Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyHenryk Dembiński (ur. 31 lipca 1908 w Irkucku, zm. 12 sierpnia 1941 w Hancewiczach na Polesiu) – polski działacz społeczny, publicysta. Członek KPP i PPS.
Studiował filozofię i prawo na Uniwersytecie Wileńskim. W czasie studiów w latach 1927–1932 był członkiem Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej "Odrodzenie", a od 1928 do 1930 także prezesem oddziału wileńskiego. Od 1931 do 1932 był prezes Stowarzyszenia Bratniej Pomocy na Uniwersytecie Wileńskim. W latach 1931–1932 publikował w miesięczniku "Żagary" (publikował tu także Czesław Miłosz[1]). W 1934 Dembiński został członkiem Związku Lewicy Akademickiej "Front", a w 1935 Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej i Komunistycznej Partii Polski. Był założycielem i redaktorem naczelnym pisma "Poprostu" (1935–1936). Współpracował także z "Kartą" (1936). W 1937 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. W latach 1937–1938 był więziony za działalność komunistyczną i w czasie swego procesu stwierdził, że jego rewolucyjność jest „tylko nędznym, dwudziestowiecznym odbłyskiem rewolucyjności Tego, którego wizerunek na krzyżu stoi na stole sędziowskim”[2].
Po wybuchu wojny i wkroczeniu do Wilna wojsk sowieckich działał w oświacie sowieckiej na Wileńszczyźnie i Polesiu. Zamordowany przez Niemców.
