec 2003 roku ogłosił zakończenie startów w Formule 1. W latach 2004–2006 ścigał się bez większych sukcesów w serii DTM samochodami Opel i Audi. W 2008 roku zadebiutował w serii Speedcar. W 2010 roku ogłosił zakończenie kariery kierowcy wyścigowego, ale rok później zadebiutował w wyścigowej serii ADAC GT Masters.
Spis treści |
Heinz-Harald Frentzen urodził się 18 maja 1967 roku w mieście Mönchengladbach w Niemczech Zachodnich. Był jedynym synem w rodzinie właściciela zakładu pogrzebowego Heinricha-Haralda Frentzena i jego żony hiszpańskiego pochodzenia, Angeli[1]. To małżeństwo miało jeszcze dwie córki: Sylvię i Sonię[1].
Gdy Frentzen miał osiem lat, jego rodzice rozwiedli się[2]. Jego ojciec później poślubił Meksykankę Arazelli, Angela natomiast wkrótce po rozwodzie powróciła do Hiszpanii[1].
W wieku 13 lat Frentzen zainteresował się braniem udziału w zawodach kartingowych[3]. Jego starty finansował ojciec, który stał także na czele zespołu i był głównym mechanikiem[1]. W 1981 roku Frentzen został kartingowym mistrzem Niemiec juniorów. Wtedy też po raz pierwszy spotkał się na torze z Michaelem Schumacherem. Jednakże do 1983 roku Schumacher pojawiał się tylko gościnnie, gdyż nie ukończył jeszcze 14 lat[4].
W 1984 roku Frentzen został wicemistrzem w kartingowej klasie 100 cm³[5]. Dwa lata później przeniósł się do Niemieckiej Formuły Ford 2000.
Heinz-Harald Frentzen zaczął ścigać się w zawodach samochodów jednomiejscowych, gdy miał 18 lat[6]. Przez pierwsze dwa lata jeździł w Niemieckiej Formule Ford 2000 w zespole Eifelland Racing-Albert Hamper[7]. W drugim roku startów w tej serii zdobył tytuł wicemistrzowski[6][7].
W 1988 roku Frentzen przeniósł się do Niemieckiej Formuły Opel Lotus[7]. Ścigał się tam w zespole byłego kierowcy Formuły 1 – Jochena Massa, o nazwie Jochen Mass Junior Team[7]. Sezon 1988 był bardzo udany dla całego zespołu – Frentzen zdobył tytuł mistrzowski, a jego kolega z zespołu Marco Werner ukończył mistrzostwa na trzeciej pozycji[8]. Dodatkowo Frentzen przejechał kilka wyścigów w Formule EFDA GM Lotus Euroseries. W ostatnich dwóch wyścigach pokonał Mikę Häkkinena, który następnie został mistrzem tej serii. Frentzen natomiast w klasyfikacji końcowej był szósty z 56 punktami[9].
W roku 1989 Frentzen otrzymał wsparcie ONS (Niemieckiego Narodowego Komitetu Sportów Motorowych) i przeniósł się do Niemieckiej Formuły 3, do zespołu Team JSK Baumanagement[7][10]. Frentzen zajął w klasyfikacji ogólnej drugie miejsce, zdobywając 163 punkty – tyle samo co Michael Schumacher, a punkt mniej od mistrza, Karla Wendlingera, który rok wcześniej został mistrzem Austriackiej Formuły 3[11][12]. Również w 1989 roku Frentzen wystartował w jednym wyścigu Brytyjskiej Formuły 3 w zespole Watson's Hong Kong Team[7].
Sezon 1990 Frentzen spędził w Międzynarodowej Formule 3000 w zespole Eddie Jordan Racing[7]. Kolegą zespołowym niemieckiego kierowcy był Eddie Irvine. Irvine zajął w klasyfikacji sezonu trzecie miejsce, natomiast Frentzen był szesnasty z trzema punktami[13]. Frentzen był za to wyżej w klasyfikacji od Karla Wendlingera[13]. Mistrz Formuły 3000 z sezonu 1990, Érik Comas, w sezonie 1991 zadebiutował w Formule 1 w zespole Ligier[14]. Jeszcze w 1990 roku Frentzen wziął udział Mercedesem C11 w jednym wyścigu Mistrzostw Świata Prototypów w zespole Sauber, w którym to wyścigu stanął na podium[15].
W 1991 roku Frentzen nadal uczestniczył w zawodach Międzynarodowej Formuły 3000 po tym, gdy przeniósł się do zespołu Vortex Motorsport[7]. Frentzen uzyskał w całym sezonie pięć punktów[16]. Nie mając ciekawych ofert na rok 1992, podjął rywalizację w Porsche Carrera Cup[7]. Wziął także udział w dwóch wyścigach Mistrzostw Świata Samochodów Sportowych[7]. W czerwcu wziął udział w wyścigu 24h Le Mans, w którym to, ścigając się w zespole Euro Racing Lolą T92/10 wraz z Charlesem Zwolsmanem seniorem i Shunjim Kasuyą zajął trzynaste miejsce w klasyfikacji generalnej[17]. Następnie otrzymał ofertę startów w Japońskiej Formule 3000 od Team Nova, który poszukiwał zastępcy dla kontuzjowanego Volkera Weidlera, który sam polecił Frentzena zespołowi[10]. W sezonie 1992 Japońskiej Formuły 3000 Frentzen wziął udział w trzech wyścigach, zdobył jedno podium i zakończył sezon na czternastym miejscu, uzyskawszy pięć punktów[7]. W tym samym roku w Japońskiej Formule 3000 debiutowali Roland Ratzenberger i Tom Kristensen[18][19].
W 1993 roku Frentzen kontynuował uczestnictwo w Japońskiej Formule 3000, a jego zespołowym kolegą był Mauro Martini – ubiegłoroczny mistrz serii[20]. W sezonie Frentzen pokonał Martiniego o jeden punkt, zdobył jedno pole position, jedno podium i dwukrotnie ustanowił najszybsze okrążenie[7][21]. W sierpniu Peter Sauber zabrał Frentzena na testy w Mugello, a wkrótce później podpisał z Frentzenem kontrakt na starty w zespole Sauber-Mercedes w Formule 1 w sezonie 1994. Jeszcze w 1993 roku Frentzen testował samochód Formuły 1 Tyrrell-Mugen wyposażony w opony Bridgestone[10].
W sezonie 1994 zespół Sauber używał modeli C13 napędzanych przez silniki Mercedes[22]. Na początku sezonu kierowcą samochodu z numerem 29 był Karl Wendlinger, a kierowcą modelu mającego numer startowy 30 był Heinz-Harald Frentzen[22].
W Formule 1 Frentzen zadebiutował podczas Grand Prix Brazylii 1994. W swoim pierwszym Grand Prix w kwalifikacjach był piąty, podczas gdy jego zespołowy kolega Karl Wendlinger startował z siódmego miejsca[23]. Wyścigu jednak Frentzen nie ukończył po tym, gdy na 16 okrążeniu wypadł z toru[24]. Bardziej udana dla niemieckiego kierowcy okazała się następna eliminacja, odbywające się po raz pierwszy w historii Formuły 1 Grand Prix Pacyfiku. W kwalifikacjach Frentzen był jedenasty, ale podczas wyścigu wielu kierowców nie dojechało do mety i Frentzen finiszował na piątym miejscu, zdobywając pierwsze dwa punkty w historii swoich startów w Formule 1[25][26]. W kwalifikacjach do Grand Prix San Marino zginął bliski przyjaciel Frentzena, Roland Ratzenberger[27]. Frentzen natomiast do wyścigu zakwalifikował się na siódmym miejscu[28]. Na takiej samej pozycji Niemiec wyścig ten ukończył[29]. W wyścigu tym zginął Ayrton Senna i Williams skierował do Frentzena ofertę zastąpienia Brazylijczyka, ale niemiecki kierowca odrzucił ją, tłumacząc się lojalnością wobec Petera Saubera[30]. Z Grand Prix Monako Frentzen się wycofał, ponieważ Karl Wendlinger miał groźny wypadek w trakcie treningów[31][32]. Zespół Sauber wrócił na Grand Prix Hiszpanii. Do wyścigu o to Grand Prix Frentzen zakwalifikował się na 12 miejscu, ale z wyścigu odpadł na 22 okrążeniu na skutek awarii skrzyni biegów[33][34]. Przed Grand Prix Kanady nowym partnerem zespołowym Frentzena został Andrea de Cesaris[35]. Do wyścigu tego Frentzen zakwalifikował się na 10 pozycji, ale odpadł z niego już na szóstym okrążeniu na skutek wypadku[36][37]. Do Grand Prix Francji Frentzen ponownie zakwalifikował się na piątym miejscu[38]. W wyścigu Niemiec jechał na piątej pozycji, ale na 48 okrążeniu czwartemu Häkkinenowi zepsuł się silnik, przez co Frentzen awansował na czwarte miejsce i na takim też miejscu wyścig ukończył, dzięki czemu zdobył kolejne trzy punkty[39]. W Grand Prix Wielkiej Brytanii Frentzen zakwalifikował się na 13 miejscu[40]. Wyścig niemiecki kierowca ukończył na ósmej pozycji, a po dyskwalifikacji Michaela Schumachera za zignorowanie kary za nieregulaminowy manewr przesunął się na siódme miejsce[41]. Do wyścigu o Grand Prix Niemiec Frentzen startował z dziewiątego miejsca[42]. W wyścigu już na pierwszym zakręcie miała miejsce kolizja, w której wzięło udział dziewięciu kierowców, a podczas której Frentzen uderzył w Marka Blundella, po czym wpadł w pułapkę żwirową i nie mógł kontynuować jazdy[43]. Za winnego spowodowania kolizji uznano Mikę Häkkinena i zdyskwalifikowano go na dwa wyścigi[44]. W Grand Prix Węgier Frentzen zakwalifikował się na ósmym miejscu[45]. Wyścigu nie ukończył na skutek awarii skrzyni biegów na 40 okrążeniu[46]. Z powodu awarii Frentzen nie ukończył również trzech następnych wyścigów: o Grand Prix Belgii (uszkodzeniu uległa półoś na 11 okrążeniu[47]), Włoch (na 23 okrążeniu zepsuł się silnik Mercedesa[48]) oraz Portugalii (awaria dyferencjału na 32 okrążeniu[49]). Do wyścigu o Grand Prix Europy na torze Jerez Frentzen zakwalifikował się na najwyższej jak dotychczas podczas jego startów w Formule 1, czwartej pozycji[50]. Wyścig natomiast kierowca Saubera ukończył na szóstym miejscu[51]. Do Grand Prix Japonii Frentzen startował z jeszcze wyższej, trzeciej pozycji, ale w deszczowym wyścigu ponownie finiszował na szóstym miejscu[52][53]. Do ostatniego wyścigu sezonu, o Grand Prix Australii, Frentzen startował z 10 miejsca[54]. Wyścig ten Frentzen ukończył, zajmując siódmą lokatę[55].
W całym sezonie Frentzen zdobył zatem siedem punktów, dzięki czemu zajął trzynaste miejsce w klasyfikacji generalnej kierowców[56].
Na sezon 1995 zespół Sauber zmienił dostawcę silników. Mercedes zaprzestał dostarczania silników szwajcarskiemu zespołowi i związał się z McLarenem, Sauber natomiast zdołał zapewnić sobie fabryczne silniki Forda – ECA Zetec-R o pojemności 3 litrów[57][58][59]; na jednostkach Ford Zetec-R, oznaczonych EC (o pojemności 3,5 litra) w sezonie 1994 Michael Schumacher został mistrzem świata[59][60]. Głównym sponsorem zespołu została ponadto firma Red Bull, której właściciel – Dietrich Mateschitz – wykupił część udziałów z zespole[57]. Zespołowym partnerem Frentzena ponownie został Karl Wendlinger[61].
