| Henryk Dzido | |
| Data i miejsce urodzenia | 4 stycznia 1941 Adamów |
| Przewodniczący Samoobrony Ruch Społeczny | |
| Przynależność polityczna | Samoobrona Ruch Społeczny |
| Okres urzędowania | od 17 sierpnia 2006 do 23 lipca 2007 |
| Poprzednik | Sławomir Izdebski |
| Senator V kadencji | |
| Przynależność polityczna | Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej |
| Okres urzędowania | od 19 października 2001 do 18 października 2005 |
Henryk Dzido (ur. 4 stycznia 1941 w Adamowie) – polski polityk, prawnik, adwokat, senator V kadencji.
Spis treści |
W 1964 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Pracował w prokuraturze w Wołominie. Od 1970 do 1981 był zatrudniony w Zespole Administracji i Gospodarki Terenowej Najwyższej Izby Kontroli[1]. Od 1981 prowadzi w Warszawie kancelarię adwokacką.
W 1998 przystąpił do Samoobrony RP; był pełnomocnikiem wyborczym Komitetu Wyborczego Andrzeja Leppera w wyborach prezydenckich w 2000 oraz pełnomocnikiem KW Samoobrony RP w wyborach parlamentarnych rok później.
W wyborach tych uzyskał mandat senatora z okręgu piotrkowskim. Pracował w Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Spraw Unii Europejskiej, przewodniczył Kołu Senatorów Samoobrony RP[2] oraz był wiceprzewodniczącym klubu parlamentarnego partii. Występował jako obrońca Andrzeja Leppera w procesach sądowych. W wyborach w 2002 bez powodzenia kandydował na urząd prezydenta Warszawy. Zdobył 1,75% głosów i zajął siódme miejsce spośród czternastu kandydatów[3].
W wyborach do Senatu w 2005 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję w okręgu lubelskim. W grudniu tego samego roku powołano go na stanowisko członka Trybunału Stanu, w którym zasiadał do 2007. W lutym 2006 odszedł z Samoobrony RP.
Współtworzył następnie Samoobronę Ruch Społeczny. W sierpniu 2006 objął w niej funkcję przewodniczącego[4]. W 2007 został jednym z liderów Samoobrony-Odrodzenie[5].
Żonaty, ma córkę Monikę.