Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Helena Łuczywo | |
 Helena Łuczywo w 1987 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 18 stycznia 1946 Warszawa |
| Zawód | dziennikarka |
| Alma Mater | Uniwersytet Warszawski |
Helena Łuczywo (ur. 18 stycznia 1946 w Warszawie) – polska dziennikarka prasowa, związana z "Gazetą Wyborczą", działaczka opozycji w okresie PRL, redaktor naczelna "Tygodnika Mazowsze".
Ukończyła w 1969 Wydział Ekonomii Politycznej na Uniwersytecie Warszawskim, studiowała też w latach 70. anglistykę na tej uczelni[1]. Promotorem jej pracy magisterskiej był Włodzimierz Brus.
Do 1967 należała do Związku Młodzieży Socjalistycznej. Była aktywną uczestniczką strajków studenckich w 1968, za co czasowo relegowano ją ze studiów[1]. W okresie PRL zaangażowana w działalność opozycyjną, od 1976 współpracowała z Komitetem Obrony Robotników[2]. W 1977 brała udział w założeniu i do 1981 redagowała pismo "Robotnik". Z przyczyn politycznych została zwolniona z pracy w Liceum Ogólnokształcącym im. Jana Zamoyskiego w Warszawie, zajmowała się następnie zarobkowo tłumaczeniami. Od 1980 do 1981 była korespondentką "Daily Telegraph". W 1981 została redaktor naczelną Agencji Prasowej "Solidarność". Po wprowadzeniu stanu wojennego przez ponad rok pozostawała w ukryciu[1]. Po śmierci Jerzego Zieleńskiego została w 1982 redaktorem naczelnym "Tygodnika Mazowsze"[2], największego pisma podziemnej "Solidarności", funkcję tę pełniła do 1989. W tym samym roku uczestniczyła jako przedstawicielka strony opozycyjnej w obradach zespołu ds. mediów w ramach rozmów Okrągłego Stołu[1].
W 1989 była jedną z osób zakładających "Gazetę Wyborczą", w której objęła stanowisko zastępcy redaktora naczelnego. W latach 1990–1998 zajmowała stanowisko prezesa spółki wydawniczej Agora-Gazeta, następnie do 2004 była wiceprezesem zarządu Agory[1]. Od 2004 do 2007 de facto pełniła funkcję redaktora naczelnego "Gazety Wyborczej" w związku z chorobą Adama Michnika. W 2009 przeszła na emeryturę[3].
W 1989 otrzymała nagrodę Harvard University Niemann Foundation Lyons Award for Conscience and Integrity in Journalism, a w 1986 – Radcliffe's Bunting Institute Peace Fellowship. W 1999 została wyróżniona Knight International Press Fellowship Award. W 2002, 2004 i 2005 była notowana była na liście najbogatszych Polaków tygodnika "Wprost"[4].
Jest córką działaczy komunistycznych żydowskiego pochodzenia, Ferdynanda Chabera i Doroty (Debory) z domu Guter. Rozwiedziona z Witoldem Łuczywą, działaczem opozycji demokratycznej i organizatorem podziemnej poligrafii w czasach PRL. Mają córkę Łucję, absolwentkę Wydziału Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego.