Do pierwszego wyścigu sezonu, o Grand Prix Brazylii, Frentzen zakwalifikował się na czternastym miejscu[62]. Wyścigu jednak nie zdołał ukończyć z powodu awarii elektryki na 11 okrążeniu[63]. W Grand Prix Argentyny Frentzen zakwalifikował się na dziewiątej pozycji, ale wyścig ukończył na piątym miejscu, zdobywając pierwsze punkty w sezonie[64][65]. Przed Grand Prix San Marino odbywającym się na przebudowanym torze Imola dokonano znacznych zmian w samochodzie[66]. W kwalifikacjach Frentzen był czternasty, a w wyścigu awansował na szóstą pozycję, zdobywając kolejny punkt[67][68]. Kwalifikacje do Grand Prix Hiszpanii Frentzen ukończył na dwunastym miejscu, a w wyścigu był ósmy[69][70]. Na Grand Prix Monako Wendlingera w zespole Sauber zastąpił Jean-Christophe Boullion[71]. W kwalifikacjach do wyścigu Frentzen był czternasty, ale wyścig ponownie ukończył na punktowanej pozycji, finiszując szósty[72][73]. Do Grand Prix Kanady Frentzen zakwalifikował się na dwunastym miejscu[74]. Wyścigu, zakończonego pierwszym i jedynym zwycięstwem Jeana Alesiego, Niemiec z powodu awarii silnika na 27 okrążeniu nie ukończył[75][76]. Do wyścigu o Grand Prix Francji Frentzen ponownie zakwalifikował się z dwunastym czasem, ale wyścig ukończył na 10 miejscu[77][78]. Grand Prix Wielkiej Brytanii było kolejną eliminacją, w której w kwalifikacjach Frentzen był dwunasty[79]. Wyścig kierowca z Mönchengladbach ukończył na punktowanym, szóstym miejscu[80]. Do wyścigu o Grand Prix Niemiec Frentzen startował z 11 miejsca[81]. Frentzen nie ukończył wyścigu na skutek awarii silnika (33 okrążenie), za to pierwszy raz w Formule 1 punktował Boullion, zdobywając dwa punkty za piąte miejsce[71][82]. Do Grand Prix Węgier Frentzen zakwalifikował się z jedenastym czasem[83]. Na ostatnim okrążeniu wyścigu jadący na trzeciej pozycji Rubens Barrichello miał problemy z elektryką, wskutek czego wyprzedziło go kilku kierowców – w tym Frentzen, który dzięki temu awansował na piąte miejsce[84]. Różnica między trzecim na mecie Gerhardem Bergerem a szóstym Olivierem Panisem wynosiła 1,2 sekundy[84]. W tym czasie zaczęły pojawiać się plotki, iż Frentzen może przejść do Williamsa (w miejsce Damona Hilla) lub McLarena (w miejsce Miki Häkkinena)[85][86]. Kwalifikacje do Grand Prix Belgii Heinz-Harald Frentzen ukończył na dziesiątym miejscu, ale w wyścigu był czwarty, tracąc do trzeciego Martina Brundle'a dwie sekundy[87][88]. W kwalifikacjach do Grand Prix Włoch Frentzen był dziesiąty[89]. W trakcie wyścigu przed Frentzenem znajdowali się między innymi kierowcy Jordanów – Rubens Barrichello i Eddie Irvine, ale obaj pod koniec wyścigu z powodu usterek mechanicznych musieli się wycofać[90]. W ten sposób Frentzen awansował na trzecie miejsce i po raz pierwszy w swojej karierze stanął na podium w wyścigu Formuły 1[91]. Było to również pierwsze podium zespołu Sauber w Formule 1[92]. We wrześniu Frentzen podpisał kontrakt na kolejny rok z Sauberem, ucinając tym samym spekulacje, jakoby miał przejść do McLarena lub Williamsa[93]. W kwalifikacjach do Grand Prix Portugalii Frentzen zajął najwyższą w sezonie, piątą pozycję[94]. Wyścig ukończył jedno miejsce niżej, a jeden punkt zdobyty za szóste miejsce był ostatnim punktem Frentzena w sezonie 1995[91][95]. Do wyścigu o Grand Prix Europy Frentzen startował z ósmego miejsca[96]. Z wyścigu odpadł na osiemnastym okrążeniu po kolizji z Pedro Dinizem[97]. W kwalifikacjach do Grand Prix Pacyfiku, który to wyścig został na skutek trzęsienia ziemi w Kobe przeniesiony z kwietnia na październik[98], Frentzen ponownie zajął ósme miejsce[99], natomiast w wyścigu był siódmy[100]. Na Grand Prix Japonii do zespołu Sauber wrócił Karl Wendlinger[101]. W sesjach kwalifikacyjnych do tego wyścigu Frentzen uzyskał ósmy czas i również na ósmej pozycji ukończył wyścig[102][103]. W kwalifikacjach do ostatniego wyścigu sezonu – Grand Prix Australii Frentzen był szósty[104]. Po odpadnięciu takich kierowców, jak David Coulthard, Jean Alesi, Michael Schumacher czy Gerhard Berger Frentzen awansował na drugą pozycję[105]. Frentzen próbował zdublować Marka Blundella, ale Brytyjczyk nie chciał go przepuścić; po udanym manewrze dublowania Frentzen pokazał Blundellowi środkowy palec[106]. Jadącemu na drugiej pozycji Niemcowi na 40 okrążeniu zepsuła się skrzynia biegów i Frentzen musiał wycofać się z wyścigu[107].
W sezonie 1995 Frentzen uzyskał 15 punktów i w klasyfikacji generalnej kierowców zajął dziewiąte miejsce[108]. Sauber-Ford natomiast w klasyfikacji konstruktorów był siódmy, z 18 punktami[109].
W sezonie 1996 samochody Sauber nadal były napędzane przez silniki Forda[57]. Wendlingera w szwajcarskim zespole zastąpił Johnny Herbert, który w sezonie 1995 wygrał Benettonem dwa wyścigi[110].
Pierwszym wyścigiem sezonu było Grand Prix Australii, po raz pierwszy w historii Formuły 1 odbywające się na torze Albert Park[111]. W kwalifikacjach, odbywających się według nowego formatu (jedna godzinna sesja w sobotę zamiast dwóch sesji: w piątek i sobotę), Heinz-Harald Frentzen uzyskał dziewiąty czas[112]. Podczas okrążenia rozgrzewkowego przed wyścigiem, w samochodzie Frentzena zepsuła się elektryka i Niemiec musiał skorzystać z zapasowego samochodu[111]. Mimo to Frentzen ukończył wyścig na ósmym miejscu[113]. Po tym wyścigu Frentzen zyskał przydomek "Fantastycznie Latającego"[114]. Kwalifikacje do Grand Prix Brazylii Frentzen ukończył na dziewiątym miejscu[115]. W wyścigu już po trzech okrążeniach jechał na szóstej pozycji[114]. Następnie trzykrotnie z rzędu ustanowił najszybszy czas okrążenia, a na siedemnastym okrążeniu słabszym samochodem wyprzedził Michaela Schumachera, jednak przed końcem okrążenia Schumacher odzyskał pozycję[114]. Frentzen jednak nie ukończył wyścigu, ponieważ na 37 okrążeniu zepsuł się silnik Forda[116]. W kwalifikacjach do Grand Prix Argentyny Frentzen zajął jedenastą pozycję, co było związane z tym, iż na skutek nieudanej konstrukcji tylnego spojlera na to Grand Prix Saubery ślizgały się[117]. Wczesną część wyścigu Frentzen spędził za jadącymi wolniej kierowcami Jordanów i McLarenów[117]. Gdy przez krótki czas nie jechał za nimi, ustanowił szósty w wyścigu czas okrążenia[117]. Na 33 okrążeniu po próbie wyprzedzenia Davida Coultharda z zespołu McLaren Frentzen wpadł w poślizg i wycofał się z wyścigu[117]. Przed czwartą eliminacją sezonu, Grand Prix Europy, Ford zapowiedział, że dokonał poprawek w mającym niedostatki mocy silniku[118]. Mimo tego Frentzen kwalifikacje ukończył na dziesiątym miejscu, a Herbert – na dwunastym[119]. W trakcie wyścigu Frentzen jechał za Miką Häkkinenem[118]. Po błędzie fińskiego kierowcy awansował na punktowane, szóste miejsce, ale wycofał się z wyścigu osiem okrążeń przed metą na skutek problemów z hamulcami i skrzynią biegów[118][120]. Do wyścigu o Grand Prix San Marino Frentzen ponownie startował z dziesiątej pozycji, ale wyścigu słabo spisującym się Sauberem nie ukończył wskutek awarii hamulców na 33 okrążeniu[121][122][123]. Kwalifikacje do Grand Prix Monako Frentzen ukończył na dziewiątym miejscu[124]. W trakcie wyścigu od drugiego okrążenia Frentzen walczył o pozycję z Eddiem Irvinem[125]. Na osiemnastym okrążeniu Niemiec wjechał w tył samochodu Irvine'a i uszkodził spojler, ale obaj kierowcy zdołali kontynuować jazdę, chociaż Frentzen musiał zjechać na pit-stop wymienić spojler[126]. Później tak skomentował to wydarzenie:
|
|
W trakcie wymiany spojlera Frentzenowi zmieniono opony na mokre, chociaż ze względu na przesychający tor poprosił mechaników o wymianę opon na slicki[125]. Komentatorzy Formuły 1 podkreślali, że gdyby Frentzen nie musiał zjeżdżać na wymianę spojlera bądź gdyby założono mu slicki, prawdopodobnie wygrałby wyścig[125][126]. Po pit-stopie Frentzen zaczął ustanawiać najszybsze czasy okrążeń, chociaż wtedy na torze ścigało się już tylko dwunastu kierowców[125][127]. Po 70 okrążeniu w wyścigu brało udział tylko czterech kierowców[127], a ostatnią, czwartą pozycję, zajmował Frentzen[125]. Pod koniec przedostatniego okrążenia wyścigu Frentzen, widząc, że nie ma już szans na zajęcie trzeciego miejsca, zjechał do boksów i zakończył wyścig[125]. Niemiec w ten sposób ukończył wyścig na czwartej pozycji i zdobył pierwsze w sezonie punkty[91][127]. Do następnego wyścigu, o Grand Prix Hiszpanii, Frentzen startował z jedenastej pozycji[128]. Podczas sesji rozgrzewkowej Frentzen rozbił samochód i musiał skorzystać z zapasowego modelu[129]. W wyścigu Frentzen zajął czwartą pozycję, zdobywając w sezonie kolejne trzy punkty[130]. W kwalifikacjach do Grand Prix Kanady Frentzen uzyskał dwunasty czas[131]. W wyścigu utrzymywał się przed Davidem Coulthardem, ale na dwudziestym okrążeniu zepsuła mu się skrzynia biegów[132]. W kwalifikacjach do Grand Prix Francji Frentzen ponownie był dwunasty[133]. Podczas rozgrzewki w samochód Frentzena uderzył Damon Hill, wskutek czego do wyścigu Frentzen był zmuszony wystartować zapasowym samochodem[134]. W trakcie wyścigu na 57 okrążeniu Frentzenowi zablokowała się przepustnica i wjechał w pułapkę żwirową, kończąc wyścig[134]. Do wyścigu o Grand Prix Wielkiej Brytanii Frentzen startował z jedenastego miejsca, a sam wyścig ukończył na ósmej pozycji[135][136]. W kwalifikacjach do Grand Prix Niemiec, odbywającego się na szybkim torze Hockenheimring, Frentzen był trzynasty[137]. Niemiecki kierowca wyraził zadowolenie z tej pozycji, co było związane z tym, iż silniki Forda nie były konkurencyjne[138]. W wyścigu Frentzen był ósmy[139]. W kwalifikacjach do Grand Prix Węgier Frentzen był dziesiąty, ale wyścigu nie ukończył z powodu awarii elektryki na 51 okrążeniu[140][141]. Do wyścigu o Grand Prix Belgii Frentzen startował z jedenastego miejsca[142]. Podczas wyścigu na pierwszym zakręcie doszło do kolizji Panisa, Frentzena i Herberta, po której wszyscy trzej kierowcy wycofali się z wyścigu[143]. W kwalifikacjach do Grand Prix Włoch Frentzen był trzynasty[144]. Na jednym z okrążeń kwalifikacyjnych, na zakręcie Lesmo, Frentzen miał groźnie wyglądający wypadek[145]. W trakcie wyścigu, na drugiej szykanie ósmego okrążenia Frentzen uderzył w barierę z opon i wycofał się z wyścigu[145]. Kwalifikacje do Grand Prix Portugalii Niemiec ukończył na jedenastym miejscu[146]. W wyścigu Frentzen wystartował źle, ale mimo to zdołał finiszować na siódmym miejscu[147]. W kwalifikacjach do ostatniego wyścigu sezonu – Grand Prix Japonii Frentzen był siódmy, co stanowiło najlepszą pozycję kwalifikacyjną kierowcy Saubera w sezonie 1996[148]. Frentzen przyznał, że nie oczekiwał tego, ale gdy tor przesychał (początek kwalifikacji odbywał się na mokrej nawierzchni), samochód spisywał się coraz lepiej[148]. W trakcie wyścigu na pierwszym zakręcie Frentzen wyprzedził Jacques’a Villeneuve'a i awansował na piątą pozycję, jednakże pojechał zbyt szeroko i wjechał w żwir, wskutek czego wyprzedzili go obaj kierowcy Jordanów[148]. W trakcie wyścigu Frentzen próbował wyprzedzić wolniejszego Barrichello, co się nie udawało. W pewnym momencie Frentzenowi przebiła się opona i przez to zjechał na pit-stop wcześniej niż Barrichello; gdy Barrichello zakończył swój pit-stop, wyjechał za Frentzenem[148]. Pod koniec wyścigu walkę o szóstą pozycję z Niemcem stoczył Olivier Panis, który dwukrotnie przeciął szykanę próbując wyprzedzić Frentzena, ale później już nie podejmował ataków[148]. Ostatecznie Frentzen zakończył wyścig na szóstym miejscu, zdobywając jeden punkt[148].
