Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Henry Mancini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Henry Mancini
Imię i nazwisko Enrico Nicola Mancini
Data i miejsce urodzenia 16 kwietnia 1924
Cleveland
Data i miejsce śmierci 13 czerwca 1994
Los Angeles
Instrument fortepian
Zawód kompozytor, dyrygent

Henry Mancini, właśc. Enrico Nicola Mancini (ur. 16 kwietnia 1924 w Cleveland, zm. 14 czerwca 1994 w Los Angeles)[1]amerykański kompozytor i aranżer, twórca muzyki filmowej włoskiego pochodzenia.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Mancini dorastał niedaleko Pittsburgha w stanie Pensylwania, w niewielkim przemysłowym mieście Aliquippa. Jego rodzice pochodzili z Abruzji we Włoszech. Gdy miał 8 lat, ojciec zapisał go na lekcję gry na flecie. W wieku lat 12 rozpoczął grę na fortepianie. Razem z ojcem grał w zespole włoskich imigrantów Sons of Italy. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął studia w słynnej Juilliard School of Music w Nowym Jorku.

W 1943 został wcielony do amerykańskiej armii. W 1945 brał udział w wyzwalaniu obozów koncentracyjnych w południowych Niemczech.

Po wojnie został pianistą w reaktywowanym przez Texa Beneke zespole Glenn Miller Band. Nadal poszerzał też swoje kompozycyjne i aranżacyjne umiejętności podczas studiów u Ernsta Křeneka i Mario Castelnuovo-Tedesco.

Pod koniec lat 40. XX w. zaczął pisać muzykę do filmów. Jego pierwszym filmem był: Lost in Alaska.

W 1952 rozpoczął pracę dla Universal Studios, gdzie przez następne 6 lat stworzył muzykę do ok. 100 filmów, w tym do obrazuThe Glenn Miller Story, za którą uzyskał nominację do Oscara.

Od 1958 pracował jako niezależny kompozytor. Wkrótce też rozpoczęła się jego ponad 30-letnia współpraca ze scenarzystą i producentem Blakiem Edwardsem. Pracowali razem przy niemal 30 filmach, w tym przy serii filmów o Różowej Panterze, poczynając od pierwszego filmu z 1963.

Zdobył 4 Oscary (wszystkie za muzykę do filmów Edwardsa). Nagrał ponad 90 albumów z muzyką - od jazzu przez pop, aż po muzykę klasyczną. Osiem z nich zdobyło w Stanach Zjednoczonych status "Złotej płyty".

Zmarł w wieku 70 lat w Beverly Hills, powodem śmierci była choroba nowotworowa.

[edytuj] Nagrody

20 statuetek Nagrody Grammy i 72 nominacje, 4 statuetki Oskara i 18 nominacji, 1 statuetka Golden Globe Award oraz 2 nominacje do nagrody Emmy.

[edytuj] Bibliografia

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Henry_Mancini&oldid=30775123
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty