Henryk Biegeleisen

Henryk Biegeleisen
Data urodzenia	24 października 1855
Data i miejsce śmierci	1 kwietnia 1934 Lwów

Henryk Biegeleisen (ur. 24 października 1855 w Tłustem pod Tarnopolem, zm. 1 kwietnia 1934 we Lwowie) – polski etnograf i historyk literatury polskiej. Przedstawiciel pozytywistycznej metody filologicznej. Badacz literatury romantycznej, m.in. twórczości Teofila Lenartowicza. Autor cennych prac etnograficznych.

Urodził się w żydowskiej rodzinie inteligenckiej. Studiował historię oraz historie literatury na Uniwersytecie Lwowskim. Debiutował w 1877 w "Sprawozdaniach" Towarzystwa Czytelni Akademickiej, której był działaczem. Następnie studiował w Monachium i Lipsku. Doktoryzował się w 1882. Po powrocie do Lwowa przez kilkadziesiąt lat pracował jako nauczyciel i dyrektor szkół. Jednocześnie prowadził badania naukowe i prace edytorskie.

Wybrane publikacje

Książki

• Lirnik mazowiecki, 1913.
• Matka i dziecko w obrzędach, wierzeniach i zwyczajach ludu polskiego. Lwów 1927 [1]
• Wesele. Lwów 1928 [2]
• U kolebki ; Przed ołtarzem ; Nad mogiłą. Lwów 1929 [3]
• Lecznictwo ludu polskiego. Kraków 1929 [4]
• Śmierć w obrzędach, zwyczajach i wierzeniach ludu polskiego. Lwów 1930 [5]

Artykuły

• 1891 Motywy ludowe w balladzie Mickiewicza "Lilie", [w:] Wisła, t. 5.

Bibliografia

Henryk Markiewicz: Pozytywizm. Wyd. VII. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 449, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13849-3. 

Literatura dodatkowa

• Jan Muszkowski: Biegeleisen Henryk. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 2: Beyzym Jan – Brownsford Marja. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1936, s. 30–32.  Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304032910