W całym sezonie Niemiec zdobył siedem punktów, przez co zajął dwunaste miejsce w klasyfikacji generalnej kierowców[149].
Na sezon 1997 Frentzen przeniósł się do Williamsa, gdzie zastąpił mistrza świata, Damona Hilla[150][151], chociaż wcześniej mówiono także, iż Niemiec może przejść do McLarena lub Stewarta[152][153]. Williamsy były wtedy napędzane silnikami Renault, a kolegą zespołowym niemieckiego kierowcy był Jacques Villeneuve[154]. Oczekiwania wobec Frentzena, szczególnie w niemieckich mediach, były wysokie[155]. Szybko okazało się jednak, że Frentzen nie może porozumieć się z dyrektorem technicznym, Patrickiem Headem, przez co czuł się wyobcowany[150][156].
W kwalifikacjach do pierwszej eliminacji sezonu – Grand Prix Australii, Frentzen był drugi, ale do zdobywcy pole position, Villeneuve'a, stracił prawie dwie sekundy[157]. Na pierwszym okrążeniu wyścigu Eddie Irvine spowodował kolizję z Johnnym Herbertem i Jacquesem Villeneuvem, wskutek której Frentzen wyszedł na prowadzenie[158]. Wskutek stosowania innych, szybciej zużywających się hamulców (AP) niż większość konkurentów (Brembo) Williams w przeciwieństwie do nich zdecydował się nie na jeden, a na dwa pit-stopy[158]. Po swoim pierwszym pit-stopie Frentzen wyjechał za Davidem Coulthardem i Michaelem Schumacherem, ale wskutek pogłębiających się problemów z hamulcami nie był w stanie ich wyprzedzić[158]. Po tym, gdy Coulthard i Schumacher zjechali na swoje pit-stopy, Frentzen objął prowadzenie, a na 40 okrążeniu zjechał na swój drugi pit-stop; po wyjeździe z boksów ponownie był trzeci[158]. Po wyjeździe z boksów Frentzen zbliżał się do prowadzącej dwójki, ale klocki hamulcowe w Williamsie FW19 zużywały się coraz bardziej[158]. Na pierwszej szykanie 56 okrążenia, trzy okrążenia przed metą, w samochodzie Frentzena eksplodowała tarcza hamulcowa i Frentzen wyjechał poza tor, kończąc wyścig[158]. Niemca sklasyfikowano na ósmym miejscu[159]. Gdy w trakcie kwalifikacji do Grand Prix Brazylii Frentzen ustanawiał swoje najszybsze okrążenie, Giancarlo Fisichella miał wypadek i wywieszono czerwoną flagę[160]. Wskutek tego Frentzen uzyskał dopiero ósmy czas kwalifikacyjny[161]. W wyścigu Frentzen miał słaby start, wskutek czego jechał za wolniejszymi Jordanami, Damonem Hillem i Davidem Coulthardem[160]. Następnie dzięki dobrej strategii wyprzedził ich, ale pod koniec wyścigu miał problem ze skrzynią biegów i po wyprzedzeniu przez Fisichellę ukończył wyścig na dziewiątym miejscu[160]. Już przed trzecią eliminacją sezonu, o Grand Prix Argentyny, pojawiły się opinie, że Frentzen nie wytrzymuje presji ze strony Villeneuve'a[162]. Niemiec zakwalifikował się na drugiej pozycji, 0,798 sek. za zdobywcą pole position, Jacquesem Villeneuvem[162]. W trakcie rozgrzewki przed wyścigiem w samochodzie Frentzena zepsuł się przewód paliwowy i w wyścigu Niemiec musiał skorzystać z zapasowego samochodu[162]. Na pierwszym okrążeniu miała miejsce kolizja między Davidem Coulthardem i Michaelem Schumacherem, wskutek czego na cztery okrążenia wyjechał samochód bezpieczeństwa[162]. Frentzen, jadący na drugim miejscu, wycofał się na siódmym okrążeniu na skutek problemów ze sprzęgłem[162]. Do Grand Prix San Marino startował z drugiego miejsca[163]. Na starcie wyścigu Michael Schumacher wyprzedził Frentzena[164]. Na 24 okrążeniu do boksów zjechał Michael Schumacher, a na 27 – Frentzen[164]. Gdy Frentzen wyjechał z boksów, znalazł się tuż przed Schumacherem[164]. Na 41 okrążeniu Villeneuve wycofał się z powodu awarii skrzyni biegów[165]. Frentzenowi pod koniec wyścigu znacznie zużyły się hamulce, ale zdołał utrzymać się przed Schumacherem i wygrał swój pierwszy wyścig Formuły 1[164]. W ostatnich minutach kwalifikacji do Grand Prix Monako Frentzen ustanowił najlepszy czas i po raz pierwszy w swojej karierze wywalczył pole position[166][167]. W wyścigu prowadzenie od początku objął jednak Michael Schumacher[168]. Zła taktyka i założenie slicków na wyścig, w którym cały czas intensywnie padało spowodowało, że podczas swojego pit-stopu na 37 okrążeniu Niemiec tracił już jedno okrążenie do lidera[167]. Na 40 okrążeniu Niemiec miał wypadek i wycofał się z wyścigu[169]. Kwalifikacje do Grand Prix Hiszpanii Frentzen ukończył na drugiej pozycji[170]. W wyścigu Frentzen wystartował źle i w trakcie pierwszego okrążenia spadł na szóste miejsce[171]. Opony w samochodzie Frentzena zużywały się zbyt szybko, wskutek czego był zmuszony trzykrotnie zjeżdżać do boksów[171]. Wyścig ukończył na ósmej pozycji, walcząc o nią z Giancarlo Fisichellą[171]. Do Grand Prix Kanady Frentzen startował z czwartego miejsca[172]. Na szóstym okrążeniu wyścigu został wyprzedzony przez Ralfa Schumachera, a następnie zjechał do boksów z powodu uszkodzenia opony[173]. Ostatecznie Frentzen w wyścigu przerwanym na 55 okrążeniu z powodu wypadku Oliviera Panisa wywalczył czwartą pozycję[173]. Kwalifikacje do Grand Prix Francji Niemiec ukończył na drugim miejscu[174]. Na takim też miejscu ukończył wyścig[175]. W kwalifikacjach do Grand Prix Wielkiej Brytanii 1997 Niemiec także był drugi[176]. Przed wyścigiem, pod koniec okrążenia rozgrzewkowego, Frentzenowi zepsuł się samochód i start opóźniono[177]. Frentzen zatem zgodnie z przepisami startował z ostatniego miejsca[177]. Na zakręcie Becketts na pierwszym okrążeniu Frentzen zderzył się z Josem Verstappenem i wycofał się z wyścigu[177]. Verstappen tak skomentował kolizję:
|
|
W kwalifikacjach do Grand Prix Niemiec Frentzen zajął piąte miejsce[178]. Na pierwszym zakręcie wyścigu doszło do kolizji między Frentzenem i Irvinem, na skutek której został uszkodzony również samochód Coultharda[179]. Frentzen uszkodził dwa koła i przód samochodu[179]. Niemiec zdołał wprawdzie zjechać do boksów, ale wycofał się na drugim okrążeniu z powodu uszkodzeń zawieszenia powstałych na skutek kolizji[179]. W kwalifikacjach do Grand Prix Węgier Frentzen był szósty, ponieważ startował w nich na oponach wykonanych z twardej mieszanki[180]. Frentzen wycofał się z wyścigu na 30 okrążeniu. Na jego ostatnim okrążeniu przed stopem centralna część łącznika do tankowania – która jest sprężyną – cofnęła się i katapultowała, na skutek czego paliwo wyciekło ze zbiornika i dostało się do tyłu samochodu (m.in. do rur wydechowych), przez co spowodowało wybuch ognia[180]. W kwalifikacjach do Grand Prix Belgii Frentzen rozbił samochód[181]. Zdołał jednak wywalczyć siódmą pozycję startową[182]. Początek wyścigu odbywał się w mokrych warunkach i kierowcy rozpoczęli wyścig za samochodem bezpieczeństwa[181]. Frentzen startował na oponach przeznaczonych na mokrą nawierzchnię, ale już na ósmym okrążeniu dokonał wymiany na slicki[181]. Przed drugim pit-stopem (na 24 okrążeniu) był czwarty[181]. Następnie do końca wyścigu ścigał Mikę Häkkinena i ukończył wyścig na czwartym miejscu[181]. Häkkinen został później zdyskwalifikowany, ponieważ paliwo używane w jego samochodzie podczas sesji treningowych nie było zgodne z próbkami FIA[181]. Wskutek tej dyskwalifikacji Frentzen w oficjalnych wynikach wyścigu znalazł się na trzecim miejscu[183]. Do Grand Prix Włoch Frentzen startował z drugiego miejsca[184]. W wyścigu Frentzen podążał za Jeanem Alesim, a przed Coulthardem[185]. Na pit-stop Frentzen zjechał na 29 okrążeniu[185]. Coulthard natomiast zjechał na pit-stop później, a po wyjeździe z niego został liderem i wygrał wyścig; drugi był Alesi, a trzeci Frentzen[185]. Do Grand Prix Austrii Frentzen zakwalifikował się na czwartym miejscu[186]. W wyścigu wystartował słabo i został wyprzedzony przez obu kierowców Stewarta[187]. Później Frentzen zdołał ich wyprzedzić i wyścig ukończył na trzecim miejscu[188]. Kwalifikacje do Grand Prix Luksemburga Frentzen ukończył z trzecim czasem[189]. W pierwszym zakręcie wyścigu Jacques Villeneuve potrącił kołami samochód Frentzena, przez co spadł na trzynastą pozycję[190]. W wyścigu, który ukończyło dziesięciu kierowców, Frentzen był trzeci[191]. Do wyścigu o Grand Prix Japonii Frentzen ruszał z szóstego miejsca, ponieważ na swoim najszybszym okrążeniu kwalifikacyjnym popełnił błąd[192][193]. Na starcie wyścigu Frentzen wyprzedził Gerharda Bergera i awansował na piątą pozycję[193]. Po serii pit-stopów rywali niemiecki kierowca na krótko został liderem, a po swoim pit-stopie wyjechał na czwartej pozycji, za Irvinem, Schumacherem i Villeneuvem[193]. Irvine pozwolił się wyprzedzić Schumacherowi, a następnie blokował Villeneuve'a[193]. Irvine zjechał do boksów na 32 okrążeniu, a Frentzen na 37, dzięki czemu po wyjeździe z pit-stopu znalazł się przed Irvinem[193]. Ostatecznie Frentzen ukończył wyścig na drugim miejscu, co zapewniło Williamsowi tytuł mistrza świata w klasyfikacji konstruktorów[193]. W kwalifikacjach do Grand Prix Europy Villeneuve, Schumacher i Frentzen ustanowili dokładnie taki sam czas, ale według regulaminu w takich sytuacjach o kolejności startowej decyduje kolejność w klasyfikacji kierowców, tak więc Frentzen startował z trzeciej pozycji[194][195]. W trakcie wyścigu na starcie Frentzen wyprzedził Villeneuve'a, ale na ósmym okrążeniu oddał Kanadyjczykowi pozycję[195]. Gdy Schumacher i Villeneuve zjechali do boksów, Frentzen objął prowadzenie w wyścigu[195]. Jednakże po pit-stopach Frentzena, Coultharda i Häkkinena Niemiec spadł za kierowców McLarenów[195]. W trakcie wyścigu Schumacher spowodował kolizję z Villeneuvem, wskutek której wycofał się, a Villeneuve'owi uszkodził się samochód[195]. Za ten manewr Schumacherowi odebrano wszystkie punkty w sezonie 1997[196]. Frentzen jadąc natknął się na wracającego na tor po incydencie z Schumacherem Villeneuve'a i próbując uniknąć kolizji z nim, wyjechał poza tor i musiał zjechać na nieplanowany pit-stop, dlatego też wyścig ukończył na szóstej pozycji[195].
