| Henryk Alber | |
| Imię i nazwisko | Henryk Serafinowicz |
| Pseudonim | Henryk Alber |
| Data i miejsce urodzenia | 3 czerwca 1948 Otwock |
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | 11 stycznia 2008 Warszawa |
| Instrument | gitara klasyczna |
| Zawód | kompozytor, gitarzysta, aranżer |
| Aktywność | 1969-2007 |
| Powiązania | Edyta Geppert |
| Zespół | |
| Duet Gitar Klasycznych Alber-Strobel, Duet Gitar Klasycznych z Andrzejem Wyrzykowskim |
|
Henryk Alber, właściwie Serafinowicz (ur. 3 czerwca 1948 w Otwocku, zm. 11 stycznia 2008 w Warszawie[1]) – polski gitarzysta, kompozytor, aranżer i pedagog.
Uczęszczał do Średniej Szkoły Muzycznej w Warszawie, gdzie uczył się gry na puzonie i gitarze.
Debiutował w 1969 roku, zdobywając I nagrodę w Konkursie Gry na Gitarze Klasycznej w Łodzi. W latach 70. współpracował z Januszem Stroblem (od 1971), tworząc Duet Gitar Klasycznych Alber-Strobel. W tym czasie pracował też jako kompozytor piosenek takich jak między innym "Zaproście mnie do stołu" oraz utworów instrumentalnych. W 1970 r. został członkiem Stowarzyszenia Światowej Młodzieży Muzycznej.
W roku 1983 założył nowy duet gitarowy z Andrzejem Wyrzykowskim (Duet Gitar Klasycznych).
Jako kompozytor i aranżer współpracował z wieloma polskimi muzykami, m.in. z Elżbietą Wojnowską i Grażyną Orszt, która została jego żoną i muzą, syn - Bartek Alber. Najdłuższą (1985-2002) i najbardziej owocną współpracę nawiązał z Edytą Geppert, której towarzyszył także jako akompaniator. Napisał także muzykę do kilku piosenek Agnieszki Osieckiej: "Chinka i książę", "Dobre stare buty", "Nad Warszawą", "Słodkie morze", "Stare łzy", "Żywiciele, zbawiciele"
Tworzył też muzykę teatralną dla kabaretu i teatru studenckiego Stodoła w Warszawie oraz warszawskiego Teatru Stara Prochownia.
Koncertował w wielu krajach Europy, ośrodkach polonijnych Stanów Zjednoczonych, Kanady, Australii, Tajlandii.
Zmarł po ciężkiej chorobie.
Spis treści |