| Heinz Fütterer | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Fütterer (z lewej) i Manfred Steinbach podczas zmiany sztafety w 1956 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
14 października 1931 Illingen |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Heinrich Ludwig "Heinz" Fütterer (ur. 14 października 1931 w Illingen) – niemiecki lekkoatleta sprinter, medalista olimpijski i trzykrotny mistrz Europy.
Startował w barwach Republiki Federalnej Niemiec. W latach 50. XX wieku był czołowym sprinterem świata. Wygrał w 536 międzynarodowych startach, a w latach 1953-1955 był niepokonany. Nosił przydomek Der weiße Blitz, czyli Biała błyskawica, ponieważ rywalizował z powodzeniem z ciemnoskórymi sprinterami z USA.
Fütterer rozpoczął karierę w latach 40. Zakwalifikował się na igrzyska olimpijskie w 1952 w Helsinkach, ale nie mógł wystąpić ze względu na kontuzję mięśnia.
Na mistrzostwach Europy w 1954 w Bernie zdobył złote medale w biegach na 100 m i na 200 m. Sztafeta 4 x 100 m RFN w składzie Leo Pohl, Peter Kraus, Heinz Fütterer, Manfred Germar została zdyskwalifikowana w przedbiegach. 31 października 1954 w Jokohamie wyrównał należący do Jesse Owensa rekord świata na 100 m czasem 10,2 s. W tym samym roku najpierw wyrównał rekord Europy na 200 m wynikiem 20,9 s, a potem poprawił go na 20,8 s. Został wybrany najlepszym sportowcem RFN w 1954, mimo że w tym roku reprezentacja RFN w piłce nożnej zdobyła mistrzostwo świata.
12 marca 1955 w Kilonii ustanowił halowy rekord świata w biegu na 60 m wynikiem 6,5 s. Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne startował tylko na 100 m i w sztafecie, ponieważ odczuwał skutki kontuzji. Występował we wspólnej reprezentacji olimpijskiej Niemiec. Na 100 m odpadł w ćwierćfinale, a sztafeta 4 x 100 m w składzie: Lothar Knörzer, Pohl, Fütterer i Germar zdobyła brązowy medal.
Na mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie wystąpił tylko w sztafecie 4 x 100 m (również w składzie wspólnej reprezentacji Niemiec) i zdobył w niej swój trzeci tytuł mistrzowski (sztafeta biegła w składzie: Walter Mahlendorf, Armin Hary, Fütterer i Germar).
Fütterer zdobył następujące medale w mistrzostwach RFN:
Wśród wyróżnień Fütterera można wskazać Srebrny Laur w 1954 i 1956, Order Zasługi RFN w 1981 oraz honorowe obywatelstwo miasta Elchesheim-Illingen w 2004.
|
|||||
|
|||||