Ogółem w sezonie 1997 Frentzen zdobył 42 punkty i został wicemistrzem świata[197].
Na sezon 1998 Williams utrzymał skład kierowców z sezonu 1997[198]. Dostawcą silników została firma Mecachrome, która w rzeczywistości dostarczała stare silniki Renault[199]. Z zespołu odszedł projektant Adrian Newey i samochód Williams FW20 był pierwszym od 1989 roku samochodem Williamsa skonstruowanym bez udziału Neweya[200].
W kwalifikacjach do Grand Prix Australii Frentzen uplasował się na szóstej pozycji[201]. W trakcie wyścigu został wyprzedzony przez Giancarlo Fisichellę, ale dzięki lepszej taktyce po wyjeździe z boksów znalazł się przed Fisichellą[202]. Fisichella następnie wyprzedził Frentzena, ale na 44 okrążeniu wycofał się z powodu uszkodzenia tylnego spojlera, dzięki czemu Frentzen awansował na trzecie miejsce i taką też pozycję zajął w wyścigu[202]. Do następnego wyścigu, Grand Prix Brazylii, Niemiec startował z trzeciego miejsca[203]. W wyścigu Frentzena pomimo złego startu naciskał Michael Schumacher[204]. Obaj kierowcy zjeżdżali dwukrotnie do boksów, ale mechanicy Ferrari spisywali się lepiej, dzięki czemu Schumacher wyprzedził Frentzena[204]. Frentzen ukończył wyścig na piątym miejscu, wyprzedzony jeszcze przez Alexandra Wurza, który zjechał na pit-stop tylko raz[204]. Do Grand Prix Argentyny Frentzen zakwalifikował się na szóstym miejscu, a w wyścigu był dziewiąty[205][206]. W Grand Prix San Marino Frentzen startował z dziewiątego miejsca, a wyścig ukończył na piątej pozycji[207][208]. Do następnego wyścigu, o Grand Prix Hiszpanii, Frentzen startował z trzynastego pola, a wyścig ukończył na ósmym miejscu[209][210]. W kwalifikacjach do Grand Prix Monako Frentzen był piąty[211]. Na starcie wyprzedził go jednak Alexander Wurz, a na 10 okrążeniu po kolizji z Irvinem Frentzen wycofał się z wyścigu[212]. Do Grand Prix Kanady Frentzen zakwalifikował się na siódmym miejscu[213]. Na 21 okrążeniu odpadł z wyścigu, ponieważ wyjeżdżający z boksów Michael Schumacher wypchnął go z toru[214]. Między Grand Prix Kanady i Grand Prix Francji odbyły się śródsezonowe testy; w trakcie jednego z nich Frentzen miał groźnie wyglądający wypadek[215]. W kwalifikacjach do Grand Prix Francji Frentzen był ósmy[216]. Na 69 okrążeniu miał wypadek i w wyścigu został sklasyfikowany na piętnastej pozycji[217]. Do wyścigu o Grand Prix Wielkiej Brytanii Frentzen startował z szóstego miejsca[218]. Na szesnastym okrążeniu Niemiec miał wypadek i nie ukończył wyścigu[219]. W kwalifikacjach do Grand Prix Austrii Frentzen zajął siódme miejsce[220]. Na siedemnastym okrążeniu wyścigu Frentzen wycofał się z powodu awarii silnika[221]. Do wyścigu o Grand Prix Niemiec Frentzen startował z dziesiątego miejsca, a wyścig ukończył miejsce wyżej[222][223]. W kwalifikacjach do Grand Prix Węgier Frentzen był siódmy, a wyścig ukończył na piątym miejscu[224][225]. Wkrótce po wyścigu Frentzen trafił do szpitala w Wiedniu, gdzie spędził kilka dni z powodu zatrucia pokarmowego[226]. Do Grand Prix Belgii Frentzen zakwalifikował się na dziewiątej pozycji[227]. Na starcie deszczowego wyścigu doszło do karambolu z udziałem 13 samochodów, a wyścig ukończyło ośmiu kierowców[228]. W tych okolicznościach Frentzen dojechał na metę jako czwarty[229]. W kwalifikacjach do Grand Prix Włoch niemiecki kierowca był dwunasty, a w wyścigu – siódmy[230][231]. W kwalifikacjach do Grand Prix Luksemburga Frentzen był siódmy[232]. Pod koniec wyścigu walczył o czwarte miejsce z Eddiem Irvinem, ale nie zdołał wyprzedzić kierowcy Ferrari i ukończył wyścig na piątym miejscu[233]. W kwalifikacjach do ostatniego wyścigu sezonu – Grand Prix Japonii – Frentzen był piąty[234]. Na ostatnim zakręcie wyścigu Damon Hill wyprzedził Frentzena, przez co Niemiec także w wyścigu zajął piątą pozycję[235].
W klasyfikacji generalnej kierowców sezonu 1998 Frentzen był siódmy, uzyskawszy 17 punktów[236].
Po sezonie 1998 Williams zrezygnował z usług Frentzena, po czym mówiło się, że Niemiec wróci do Saubera[150]. Jednakże niemieckim kierowcą zainteresował się Eddie Jordan, wskutek czego Frentzen przeszedł do zespołu Jordan Grand Prix[150]. Samochód zespołu na sezon 1999, Jordan 199, był napędzany przez silniki Mugen Honda, a partnerem zespołowym Frentzena był Damon Hill[237].
Do pierwszego wyścigu sezonu, o Grand Prix Australii, Frentzen zakwalifikował się z piątym czasem[238]. Podczas okrążenia rozgrzewkowego w samochodach Michaela Schumachera i Rubensa Barrichello zgasły silniki i kierowcy ci musieli startować z ostatniego rzędu, wskutek czego Frentzen startował z trzeciego miejsca[239]. Przed pierwszym zakrętem Eddie Irvine wyprzedził Frentzena, wskutek czego niemiecki kierowca spadł na czwarte miejsce[239]. W trakcie wyścigu odpadli poprzedzający Irvine'a i Frentzena kierowcy McLarenów, wskutek czego Irvine awansował na pierwszą, a Frentzen na drugą pozycję, i na takich też miejscach kierowcy ci ukończyli wyścig[240]. W kwalifikacjach do Grand Prix Brazylii Frentzen uzyskał ósmy czas[241]. Frentzen zdołał jednak dojechać do mety na trzecim miejscu, ponieważ zjeżdżał do boksów tylko raz, podczas gdy niektórzy konkurenci – dwa razy[242][243]. Do Grand Prix San Marino Frentzen zakwalifikował się na siódmym miejscu[244]. W trakcie 46 okrążenia w samochodzie Eddiego Irvine'a zepsuł się silnik i wyciekł olej[245]. Na plamę oleju najechał jadący na czwartym miejscu Heinz-Harald Frentzen, wpadł w poślizg i rozbił samochód, kończąc wyścig[245][246]. Kolejną eliminacją sezonu było Grand Prix Monako, a Frentzen w kwalifikacjach do wyścigu o to Grand Prix zajął szóstą pozycję[247]. Przez długi czas w wyścigu Niemiec jechał za Rubensem Barrichello, ale na swój pit-stop Frentzen zjechał kilka okrążeń po Barrichello, dzięki czemu po wyjeździe z niego znalazł się przed Brazylijczykiem[248]. Później Barrichello odpadł z wyścigu, a Frentzen ukończył go na czwartym miejscu[249]. Do Grand Prix Hiszpanii Frentzen startował z ósmego miejsca[250]. Z wyścigu Niemiec, jadąc wówczas na ósmej pozycji, wycofał się na 36 okrążeniu wskutek uszkodzenia półosi[251][252]. W kwalifikacjach do Grand Prix Kanady Frentzen zajął szóste miejsce[253]. Na starcie wyścigu wyprzedził go Giancarlo Fisichella[254]. Po odpadnięciu Rubensa Barrichello i Michaela Schumachera oraz spadnięciu na dalszą pozycję Davida Coultharda Frentzen jechał na trzeciej pozycji, za Fisichellą. Fisichella próbując zdublować walczących o pozycję Oliviera Panisa i Marka Gené źle wjechał w zakręt, co wykorzystał Frentzen i wyprzedził Włocha[254]. Na 66 okrążeniu uszkodzeniu uległy hamulce w samochodzie Niemca, przez co miał wypadek i wycofał się z wyścigu[254]. Na skutek tego wypadku w następnej eliminacji sezonu, Grand Prix Francji, Frentzen jechał ze złamaną nogą, nie wiedząc o tym[255]. W deszczowych kwalifikacjach do Grand Prix Francji Frentzen był piąty[256][257]. Na pierwszym okrążeniu Frentzen wyprzedził startującego z trzeciej pozycji Oliviera Panisa i awansował na czwarte miejsce[256][258]. Na piętnastym okrążeniu Niemiec został wyprzedzony przez Mikę Häkkinena[258]. Kilka okrążeń później zaczął padać deszcz i kierowcy zaczęli zmieniać opony na deszczowe[258]. Na 38 okrążeniu Häkkinen popełnił błąd i spadł na siódme miejsce, ale okrążenie później Michael Schumacher wyprzedził Frentzena, który wskutek tego ponownie jechał na trzecim miejscu[258]. Po pit-stopie Schumachera Frentzen awansował na drugą pozycję, ale po wyprzedzeniu przez Häkkinena na 57 okrążeniu spadł na trzecie miejsce[258]. Na osiem okrążeń przed końcem Häkkinen i Barrichello zjechali na drugi pit-stop, Frentzen natomiast nie musiał zjeżdżać z uwagi na to, że podczas swojego pit-stopu zatankowano mu więcej paliwa; dzięki tej taktyce wygrał wyścig[258][259]. Na konferencji prasowej po wyścigu Niemiec o taktyce jednego pit-stopu powiedział:
|
|
W kwalifikacjach do Grand Prix Wielkiej Brytanii Frentzen był piąty, a w wyścigu po walce z Ralfem Schumacherem zajął czwarte miejsce[261][262]. Kwalifikacje do Grand Prix Austrii Niemiec ukończył na czwartym miejscu[263]. Na starcie wyścigu został wyprzedzony przez Rubensa Barrichello[264]. Barrichello odpadł jednak z wyścigu na 56 okrążeniu, dzięki czemu Frentzen zajął w wyścigu czwartą pozycję[265]. Do Grand Prix Niemiec Frentzen startował z drugiego miejsca[266]. Po trzecim okrążeniu Frentzen jechał na piątej pozycji, a poprzedzali go Häkkinen, Coulthard, Salo i Barrichello[267]. Po uszkodzeniu samochodu przez Coultharda i odpadnięciu Barrichello Frentzen awansował na trzecie miejsce[267]. Frentzen zjechał na pit-stop na 20 okrążeniu, a jadący tuż za nim Eddie Irvine okrążenie później, przez co zdołał wyjechać z boksów przed Frentzenem[267]. Na 26 okrążeniu Häkkinenowi pękła opona, dzięki czemu Frentzen dojechał do mety na trzeciej pozycji[268]. W kwalifikacjach Grand Prix Węgier Frentzen był piąty[269]. Na starcie wyścigu Niemiec wyprzedził Davida Coultharda[270]. Frentzen na swój pierwszy pit-stop zjechał na 29 okrążeniu, a Coulthard – trzy okrążenia później, przez co wyjechał z boksów przed Frentzenem[270]. Ostatecznie Frentzen ukończył wyścig na czwartym miejscu[271]. Do Grand Prix Belgii Frentzen startował z trzeciego miejsca[272]. Na takiej też pozycji niemiecki kierowca ukończył wyścig[273]. W kwalifikacjach do Grand Prix Włoch Frentzen był drugi[274]. Na starcie wyścigu Frentzen został wyprzedzony przez Alessandro Zanardiego i spadł na trzecie miejsce, jednakże wkrótce potem zdołał wyprzedzić Włocha i podążał za Miką Häkkinenem[275]. Po przejechaniu połowy dystansu wyścigu Häkkinen wpadł w poślizg i się wycofał, przez co prowadzenie w wyścigu objął Frentzen[275]. Niemiec pozycję tę utrzymał także po swoim pit-stopie na 35 okrążeniu, kiedy to wyjechał przed Ralfem Schumacherem i wygrał drugi w sezonie wyścig[275]. Po tym wyścigu Frentzen zaczął być rozważany jako jeden z kandydatów do tytułu mistrza świata[276]. Przed Grand Prix Europy Frentzen powiedział, że chciałby w kwalifikacjach do tego wyścigu wystartować z drugiego rzędu[276]. Tymczasem kwalifikacje Niemiec ukończył na pierwszym miejscu, uzyskując drugie w karierze pole position[277]. Po starcie wyścigu Frentzen utrzymał prowadzenie[278]. W trakcie wyścigu zaczął padać deszcz i wtedy Frentzen zaczął zyskiwać dużą przewagę nad pozostałymi kierowcami[278]. Na 32 okrążeniu Frentzen zjechał na pit-stop[278]. Tuż po wyjeździe z boksów zatrzymał się na torze i wycofał z wyścigu[278]. Przyczyną niemożności kontynuowania jazdy było zgaśnięcie silnika poprzez przypadkowe wciśnięcie przez Niemca przycisku w kierownicy odpowiadającego za tę funkcję[278]. Do debiutującego w kalendarzu Grand Prix Malezji Frentzen zakwalifikował się na czternastym miejscu[279]. Wyścig Niemiec ukończył na szóstej pozycji[280]. Do ostatniego wyścigu sezonu, o Grand Prix Japonii, Frentzen startował z czwartej pozycji[281]. Na starcie wyścigu Frentzena wyprzedził Olivier Panis[282]. Jednakże na 20 okrążeniu Francuzowi zepsuł się samochód, a Frentzen nie zyskał żadnej pozycji w stosunku do kwalifikacji i ukończył wyścig na czwartym miejscu[283].
