Henryk Borowski

Henryk Borowski
Data i miejsce urodzenia	14 lutego 1910 Płock
Data i miejsce śmierci	13 listopada 1991 Warszawa
Zawód	aktor
Lata aktywności	1934 – 1991
Odznaczenia

Henryk Borowski (ur. 14 lutego 1910 w Płocku, zm. 13 listopada 1991 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy.

Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława Jagiełły w Płocku i Warszawskiego Studium Dramatycznego.

Przed II wojną światową grał w wileńskim Teatrze na Pohulance oraz we Lwowie. Po wojnie najdłużej występował w Teatrze Współczesnym w Warszawie i Teatrze Telewizji.

Filmografia

• 1946: Zakazane piosenki – wykonawca wyroku na Marii Kędziorek
• 1949: Za wami pójdą inni – profesor Brzozowski
• 1950: Miasto nieujarzmione – nazwisko pojawia się w napisach "Robinsona warszawskiego"
• 1953: Trudna miłość – Bielecki
• 1954: Autobus odjeżdża 6.20 – Słaboński, kier. działu kadr w hucie „Bolesław”
• 1954: Domek z kart – redaktor gazety
• 1956: Pożegnanie z diabłem – Maciej Rubach, ojciec Jasia
• 1957: Król Maciuś I – minister spraw wewnętrznych
• 1959: Kamienne niebo – profesor
• 1960: Krzyżacy – Zygfryd de Löwe
• 1962: I Ty zostaniesz Indianinem – Jerzy Kubiak, tata Mirka
• 1966-1968: Klub profesora Tutki – sędzia, rozmówca profesora
• 1966: Mistrz – mecenas
• 1967: Tortura nadziei – inkwizytor
• 1968: Hrabina Cosel – minister Adolf Magnus Hoym
• 1970: Epilog norymberski – Joachim von Ribbentrop
• 1972: Kopernik – Tiedemann Giese
• 1972: Wesele – Dziad
• 1972: Kaprysy Łazarza – Jacenty
• 1975: Noce i dnie – Klemens, stryj Bogumiła
• 1984: 5 dni z życia emeryta – emeryt Brodowski, kawiarniany znajomy Bzowskiego
• 1985: Jezioro Bodeńskie – Wildermayer
• 1988: Alchemik – ojciec Salezy
• 1988: Alchemik Sendivius – ojciec Salezy

Radio

Występował w słuchowiskach radiowych, m.in. Jacka Janczarskiego i Adama Kreczmara.

• Saga Rodu Wymęga-Zarawiejskich - pradziad Hubert

Teatr Telewizji

• 1957: Julietta ze snów – Georges Neveaux – reżyseria: Czesław Szpakowicz

Goście o zmierzchu - Krystyna Salaburska - reżyseria: Władysław Sheybal

• 1958: Zawieja – Wiera Panowa – reżyseria: Stanisław Wohl
• 1960: Zemsta – Aleksander Fredro - reżyseria: Jerzy Kreczmar

Amy Foster – Joseph Conrad Korzeniowski - reżyseria: Adam Hanuszkiewicz

• 1961: Rzecz o teatrze – Johann Wolfgang von Goethe – harfiarz – reżyseria: Stanisław Wohl
• 1962: Krzyżówka – Michał Choromański - sąsiad – reżyseria: Jerzy Gruza

Męczeństwo Piotra Ohey'a – Sławomir Mrożek – Piotr Ohey – reżyseria: Erwin Axer

Pan Topaz – Pagnol Marce – Muche – reżyseria: Edward Dziewoński

• 1963: Szkoda wąsów – Ludwik A. Dmuszewski reżyseria: Tadeusz Aleksandrowicz

Dym – William Faulkner – reżyseria: Ludwik René

Pierwszy dzień wolności – Leon Kruczkowski – reżyseria: Adam Hanuszkiewicz

Szelmostwa Skapena – Molier – Argant – reżyseria: Jan Kulczyński

• 1964: Ślub – Andrzej Górny - reżyseria: Adam Hanuszkiewicz

Ostry dyżur – Jerzy Lutowski – reżyseria: Andrzej Szafiański

Mistrz – Zdzisław Skowroński – reżyseria: Jerzy Antczak

• 1965: Ifigenia w Taurydzie – Johann Wolfgang Goethe – postać: król Taurydy Toas, reżyseria: Erwin Axer

Volpone – Ben Jonson – reżyseria: Zygmunt Hübner

Szósty lipca – Szatrow Michał – postać: Aleksandrowicz – reżyseria: Jerzy Krasowski

Stanisław i Bogumił – Dąbrowska Maria – postać: Henryk, Opat Waltenburski – reżyseria: Jerzy Krasowski

