Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Helen Hayes | |||||||||||||||||||||
 Helen Hayes w filmie What Every Woman Knows (1934) |
|||||||||||||||||||||
| Prawdziwe imię i nazwisko | Helen Hayes Brown | ||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 10 października 1900 Waszyngton |
||||||||||||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 17 marca 1993 Nyack |
||||||||||||||||||||
| Zawód | aktorka | ||||||||||||||||||||
| Współmałżonek | Charles MacArthur (1928–1956) | ||||||||||||||||||||
| Lata aktywności | 1917–1985 | ||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||
| Prezydencki Medal Wolności (Stany Zjednoczone) | |||||||||||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||||
Helen Hayes, właśc. Helen Hayes Brown (ur. 10 października 1900 w Waszyngtonie, zm. 17 marca 1993 w Nyack) – amerykańska aktorka filmowa, telewizyjna i teatralna, często nazywana "pierwszą damą amerykańskiego teatru". Jedna z dziewięciu osób na świecie które otrzymały w swojej karierze cztery różnorodne nagrody: filmowego Oscara (1932, 1970), telewizyjną Emmy (1953), muzyczną Grammy (1976) oraz teatralną Tony (1947, 1958, nagroda specjalna w 1980).
Urodziła się jako Helen Hayes Brown. Jej matka Catherine Estelle (z domu Hayes) była aspirującą aktorką występującą z objazdową trupą. Ojciec Francis van Arnum Brown miał kilka zawodów: m.in. sprzedawcy i rzeźnika. Hayesowie byli imigrantami katolickimi z Irlandii, skąd uciekli przed klęską głodu, która nawiedziła ten kraj. Matka Helen była córką siotrzenicy znanej irlandzkiej śpiewaczki Catherine Hayes.
Debiutem Helen w filmie dźwiękowym był obraz Grzech Madelon Claudet, za który otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. W następnych latach grywała w filmach u boku takich gwiazd jak Cary Grant czy Myrna Loy.
W 1935 roku powróciła do grania na Broadwayu, gdzie przez trzy lata grała w sztuce Victoria Regina. Występowała również w serialach telewizyjnych w jednoodcikowych rolach. Do filmu powróciła w latach 50. Wystąpiła m.in. w Anastazji u boku Ingrid Bergman, gdzie wcieliła się w rolę Marii Fiodorownej. Aktorka za rolę otrzymała nominację do Złotego Globu. W 1970 roku otrzymała drugiego w karierze Oscara za rolę drugoplanową w dreszczowcu Port lotniczy. Aktorka wcieliła się w filmie w rolę Ady Quonsett, emerytki jeżdzącej "na gapę" samolotami. Ostatnią rolą Hayes na szklanym ekranie było wcielenie się w filmach telewizyjnych w postać jednej z powieści Agathy Christie − Jane Marple.
Helen Hayes zmarła w dniu św. Patryka, 17 marca 1993 roku przez niewydolność serca. Została pochowana w Oak Hill Cemetery w Nyack w stanie Nowy Jork. Aktorka Lillian Gish uczyniła Hayes spadkobierczynią swoich nieruchomości, lecz Hayes przeżyła Gish tylko o miesiąc.
Aktorka posiada własną gwiazdę w Hollywood Walk of Fame przy 6220 Hollywood Blvd.
|
|
||
| Poprzednik Marie Dressler za Min i Bill |
Oscar dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej 1932 za Grzech Madelon Claudet |
Następca Katharine Hepburn za Poranna chwała |
| Poprzednik Goldie Hawn za Kwiat kaktusa |
Oscar dla Najlepszej aktorki drugoplanowej 1971 za Port lotniczy |
Następca Cloris Leachman za Ostatni seans filmowy |
|
|||||||||||||||||||||||||||||
.png){kind=link}