W klasyfikacji generalnej kierowców Frentzen był trzeci z 54 punktami, podczas gdy zespołowy kolega Frentzena, Damon Hill, był dwunasty z 7 punktami[284]. Występy Frentzena były uznawane przez dziennikarzy sportowych za największą sensację sezonu[285][286].
Po występach Niemca w sezonie 1999 był on uznawany za jednego z faworytów do tytułu w sezonie 2000[150]. Modelem zespołu na sezon 2000 był Jordan EJ10, a samochody Jordan nadal były napędzane przez silniki Mugen Honda[287]. Kończącego karierę kierowcy Formuły 1 Damona Hilla w zespole Jordan zastąpił Jarno Trulli[287]. Frentzen mówił przed sezonem, że oczekuje dobrych wyników[288].
Pierwszą eliminacją sezonu było Grand Prix Australii. Frentzen w kwalifikacjach zajął piąte miejsce, chociaż nie był zadowolony z faktu, iż nie pokonał kierowców Ferrari i przyznał, że gdyby nie spory ruch pod koniec kwalifikacji, ustanowiłby lepszy czas[289][290]. Na starcie Niemiec wyprzedził Rubensa Barrichello i awansował na czwarte miejsce[291]. W trakcie wyścigu z powodu awarii silników wycofali się kierowcy McLarenów (David Coulthard na 12, a Mika Häkkinen na 19 okrążeniu[292]), dzięki czemu Frentzen awansował na drugie miejsce[291]. Po zjechaniu na pit-stop Michaela Schumachera Frentzen objął prowadzenie w wyścigu[291]. Na 36 okrążeniu Niemiec zjechał na pit-stop, który jednak ze względu na problemy z pompą paliwową trwał ponad 23 sekundy[291]. Na 40 okrążeniu Frentzen wycofał się z wyścigu, ponieważ w jego samochodzie działał tylko jeden bieg[291]. Do Grand Prix Brazylii Frentzen startował z siódmej pozycji, ponownie wyrażając jednocześnie niezadowolenie z powodu niemożności pokonania kierowców Ferrari[293][294]. Wyścig Frentzen ukończył na czwartej pozycji dzięki taktyce jednego pit-stopu, a po zdyskwalifikowaniu Davida Coultharda za nieregulaminowy przedni spojler został sklasyfikowany na trzecim miejscu[294]. W kwalifikacjach do Grand Prix San Marino Niemiec był szósty[295]. W wyścigu Frentzen wystartował słabo, a na piątym okrążeniu wycofał się z powodu awarii skrzyni biegów[295]. Do wyścigu o Grand Prix Wielkiej Brytanii Frentzen startował z drugiego miejsca[296]. Na starcie wyścigu Frentzen utrzymał swoją pozycję[297]. Na 24 okrążeniu Frentzen zjechał na pit-stop[297]. Po wypadnięciu Barrichello na 36 okrążeniu i pit-stopie Michaela Schumachera dwa okrążenia później Frentzen objął prowadzenie w wyścigu[297]. Na 41 okrążeniu Niemiec zjechał na swój drugi pit-stop, a po pit-stopach kierowców Williamsów znalazł się na czwartej pozycji[297]. 51 okrążenie Frentzen przejechał około siedem sekund wolniej niż zwykle[297]. Na 55 okrążeniu wycofał się z powodu awarii skrzyni biegów i w wyścigu został sklasyfikowany na 17 miejscu[298]. Kwalifikacje do Grand Prix Hiszpanii niemiecki kierowca ukończył na ósmym miejscu[299]. Dzięki odpadnięciu z wyścigu Jensona Buttona w końcowej jego fazie Frentzen ukończył Grand Prix Hiszpanii na szóstym miejscu[300]. Do Grand Prix Europy Niemiec zakwalifikował się na dziesiątej pozycji[301]. Z wyścigu wycofał się jednak już na trzecim okrążeniu z powodu awarii silnika[302]. Do wyścigu o Grand Prix Monako Niemiec startował z czwartego miejsca[303]. Na starcie wyścigu Frentzen został wyprzedzony przez Häkkinena, ale na skutek wypadku Pedro de la Rosy na zakręcie Loews wznowiono start[304]. Gdy powtórzono start, Frentzen utrzymał czwartą pozycję[304]. Po odpadnięciu Michaela Schumachera i Jarno Trullego niemiecki kierowca awansował na drugą pozycję i utrzymał ją po swoim pit-stopie na 53 okrążeniu[304]. Na 71 okrążeniu na zakręcie Ste Devote jadący na drugim miejscu Frentzen miał wypadek i wycofał się z wyścigu[304]. Po wyścigu powiedział:
|
|
W kwalifikacjach do Grand Prix Kanady Frentzen był piąty[306]. Po drugim okrążeniu wyścigu był siódmy, a na 33 okrążeniu wycofał się z powodu problemów z hamulcami[307]. W kwalifikacjach do Grand Prix Francji Frentzen uzyskał ósmy czas[308]. Po starcie wyścigu wyprzedził Ralfa Schumachera i Eddiego Irvine'a i awansował na szóste miejsce[309]. Na 22 okrążeniu Frentzen odbył pit-stop, a trzy okrążenia później został wyprzedzony przez Jarno Trullego[309]. Na 41 okrążeniu Frentzen zjechał na drugi pit-stop[309]. Po swoim pit-stopie Ralf Schumacher wyjechał przed Frentzenem, który wtedy znajdował się na ósmej pozycji[309]. Po wycofaniu się Michaela Schumachera Frentzen awansował na siódme miejsce i na takiej też pozycji ukończył wyścig[309][310]. W kwalifikacjach do Grand Prix Austrii Frentzen ścigał się samochodem z oponami wykonanymi z twardej mieszanki, ponieważ na oponach wykonanych z miękkiej mieszanki jego samochód prowadził się źle; było to przyczyną tego, że wywalczył dopiero piętnasty czas[311]. Po dwóch kolizjach na starcie wyjechał samochód bezpieczeństwa, a Frentzen awansował na ósme miejsce[312]. Na piątym okrążeniu Frentzen był już piąty, ale pod koniec tego okrążenia wycofał się z powodu wycieków oleju[312][313]. Czas Heinza-Haralda Frentzena z początku deszczowych kwalifikacji do Grand Prix Niemiec został anulowany, ponieważ Niemiec ominął pierwszą szykanę i wyprzedził kierowców, którzy jechali przed nim[314]. Ostatecznie Frentzen startował do wyścigu z 17 miejsca, chociaż nie zgadzał się z decyzją sędziów[314][315]. Po starcie Barrichello wyprzedził Frentzena, który pierwsze okrążenie ukończył jako szesnasty[316]. Jednakże po 14 okrążeniach Niemiec był szósty i taką też pozycję utrzymał po swoim pit-stopie[316]. Następnie Frentzen znalazł się przed Coulthardem, który obrał złą taktykę[316]. Na 34 okrążeniu Coulthard wyprzedził jednak kierowcę Jordana[316]. Pod koniec wyścigu zaczęło padać i niektórzy kierowcy postanowili zmienić opony na deszczowe, ale nie zrobił tego między innymi Frentzen[316]. Po zjeździe do boksów Coultharda Frentzen awansował na drugie miejsce, które stracił dwa okrążenia później na rzecz Miki Häkkinena[316]. Na 40 okrążeniu w samochodzie Frentzena zepsuła się skrzynia biegów i nie ukończył on wyścigu[316]. Do Grand Prix Węgier Frentzen startował z szóstego miejsca i na takiej też pozycji ukończył wyścig[317]. W kwalifikacjach do wyścigu o Grand Prix Belgii Frentzen był ósmy[317]. W wyścigu natomiast był szósty[317]. Kwalifikacje do Grand Prix Włoch Niemiec zakończył z ósmym czasem[318]. W wyścigu, przed drugą szykaną pierwszego okrążenia Frentzen za późno zaczął hamować, skutek czego uderzył w samochód Jarno Trullego, a także zahaczył o samochody Rubensa Barrichello i Davida Coultharda; w tym karambolu wziął udział jeszcze Pedro de la Rosa[319]. Na skutek tego karambolu zginął członek obsługi toru, Paolo Ghislimberti, który został raniony odłamkami samochodów i dostał ataku serca[320]. W kwalifikacjach do Grand Prix Stanów Zjednoczonych Niemiec zajął siódme miejsce[321]. Po starcie wyścigu spadł jednak na dziewiąte miejsce[322]. Mokry początkowo tor zaczął przesychać i niektórzy kierowcy zjechali do boksów wymienić opony na nowe, przeznaczone na suchą nawierzchnię – wskutek tego Frentzen awansował na drugie miejsce[322]. Na 14 okrążeniu Frentzen zjechał na pit-stop, a po jego odbyciu spadł na trzecie miejsce[322]. Jedno okrążenie później kierowca Jordana został jednak wyprzedzony przez Ralfa Schumachera[322]. Po odpadnięciu Miki Häkkinena i Ralfa Schumachera Frentzen jechał na drugiej pozycji, a tuż za nim podążał Rubens Barrichello[322]. Barrichello zjechał na swój drugi pit-stop później niż Frentzen i po wyjeździe z boksów utrzymał drugą pozycję[322]. Ostatecznie Frentzen ukońćzył wyścig na trzecim miejscu[322]. Do Grand Prix Japonii Frentzen startował z ósmego miejsca[323]. Na początku wyścigu Niemiec spadł na 11 miejsce[324]. Na 30 okrążeniu Frentzen wycofał się z wyścigu z powodu awarii skrzyni biegów[324]. W kwalifikacjach do ostatniego wyścigu sezonu 2000 – Grand Prix Malezji, Frentzen uplasował się na 10 miejscu[325]. Na siódmym okrążeniu Frentzen zjechał do boksów na wymianę opon[326]. Okrążenie później ponownie zjechał do boksów i wycofał się wskutek problemów z elektryką[326][327].
Frentzen zajął w ogólnej klasyfikacji sezonu dziewiąte miejsce, zdobywszy 11 punktów, zespół Jordan natomiast w klasyfikacji konstruktorów był szósty[328][329]. Te wyniki były uznawane przez ekspertów Formuły 1 za bardzo niezadowalające w porównaniu do sezonu 1999; wskazywano także na regres zespołu Jordan[330][331]. Frentzen wskazywał, że główną przyczyną takiego stanu rzeczy była wysoka zawodność samochodów, wyrażał również nadzieję na lepsze wyniki w sezonie 2001[331].