Głos Zdzisław Skowroński – postać: Delegat I – reżyseria: Jerzy Antczak

Adwokat i róże – Jerzy Szaniawski – reżyseria: Andrzej Łapicki

Damy i huzary – Aleksander Fredro – reżyseria: Józef Słotwiński

• 1966: Aszantka – Włodzimierz Perzyński – postać: Wuj Bratkowski – reżyseria: Stanisław Brejdygant

Dwie humoreski o stosunku do zwierząt – Sławomir Mrożek – postać: Staruszek – reżyseria: Erwin Axer

Horsztyński – Juliusz Słowacki – postać: Ojciec Prokop – reżyseria: Jerzy Kreczmar

Skowronek – Jean Anouilh – postać: Cauchon – reżyseria: Jerzy Antczak

• 1967: Kartoteka – Tadeusz Różewicz – postać: Ojciec – reżyseria: Konrad Swinarski

Antygona – Sofokles – postać: Posłaniec – reżyseria: Jerzy Gruza

Król Edyp – Sofokles – postać: Posłaniec – reżyseria: Jerzy Gruza

• 1968: Drewniany talerz – Edmund Morris – postać: Glenn – reżyseria: Jan Bratkowski

Grube ryby – Michał Bałucki – postać: Pagatowicz – reżyseria: Jerzy Rakowiecki

Sędzia Irving – wg Robert Penn Warren - postać: Willy Stark – reżyseria: Andrzej Konic

Gruszeczka, czyli wizyta obcej pani – Stanisława Fleszarowa-Muskat – postać: Cieślak – reżyseria: Józef Słotwiński

Grający pomnik – Maciej Patkowski – postać: Ojciec Anny – reżyseria: Jan Bratkowski

Trąd w pałcu sprawiedliwości – Ugo Betti – postać: Croz – reżyseria: Gustaw Holoubek

Spóźnione kwiaty – Anton Czechow – postać: Nikifor – reżyseria: Anatolij Nall

• 1969: Kollokacja – Józef Korzeniowski – postać: Pan Cepowski – reżyseria: Maryna Broniewska

Konsul Bernick – Henrik Ibsen - postać: Krap – reżyseria: Jan Bratkowski

Burza – Aleksander Ostrowski - postać: Kuligin – reżyseria: Jan Kulczyński

Epilog norymberski – Jerzy Antczak – postać: Ribbentrop – reżyseria: Jerzy Antczak

• 1970: Powrót o 7-ej – Robert C. Sherriff - postać: Inspektor – reżyseria: Andrzej Konic

Dziewczęta z Nowolipek (część II - Kwiryna) – Pola Gojawiczyńska – reżyseria: Stanisław Wohl

Dziewczęta z Nowolipek (część IV - Amelka) – Pola Gojawiczyńska – postać: Aptekarz – reżyseria: Stanisław Wohl

Balladyna – Juliusz Słowacki – postać: Pustelnik – reżyseria: Ewa Petelska, Czesław Petelski

Trąd w pałacu sprawiedliwości – Ugo Betti – postać: Croz – reżyseria: Gustaw Holoubek

Żaglowce, białe żaglowce – Jarosław Abramow-Newerly – postać: Major – reżyseria: Kazimierz Braun

Pan Tadeusz (Księga II - Zamek) – Adam Mickiewicz – postać: Gerwazy – reżyseria: Adam Hanuszkiewicz

Nagrody

• 1953 – Nagroda Państwowa (zespołowa) III stopnia za rolę Mariana Korbickiego w przedstawieniu "Domek z kart" w Teatrze Współczesnym w Warszawie
• 1970 – nagroda Komitetu ds. PRiTV za wybitne kreacje aktorskie w spektaklach Teatru TV
• 1971 – nagroda ministra kultury i sztuki I stopnia za wybitne kreacje aktorskie w teatrze oraz w teatrze telewizji
• 1973 – nagroda Komitetu ds. PRiTV za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze TV
• 1977 – nagroda teatralna tygodnika "Przyjaźń" za rolę Kelina Ababija w przedstawieniu "Największa świętość" Iona Drucego w Teatrze Współczesnym w Warszawie
• 1977 – Złota Syrenka
• 1977 – Nagroda m.st. Warszawy
• 1978 – Kalisz - XVIII KST - Grand Prix za najwybitniejszą kreację aktorską na festiwalu - rolę Kelina w sztuce "Największa świętość" w Teatrze Współczesnym w Warszawie
• 1980 – nagroda przewodniczącego Komitetu ds. PRiTV za wybitne kreacje aktorskie w programach radiowych i tv
• 1990 - Złoty Wawrzyn Grzymały

Linki zewnętrzne

• Zdjęcie Henryk Borowski
• Henryk Borowski w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
• Henryk Borowski w bazie filmweb.pl
• Henryk Borowski w bazie filmpolski.pl
• Henryk Borowski w bazie e-teatr.pl
• Henryk Borowski w bazie stopklatka.pl
• Henryk Borowski w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
• Henryk Borowski na Stopklatka.pl