Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Henryk Debich | |
| Data i miejsce urodzenia | 18 stycznia 1921 Pabianice, Polska |
| Pochodzenie |  Polska |
| Data i miejsce śmierci | 4 lipca 2001 Pabianice, Polska |
| Gatunek | muzyka rozrywkowa |
| Zawód | dyrygent kompozytor aranżer |
| Zespół | |
| Henio Jazz Orkiestra Polskiego Radia |
|
Henryk Debich (ur. 18 stycznia 1921 w Pabianicach, zm. 4 lipca 2001 tamże) – polski dyrygent i kompozytor, aranżer i pedagog.
Urodził się w rodzinie muzycznej – jego ojciec, Bernard Debich (1892–1965), był dyrygentem w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi u W. Ormickiego, Bohdana Wodiczki oraz Tomasza Kiesewettera. Matka (Anna), bracia i siostry śpiewali w chórach.
Korzenie rodziny Debichów sięgają Francji, gdzie w Burgundii mieszkała rodzina de Biche. Na przełomie XXVIII i XIX wieku przedstawiciele francuskiej szlachty przeprowadzili się najpierw na Morawy, a następnie, w pierwszych latach XIX wieku osiedli na stałe w Pabianicach, gdzie pracowali w warsztatach tkackich[1].
Przed wojną pobierał prywatne lekcje gry na fortepianie. Ojciec nauczył go też gry na trąbce i puzonie. Ukończył studia na Wydziale Teorii, Kompozycji i Dyrygentury łódzkiej PWSM.
Prowadził własny zespół muzyczny (amatorski) "Henio Jazz". W czasie wojny należał do Szarych Szeregów, był żołnierzem Armii Krajowej, więźniem obozu na Radogoszczu oraz przez dwa lata więźniem obozu koncentracyjnego w Dachau[1]. Po wojnie podjął pracę nauczyciela w pabianickiej szkole muzycznej i nawiązał współpracę z Polskim Radiem.
Był współzałożycielem, a od 1952 dyrygentem i kierownikiem artystycznym, Orkiestry Rozrywkowej Polskiego Radia i Telewizji w Łodzi[2]. Wieloletni kierownik muzyczny i dyrygent na festiwalach w Opolu, Sopocie, Kołobrzegu i Zielonej Górze. Specjalizował się w repertuarze rozrywkowym. Gościnnie dyrygował w różnych miastach Polski oraz za granicą. Dokonał wielu nagrań dla Polskiego Radia i Polskich Nagrań oraz Filmu Polskiego. Współpracował także z operą, filharmonią oraz Teatrem Muzycznym w Łodzi.
W latach 1954–1956 wykładowca łódzkiej PWSM. Jako dyrygent i aranżer współpracował z orkiestrami w Belgii, Czechosłowacji, Grecji, Holandii, na Kubie, w NRD, Portugalii, ZSRR.
W latach 1986-1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego.
Jego wielką pasją było kolekcjonowanie zegarów[1]. Pochowany został na cmentarzu w Pabianicach.