Mimo plotek pojawiających się jeszcze w 1999 roku, że w sezonie 2001 Frentzen będzie jeździł w zespole Jaguar, niemiecki kierowca został w Jordanie[332][333]. Wskazywano, iż główną przyczyną takiego stanu rzeczy mógł być fakt, iż od sezonu 2001 Honda zobowiązywała się dostarczać silniki zespołowi Jordan[333]. Partnerem zespołowym Frentzena pozostał Jarno Trulli[334].
W kwalifikacjach do pierwszego wyścigu sezonu, o Grand Prix Australii, Niemiec był czwarty[335]. Na starcie wyścigu Frentzen wyprzedził Rubensa Barrichello i awansował na trzecie miejsce[336]. Na trzecim okrążeniu Barrichello zderzył się z Frentzenem przy próbie wyprzedzenia go[336]. Wskutek tego Frentzen znalazł się na poboczu i spadł na 16 miejsce, ale zdołał kontynuować wyścig[336]. Po 20 okrążeniach Frentzen był już dziesiąty[336]. Ostatecznie Niemiec finiszował na piątym miejscu[337]. W kwalifikacjach do Grand Prix Malezji Heinz-Harald Frentzen był dziewiąty[338]. Podczas okrążenia rozgrzewkowego silnik w samochodzie Niemca nie chciał rozwijać większych obrotów, jednakże z powodu błędu Giancarlo Fisichelli przerwano start, dzięki czemu mechanicy Jordana usunęli usterkę[339]. Na skutek incydentu między Ralfem Schumacherem a Jarno Trullim podczas powtórzonego startu Frentzen awansował na piąte miejsce[326]. Wkrótce potem zaczęło padać i niektórzy kierowcy zjechali do boksów zmienić opony na deszczowe; dzięki temu na piątym okrążeniu Frentzen jechał na drugiej pozycji[326]. Po 13 okrążeniach Frentzen był siódmy[326]. Następnie na torze zaczęło przesychać i Frentzen zjechał na pit-stop w celu zmiany opon na przeznaczone na suchą nawierzchnię[326]. Między 38 a 43 okrążeniem pit-stopy odbyli między innymi kierowcy poprzedzający Frentzena: Ralf Schumacher, Jarno Trulli i Jos Verstappen, dzięki czemu Frentzen awansował na czwartą pozycję i z takim rezultatem ukończył wyścig[326]. Do Grand Prix Brazylii Frentzen zakwalifikował się na ósmym miejscu[340]. Na 64 okrążeniu jadący na trzeciej pozycji Niemiec wycofał się z wyścigu z powodu problemów z elektryką[341]. W kwalifikacjach do Grand Prix San Marino Niemiec był dziewiąty, a wyścig ukończył na szóstym miejscu[342]. Kwalifikacje do Grand Prix Hiszpanii Frentzen ukończył na dziewiątym miejscu[343]. Na starcie Frentzen miał problemy z systemem odpowiadającym za zautomatyzowany start – launch control, wskutek czego spadł na ostatnie miejsce[344]. Frentzen jeszcze na pierwszym okrążeniu rozpoczął serię wyprzedzań, m.in. Tarso Marquesa, Jensona Buttona i Fernando Alonso[344]. Na szóstym okrążeniu Frentzen podjął próbę wyprzedzenia Pedro de la Rosy i znalazł się nieco przed Hiszpanem, który jednak zahaczył o tylne prawe koło samochodu Frentzena, wskutek czego nastąpiła kolizja i obaj kierowcy wycofali się z wyścigu[344]. W kwalifikacjach do Grand Prix Austrii Niemiec był jedenasty[345]. Na starcie jednak w samochodzie Niemca zepsuła się skrzynia biegów i Frentzen wycofał się z wyścigu[346]. Kierowca tak skomentował to wydarzenie:
|
|
Do wyścigu o Grand Prix Monako niemiecki kierowca startował z 13 miejsca[348]. Na początku wyścigu Frentzen spadł na 15 miejsce, ale później odzyskał trzynastą lokatę[349]. Na 50 okrążeniu Frentzen, jadący wtedy na siódmej pozycji, miał wypadek w tunelu i wycofał się z wyścigu[349]. W kwalifikacjach i wyścigu o Grand Prix Kanady Niemiec nie brał udziału, ponieważ w piątkowej sesji treningowej miał wypadek, po którym źle się czuł, miał zawroty głowy i problemy z koncentracją; zastąpił go Ricardo Zonta[350][351]. Przed Grand Prix Europy Frentzen przedłużył kontrakt z zespołem Jordan na następny rok[352]. W kwalifikacjach do tego Grand Prix Niemiec był ósmy[353]. Na początku wyścigu Frentzen spadł na 10 miejsce, a po pierwszym pit-stopie był czternasty[354]. Na 49 okrążeniu Frentzen, jadący na ósmej pozycji, wpadł w poślizg wskutek awarii systemu kontroli trakcji i wycofał się z wyścigu[354][355]. W kwalifikacjach do Grand Prix Francji Niemiec był siódmy, a wyścig ukończył na ósmym miejscu[356]. Kwalifikacje dp Grand Prix Wielkiej Brytanii zakończył na piątym miejscu[357]. Na starcie spadł na ósmą pozycję, a po awarii samochodu Ralfa Schumachera awansował lokatę wyżej, kończąc wyścig na siódmym miejscu[358].
Po tym wyścigu, pod koniec lipca, został usunięty z zespołu Jordan, co miało związek z kłótnią między Frentzenem a Eddiem Jordanem[359]; wymówienie o pracę Frentzen dostał faksem[360]. Początkowo za przedterminowe rozwiązanie kontraktu Frentzen podał Jordana do sądu[361], ale w grudniu 2002 roku doszło do ugody[362]. Po odejściu z Jordana Frentzen przeszedł do zespołu Prost Grand Prix[363]. Jego partnerami zespołowymi był Luciano Burti, którego później zastąpił Tomáš Enge[364]. Silniki napędzające model AP04, oznaczone Acer, w rzeczywistości były silnikami konstrukcji Ferrari[365][366].
W nowym zespole Frentzen zadebiutował podczas Grand Prix Węgier. W kwalifikacjach do tego Grand Prix Niemiec był szesnasty[367]. Na 64 okrążeniu Frentzen, jadący wtedy na trzynastej pozycji, miał wypadek i wycofał się z wyścigu[368]. W deszczowych kwalifikacjach do Grand Prix Belgii Frentzen był czwarty[369]. Jednakże przed rozpoczęciem wyścigu w jego samochodzie zgasł silnik, przez co w powtórzonym starcie ruszał z ostatniego miejsca[370]. Dzięki taktyce jednego pit-stopu Frentzen ukończył wyścig na dziewiątym miejscu[317][371]. Do Grand Prix Włoch Frentzen startował z dwunastego miejsca[372]. Na 29 okrążeniu Niemcowi, jadącemu wtedy na dziewiątej pozycji, zepsuła się skrzynia biegów, zmuszając go do wycofania się z wyścigu[373]. Kwalifikacje do Grand Prix Stanów Zjednoczonych Frentzen ukończył z piętnastym czasem[374]. W wyścigu Niemiec był dziesiąty[375]. W kwalifikacjach do Grand Prix Japonii Frentzen był piętnasty[376]. Na początku wyścigu miała miejsce kolizja między Frentzenem i de la Rosą[377]. W jej wyniku w samochodzie Niemca uszkodzony został przedni spojler, którego odłamki utknęły pod samochodem Frentzena[377]. Z tego powodu Frentzen musiał powoli przejechać jedno okrążenie i zjechać na pit-stop, po zakończeniu którego tracił już prawie jedno okrążenie do lidera[377]. Ostatecznie Niemiec ukończył wyścig na dwunastym miejscu[378].
Frentzen w sezonie 2001 zdobył 6 punktów, przez co zajął w klasyfikacji generalnej kierowców 13 miejsce[379].
Przed rozpoczęciem sezonu 2002 usługami Frentzena był zainteresowany zespół Minardi[380]. Niemiec przeszedł jednak ostatecznie do zespołu Arrows, przy czym jednym z warunków było wykupienie za milion dolarów ważnego kontraktu Josa Verstappena[361][381]. Samochody Arrows A23 były napędzane przez silniki Cosworth[382]. Partnerem Frentzena w zespole był Enrique Bernoldi[382].
Pierwszym wyścigiem sezonu było Grand Prix Australii. W kwalifikacjach Frentzen uzyskał piętnasty czas[383]. Podczas startu do okrążenia rozgrzewkowego w samochodzie Frentzena zgasł silnik i bolid został zepchnięty do garażu, gdzie próbowano go uruchomić[384]. Po dwóch okrążeniach udało się w końcu uruchomić silnik, ale Niemiec wyjechał z boksów w momencie, gdy było to niedozwolone i na dziewiętnastym okrążeniu ujrzał czarną flagę, co oznaczało wykluczenie go z wyścigu[384]. W kwalifikacjach do Grand Prix Malezji Frentzen był jedenasty[385]. Tuż przed startem wyścigu w samochodzie Frentzena zepsuł się system launch control, na skutek czego jego samochód został zepchany do boksów, gdzie usunięto usterkę[386]. Frentzen z boksów wyjechał na ostatnim miejscu, ze stratą jednego okrążenia do lidera[386]. Wyścig Niemiec ukończył na 11 miejscu[387]. Do Grand Prix Brazylii Frentzen startował z osiemnastego miejsca[388]. Na 26 okrążeniu wyścigu Niemiec wycofał się z powodu uszkodzenia tylnego zawieszenia[389]. W kwalifikacjach do Grand Prix San Marino Frentzen był trzynasty[390]. Na 26 okrążeniu Frentzen, jadący wtedy na dziewiątej pozycji, wycofał się z wyścigu[391]. Kwalifikacje do Grand Prix Hiszpanii niemiecki kierowca ukończył z dziesiątym rezultatem[392]. Pięć okrążeń przed końcem wyścigu Frentzen wyprzedził Jarno Trullego, dzięki czemu awansował na szóste miejsce[393]; na takim właśnie miejscu Niemiec skończył ten wyścig, zdobywając pierwszy w sezonie punkt dla siebie i swojego zespołu[394]. Do Grand Prix Austrii Frentzen zakwalifikował się na jedenastym miejscu[395]. Podczas pierwszego okrążenia wyścigu w samochód Frentzena wjechał najpierw Enrique Bernoldi, a później Jacques Villeneuve[396]. Po zderzeniu z Villeneuvem Frentzen spadł na 21 miejsce[396]. Na 15 okrążeniu Niemiec na ostatnim zakręcie wpadł w poślizg i zatrzymał się na prostej startowej tyłem do kierunku jazdy[396]. Frentzen zdołał jednak nawrócić samochód, ale spadł na ostatnie miejsce[396]. Wyścig Niemiec ukończył na jedenastej pozycji, a za nim finiszował tylko Mark Webber[397]. W kwalifikacjach do Grand Prix Monako Frentzen był dwunasty[398]. Na początku wyścigu Frentzen awansował na 10 miejsce, a po 19 okrążeniu był już ósmy[399]. Frentzen miał zaplanowany tylko jeden pit-stop, ale na 48 okrążeniu musiał zjechać ponownie, ponieważ nie wlano mu odpowiedniej ilości paliwa[399]. Mimo to Niemiec zdołał ukończyć wyścig na szóstym miejscu[400]. Kwalifikacje do Grand Prix Kanady Frentzen ukończył na 19 miejscu[401]. Na starcie spadł na przedostatnie miejsce i w wyścigu również zdołał wyprzedzić tylko Aleksa Yoonga, co oznaczało, że ukończył wyścig na 13 miejscu[402][403]. Do wyścigu o Grand Prix Europy Frentzen wywalczył 15 pole startowe[404]. Wyścig ukończył na 13 pozycji, podczas gdy Bernoldi na dziesiątej mimo faktu, że w trakcie wyścigu dwukrotnie otrzymał od zespołu nakaz przepuszczenia Frentzena[405]. W kwalifikacjach do Grand Prix Wielkiej Brytanii Niemiec był 16[406]. W wyścigu Frentzen radził sobie jednak lepiej, ale na 21 okrążeniu, jadąc wtedy na siódmej pozycji, wycofał się z powodu awarii silnika[407]. Podczas kwalifikacji do Grand Prix Francji zespół Arrows nakazał Frentzenowi i Bernoldiemu celowo uzyskać czas gorszy niż 107% czasu zdobywcy pole position, by kierowcy ci nie zakwalifikowali się do wyścigu[408]. Miało to związek z tym, że zespół poprzez spór z byłymi udziałowcami chciał maksymalnie ograniczyć aktywną działalność, natomiast za niestawienie się na sesję kwalifikacyjną FIA byłaby zobowiązana nałożyć na zespół wysoką karę pieniężną[408]. W kwalifikacjach do Grand Prix Niemiec Frentzen uzyskał 15 czas[409]. Na starcie wyścigu w samochodzie Niemca zgasł silnik i mechanicy zepchali go do boksów[410]. Zdołano uruchomić silnik, ale w momencie wyjazdu z boksów Frentzen miał już trzy okrążenia straty do lidera[410]. Na 19 okrążeniu Niemiec wycofał się z wyścigu wskutek awarii układu hydraulicznego[411].
Po Grand Prix Niemiec Frentzen za porozumieniem stron odszedł z zespołu Arrows[412][413]. Pojawiły się plotki, że Frentzen może jeździć dla któregoś z takich zespołów, jak Jordan, Jaguar, Toyota bądź Sauber[412][414], sam Frentzen ogłosił także, że chciałby poprowadzić Forda Focusa WRC w Rajdowych Mistrzostwach Świata[415]. Ostatecznie Frentzen przeszedł do zespołu Sauber, w którym wziął udział w Grand Prix Stanów Zjednoczonych w zastępstwie Felipe Massy[416]. Do wyścigu o to Grand Prix Frentzen zakwalifikował się na 11 miejscu[416]. Wyścig Niemiec ukończył na 13 pozycji[417].
Dwa punkty zdobyte w sezonie 2002 dały Frentzenowi 18 miejsce w klasyfikacji generalnej kierowców[418].
W sezonie 2003 Frentzen ścigał się w zespole Sauber. Samochody tego zespołu były ówcześnie napędzane opartymi na jednostkach Ferrari silnikami Petronas[419]. Samochodem zespołu w sezonie 2003 był model C22, a kierowcami Heinz-Harald Frentzen i Nick Heidfeld[420]. Frentzen opisywał później model C22 jako niezbyt dobry, mający problemy z aerodynamiką samochód, który dobrze spisywał się tylko w deszczu[421].
W kwalifikacjach do Grand Prix Australii Frentzen był czwarty[422]. Wyścig natomiast zdołał ukończyć na szóstym miejscu[423]. Kwalifikacje do Grand Prix Malezji Niemiec ukończył na 13 pozycji[424]. Na starcie wyścigu Frentzen nie mógł ruszyć z miejsca ze względu na kłopoty ze skrzynią biegów, przez co spadł na ostatnie miejsce[425]. Wyścig niemiecki kierowca ukończył na dziewiątym miejscu[425]. Do Grand Prix Brazylii Frentzen zakwalifikował się z 14 rezultatem[426]. Z uwagi na to, że przed wyścigiem zaczęło padać, Frentzen skorzystał z zapasowego samochodu, który był lepiej przygotowany do jazdy po mokrej nawierzchni i miał napełniony do pełna zbiornik paliwa[427]. Wskutek tego Niemiec startował z boksów[427]. Na 23 okrążeniu Frentzen wpadł w poślizg i spadł na ostatnie miejsce, ale zdołał kontynuować jazdę[427]. W chaotycznym i przerwanym przed czasem wyścigu Niemiec został sklasyfikowany na piątej pozycji[428][429]. Do Grand Prix San Marino Frentzen startował jako czternasty, a wyścig ukończył na jedenastym miejscu[430][431]. W kwalifikacjach do Grand Prix Hiszpanii Frentzen był dziesiąty[432]. Z wyścigu wycofał się na 39 okrążeniu z powodu uszkodzenia przedniego zawieszenia[433]. Kwalifikacje do Grand Prix Austrii niemiecki kierowca zakończył z piętnastym czasem[434]. W trakcie wyścigu dwukrotnie powtarzano start[435]. Za trzecim startem w samochodzie Frentzena na skutek uszkodzenia sprzęgła zgasł silnik, a na przygotowanie zapasowego auta, dostosowanego do Nicka Heidfelda, nie było czasu[435][436]. Wskutek tego Frentzen nie był w stanie jechać dalej[436]. W kwalifikacjach do Grand Prix Monako Frentzen ponownie był piętnasty[437]. Na starcie wyścigu Frentzen miał problemy z ruszeniem z miejsca i spadł na ostatnią pozycję[435]. Jednakże w połowie pierwszego okrążenia Frentzen odzyskał piętnaste miejsce[435]. Próbując pokonać szykanę Piscine Frentzen wjechał w nią zbyt szybko, wskutek czego uderzył w barierę ochronną, uszkodził samochód i wycofał się z wyścigu[435]. Kwalifikacje do Grand Prix Kanady Niemiec ukończył na dziesiątym miejscu[438]. Na pierwszym okrążeniu wyścigu Frentzen spadł na trzynaste miejsce, a na siódmym wycofał się z powodu awarii elektroniki[439][440]. Wyścig o Grand Prix Europy Frentzen ukończył na dziewiątym miejscu[441]. Do Grand Prix Francji Niemiec startował z 16 miejsca, a wyścig ukończył na 12 pozycji[442][443]. W kwalifikacjach do Grand Prix Wielkiej Brytanii Frentzen był czternasty[444]. Na starcie wyścigu Niemiec miał problemy z ruszeniem i spadł na ostatnie miejsce[445]. Wyścig Niemiec drugi raz z rzędu ukończył jako dwunasty[446]. Kwalifikacje do Grand Prix Niemiec Frentzen ukończył, zajmując 14 miejsce[447]. Na pierwszym zakręcie Ralph Firman uderzył w tył samochodu Frentzena[448]. Mimo to Niemiec zdołał dojechać do boksów, ale jego samochód był zbyt uszkodzony, by dało się go naprawić w krótkim czasie, i Frentzen wycofał się z wyścigu[448]. W kwalifikacjach do Grand Prix Węgier Heinz-Harald Frentzen był siedemnasty[449]. W samochodzie Frentzena wystąpiły problemy z komunikacją radiową i Niemiec nie wiedział, że kończy mu się paliwo[450]. W związku z tym na 48 okrążeniu Frentzen wycofał się z powodu braku paliwa[451]. Kwalifikacje do Grand Prix Włoch Frentzen ukończył na 14 miejscu[452]. Na 51 okrążeniu w samochodzie Frentzena zepsuł się układ przeniesienia napędu i Niemiec nie dojechał do mety, a został sklasyfikowany na 13 pozycji[453]. Do Grand Prix Stanów Zjednoczonych Frentzen startował z 15 miejsca[454]. Na starcie Frentzen awansował o dwa miejsca[455]. Między 15 a 18 okrążeniem kilku kierowców – w tym Frentzen – zdecydowało się zjechać na pit-stop, ale tylko Frentzen założył opony przejściowe[455]. Była to dobra taktyka, gdyż zaczął padać deszcz i niektórzy kierowcy musieli zjechać na pit-stop jeszcze raz, a Frentzen znalazł się w czołówce wyścigu[455]. Na 49 okrążeniu Frentzen prowadził w wyścigu i był to pierwszy przypadek w historii Formuły 1, że kierowca zespołu Sauber prowadził w wyścigu[456]. Wyścig Frentzen ukończył na trzecim miejscu[457]. Do wyścigu o Grand Prix Japonii Niemiec startował z 12 pola[458]. Na dziewiątym okrążeniu wyścigu doszło do kolizji Ralfa Schumachera i Frentzena, wskutek której kierowca Saubera zjechał do boksów[459]. Okrążenie później w samochodzie Frentzena zepsuł się silnik i Niemiec wycofał się z wyścigu[460].
W sezonie 2003 Frentzen zdobył 13 punktów i zajął 11 miejsce w klasyfikacji generalnej kierowców[461].
Peter Sauber następnie zwolnił Frentzena i Heidfelda, angażując w ich miejsce Giancarlo Fisichellę i Felipe Massę[57]. Frentzen wyjawił, że "po dziś dzień" nie rozumie powodów tej decyzji[421]. W październiku pojawiły się informacje, jakoby zatrudnieniem Frentzena zainteresowany był zespół Jordan, ale z powodu wygórowanych żądań finansowych Jordana Niemiec nie powrócił do swojego byłego zespołu[462]. W grudniu 2003 roku ogłosił, że wycofuje się z Formuły 1[463].
Był zgłoszony do 160 Grand Prix[464]. Wygrał trzy wyścigi, trzykrotnie był drugi, a dwunastokrotnie – trzeci[464]. Wywalczył dwa pole positions, a sześć razy ustanowił najszybsze okrążenie[464]. 60 razy nie ukończył wyścigu, dwa razy się nie zakwalifikował, a raz został zdyskwalifikowany[464]. Prowadził w wyścigu przez 150 okrążeń w 13 wyścigach, w sumie 751 kilometrów[464].
Jest posiadaczem rekordu największej ilości wyścigów ukończonych z rzędu na trzeciej pozycji (4, między Grand Prix Belgii a Grand Prix Luksemburga 1997)[465].
Po rozważeniu kilku opcji, w tym startów w serii IRL[466], w 2004 przeniósł się do serii DTM, ścigając się Oplem Vectrą[467]. W sezonie 2004 zdobył trzy punkty i zajął 14 miejsce w klasyfikacji kierowców[468]. W sezonie 2005 był najlepszym kierowcą Opla, kończąc sezon na ósmym miejscu z 17 punktami i trzecim miejscem na torze w Brnie[469][470]. W sezonie 2006 dołączył do Audi[471]. Przed drugim wyścigiem na torze Hockenheimring wywalczył swoje pierwsze pole position w DTM[472]. W trakcie wyścigu miał wypadek, po którym doznał wstrząśnienia mózgu i został przewieziony do szpitala, gdzie spędził kilka dni[473]. Następnie odszedł z zespołu Audi, oświadczając, że nie otrzymał od zespołu odpowiedniego wsparcia[474].
W maju 2006 roku w pobliżu Awinion we Francji Frentzen przekroczył dozwoloną prędkość o 85 km/h, za co zabrano mu prawo jazdy i skonfiskowano samochód[475].
W 2008 roku wziął udział w wyścigu 24h Le Mans. Ścigał się Astonem Martinem DBR9 w zespole Aston Martin Racing wraz z Andreą Piccinim i Karlem Wendlingerem. Kierowcy ci zajęli 16 miejsce w klasyfikacji wyścigu[476].
Również w 2008 roku Frentzen wybudował HHF Hybrid Concept Car – samochód oparty na Gumpercie Apollo, wyposażony w silnik 3,3 l V8 o mocy 520 KM i dodatkowy silnik elektryczny o mocy 136 KM[477]. Frentzen wystawił zespół w wyścigu 24h Nürburgring pod nazwą Hybrid Racing AG i wziął udział w tym wyścigu, a jego zmiennikami byli Dirk Müller, Marcel Engels i Dominik Schwager[478]. Zespół ukończył wyścig, ale nie został sklasyfikowany z powodu dwukrotnej wymiany skrzyni biegów[479].
Także w 2008 roku Frentzen dołączył do serii Speedcar[480]. W drugim sezonie swoich startów w tej serii zajął czwarte miejsce w klasyfikacji kierowców[481].
W 2010 roku był czwartym sędzią podczas Grand Prix Europy[482]. Tę samą funkcję pełnił rok później podczas Grand Prix Europy i Grand Prix Singapuru[483][484].
W sierpniu 2010 roku ogłosił zakończenie kariery kierowcy wyścigowego[286]. Następnie skupił się na prowadzeniu rodzinnego przedsiębiorstwa pogrzebowego[485]. W 2011 roku ogłosił, że powraca do ścigania poprzez uczestnictwo Chevroletem Corvette GT3 w serii ADAC GT Masters, gdzie współdzielił samochód ze Svenem Hannawaldem[486]. W sezonie 2011 zajął w klasyfikacji generalnej 31 miejsce z 16 punktami, a jego najlepszym rezultatem było czwarte miejsce podczas drugiego wyścigu na Red Bull Ringu[487]. W październiku 2011 roku zapowiedział, że wraz z Josem Verstappenem, Hansem-Joachimem Stuckiem i Arminem Schwarzem weźmie udział w grudniowych zawodach Race of Champions Legends[488]. Zawody te (które odbyły się w nieco zmienionym składzie) Frentzen wygrał[489].
Pod koniec 2011 roku ogłosił dołączenie do nowo utworzonej, hinduskiej serii wyścigowej i1 Super Series[490]. Jednocześnie w 2012 roku wystąpił gościnnie w serii Porsche Carrera Cup Australia[491]. W 2012 roku kontynuuje także uczestnictwo w serii ADAC GT Masters, nadal reprezentując zespół Callaway; jego partnerem jest Andreas Wirth[492].
Corinna Betsch, obecna żona Michaela Schumachera, przez cztery i pół roku była partnerką Frentzena[255][493]. Od 1999 roku Frentzen jest żonaty z Tanją Nigge, z którą ma trzy córki: Leę, Sarah i Fenję[2][494][495]. Mieszka w Monte Carlo[464]. Jego hobby to bieganie, jazda na rowerze i jedzenie, a do jego ulubionych gatunków muzycznych należą funk, soul i rap[464].
Wystąpił w filmie dokumentalnym Flying Finn First at Finish (w 1998 roku) oraz dwóch programach rozrywkowych: Wetten, dass..? (w 1999 roku) oraz Verstehen Sie Spaß? (w 2004 roku)[496].
Ma 178 cm wzrostu, waży 65 kg[494].
Heinz-Harald Frentzen opisywany jest jako kierowca lojalny[30], wrażliwy, mający poczucie humoru i ironiczny, a jego sposób wysławiania się określany jest jako "nie-niemiecki"[255]. Miesięcznik F1 Racing zwrócił uwagę, że kluczową sprawą dla Frentzena było znalezienie odpowiednich ustawień samochodu, co Niemiec często robił na własną rękę[497]. Frentzen jest ponadto przytaczany jako przykład kierowcy, którego wyniki w Formule 1 nie odzwierciedlały jego rzeczywistego talentu[150][498].
Peter Sauber w 2005 roku powiedział, że Frentzen był najbardziej kluczowym kierowcą dla jego zespołu[156]. Przyznał jednocześnie, że Niemiec potrzebował do pracy specyficznej atmosfery i w Williamsie nie odnosił zadowalających wyników, ponieważ był w konflikcie z Patrickiem Headem[156]. Powiedział także:
|
|
W 1998 roku Christopher Hilton napisał biografię niemieckiego kierowcy pt. Heinz-Harald Frentzen: Back on the Pace (Haynes Publishing, ISBN 1859604099)[499].
| Legenda oznaczeń w tabelach dot. wyników w sportach motorowych Pokaż szablon w nowym oknie |
|
|---|---|
| Oznaczenie | Wyjaśnienie |
| Złoty | Zwycięzca lub mistrzostwo |
| Srebrny | 2. miejsce lub wicemistrzostwo |
| Brązowy | 3. miejsce lub II wicemistrzostwo |
| Zielony | Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej gdy kierowca był sklasyfikowany oznacza zdobycie punktów w wyścigach poza trzema powyższymi opcjami) |
| Niebieski | Ukończył, nie punktował |
| Czerwony | Nie zakwalifikował się (NZ) |
| Nie prekwalifikował się (NPK) | |
| Różowy | Nie ukończył (NU) |
| Nie sklasyfikowany (NS) | |
| Ukończył, nie został sklasyfikowany (np. start samochodem Formuły 2) | |
| Czarny | Zdyskwalifikowany (DK) |
| Wykluczony (EX) | |
| Biały | Nie wystartował (NW) |
| Został wycofany (WD) | |
| Kontuzjowany (INJ) | |
| Nie został zgłoszony (-) | |
| Pogrubienie | Startował z pole position |
| Kursywa | Najszybsze okrążenie wyścigu |
| † | Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony, ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu. |
| Skrót | Wyjaśnienie |
| Zgł. | Wszystkie zgłoszenia do wyścigów |
| Starty | Zgłoszone samochody, w których kierowca/zespół wystartował |
| PKT | Suma punktów |
| GP | Ilość Grand Prix, w których startował zespół/kierowca |
| P. | Pozycja końcowa |
| P1, P2, P3 | Pozycje na podium |
| Punkt. | Punktował |
| Poz. start. lub Poz. s. | Pozycja startowa do wyścigu |
| Czas/Powód n.u. lub Czas / Strata i Komentarz | Czas i Czas / Strata – jakim kierowca przejechał wyścig. Powód n.u i Komentarz - komentarz z powodem nie ukończenia wyścigu |
| Poz | Pozycja po wyścigu |
| Nr | Numer kierowcy |
| PP | Pole position |
| NO | Najszybsze okrążenie |
| Lista systemów punktacji Formuły 1 | |
| Rok | Seria | Zespół | Wyś. | Zw. | PP | NO | Podia | Pkt. | Msc. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1986 | Niemiecka Formuła Ford 2000 | Eifelland Racing-Albert Hamper | ? | ? | ? | ? | ? | ? | ? |
| 1987 | Niemiecka Formuła Ford 2000 | Eifelland Racing-Albert Hamper | 12 | 2 | 4 | 2 | 7 | 328 | 2 |
| 1988 | Niemiecka Formuła Opel Lotus | Jochen Mass Junior Team | 14 | 7 | 9 | 0 | 8 | 128 | 1 |
| Formuła EFDA GM Lotus Euroseries | ? | 2 | ? | 1 | 3 | 56 | 6 | ||
| 1989 | Niemiecka Formuła 3 | Team JSK Baumanagement | 12 | 3 | 3 | 1 | 6 | 163 | 2 |
| Brytyjska Formuła 3 | Watson's Hong Kong Team | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | |
| Grand Prix Makau | Team Schübel | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | |
| 1990 | Międzynarodowa Formuła 3000 | Eddie Jordan Racing | 10 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 18 |
| Mistrzostwa Świata Prototypów | Team Sauber Mercedes | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 6 | 15 | |
| Grand Prix Makau | Team Schübel | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | |
| 1991 | Międzynarodowa Formuła 3000 | Vortex Motorsport | 9 | 0 | 0 | 0 | 0 | 5 | 14 |
| 1992 | Japońska Formuła 3000 | Team Nova | 3 | 0 | 0 | 0 | 1 | 5 | 14 |
| Porsche Carrera Cup Deutschland | Porsche AG | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | |
| Mistrzostwa Świata Samochodów Sportowych | Euro Racing | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 16 | 15 | |
| 24h Le Mans | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 13 | ||
| Mistrzostwa Japonii Prototypów | From A Racing | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 15 | 20 | |
| 1993 | Japońska Formuła 3000 | Team Nova | 10 | 0 | 1 | 2 | 1 | 8 | 9 |
| 1994 | Formuła 1 | Sauber Mercedes | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 7 | 13 |
| 1995 | Formuła 1 | Red Bull Sauber Ford | 17 | 0 | 0 | 0 | 1 | 15 | 9 |
| 1996 | Formuła 1 | Red Bull Sauber Ford | 16 | 0 | 0 | 0 | 0 | 7 | 12 |
| 1997 | Formuła 1 | Rothmans Williams Renault | 17 | 1 | 1 | 6 | 7 | 42 | 2 |
| 1998 | Formuła 1 | Winfield Williams | 16 | 0 | 0 | 0 | 1 | 17 | 7 |
| 1999 | Formuła 1 | Benson & Hedges Jordan | 16 | 2 | 1 | 0 | 6 | 54 | 3 |
| 2000 | Formuła 1 | Benson & Hedges Jordan | 16 | 0 | 0 | 0 | 2 | 11 | 9 |
| 2001 | Formuła 1 | Benson & Hedges Jordan Honda | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 6 | 13 |
| Prost Acer | |||||||||
| 2002 | Formuła 1 | Orange Arrows | 12 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 18 |
| Sauber Petronas | |||||||||
| 2003 | Formuła 1 | Sauber Petronas | 16 | 0 | 0 | 0 | 1 | 13 | 11 |
| 2004 | DTM | OPC Team Holzer | 11 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 14 |
| 2005 | DTM | GMAC Stern Team OPC | 11 | 0 | 0 | 0 | 2 | 17 | 8 |
| 2006 | DTM | Audi Sport Team Abt | 10 | 0 | 1 | 0 | 2 | 24 | 7 |
| 2008 | Speedcar Series | Phoenix Racing | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
| 24h Nürburgring | Hybrid Racing AG | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | |
| 24h Le Mans | Aston Martin Racing | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 16 | |
| 2009 | Speedcar Series | Phoenix Racing | 9 | 0 | 2 | 3 | 4 | 44 | 4 |
| Team Lavaggi | |||||||||
| 2011 | ADAC GT Masters | Callaway Competition | 16 | 0 | 0 | 0 | 0 | 16 | 31 |
| 2012 | Porsche Carrera Cup Australia | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | |
| ADAC GT Masters | Callaway Competition | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0* | –* |
* Sezon w trakcie.
| Rok | Zespół | Samochód | Silnik | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | Msc. | Pkt. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1990 | Eddie Jordan Racing | Reynard | Mugen Honda | DON NU |
SIL NU |
PAU NU |
JER 17 |
MNZ NU |
PER 5 |
HOC 6 |
BRH 7 |
BIR NU |
BUG NU |
NOG NZ |
18 | 3 |
| 1991 | Vortex Motorsport | Lola T91/50 | Mugen Honda | VAL NU |
PAU NU |
JER 12 |
MUG 6 |
PER 5 |
HOC NZ |
BRH 12 |
SPA 5 |
BUG NU |
NOG NU |
14 | 5 |
| Ważne wyścigi | |
|---|---|
| Debiut | |
| Pierwsze pole position | |
| Pierwsze punkty | |
| Pierwsze podium | |
| Pierwsze najszybsze okrążenie | |
| Pierwsze zwycięstwo | |
| Ostatni | |
| Najwyższe pozycje | |
| Kwalifikacje | 1 |
| Wyścig | 1 |
| Inne | |
| Kierowca testowy | 1993 – Tyrrell |
| Rekordy | Najwięcej wyścigów z rzędu na 3 pozycji: 4 |
| Rok | Zespół | Samochód | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | Msc. | Pkt. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2004 | OPC Team Holzer | Opel Vectra GTS V8 | HOC1 11 |
EST 12 |
ADR 12 |
LAU NU |
NOR NU |
SHA* 7 |
NÜR NU |
OSC 14 |
ZAN NU |
BRN 6 |
HOC2 12 |
14 | 3 |
| 2005 | GMAC Stern Team OPC | Opel Vectra GTS V8 | HOC1 NU |
LAU1 14 |
SPA 15 |
BRN 3 |
OSC 14 |
NOR 6 |
NÜR 12 |
ZAN 3 |
LAU2 7 |
IST NU |
HOC2 18 |
8 | 17 |
| 2006 | Audi Sport Team Abt | Audi A4 DTM | HOC1 3 |
LAU 13 |
OSC 4 |
BRA 17 |
NOR 11 |
NÜR 6 |
ZAN 5 |
CAT 3 |
BUG 10 |
HOC2 14 |
7 | 24 |
* Wyścig nie wliczany do klasyfikacji mistrzostw, który odbył się na torze w Szanghaju.
| Rok | Zespół | Samochód | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | Msc. | Pkt. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2008 | Phoenix Racing | Speedcar V8 | SEN1 - |
SEN2 - |
SEP1 - |
SEP2 - |
BHR1 11 |
BHR2 9 |
DUB1 - |
DUB2 - |
18 | 0 | |
| 2009 | Phoenix Racing | Speedcar V8 | DUB1 2 |
4 | 44 | ||||||||
| Team Lavaggi | BHR1 2 |
BHR2 4 |
LOS1 NU |
LOS2 5 |
DUB2 3 |
DUB3 4 |
BHR3 2 |
BHR4 12 |
| Rok | Zespół | Samochód | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | Msc. | Pkt. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2011 | Callaway Competition | Chevrolet Corvette Z06 | OSC1 19 |
OSC2 NU |
SAC1 13 |
SAC2 17 |
ZOL1 21 |
ZOL2 15 |
NÜR1 12 |
NÜR2 29 |
RBR1 NU |
RBR2 4 |
LAU1 22 |
LAU2 9 |
ASS1 18 |
ASS2 19 |
HOC1 9 |
HOC2 16 |
31 | 16 |
| 2012 | Callaway Competition | Chevrolet Corvette Z06 | OSC1 34 |
OSC2 NU |
ZAN1 NU |
ZAN2 7 |
SAC1 | SAC2 | NÜR1 | NÜR2 | RBR1 | RBR2 | LAU1 | LAU2 | NÜR3 | NÜR4 | HOC1 | HOC2 | 18* | 6* |
* Sezon w trakcie.