Henryk Gąsiorowski (ur. 1 kwietnia 1878 w Zaleszczykach, zm. 16 stycznia 1947 w Grudziądzu) – polski krajoznawca, nauczyciel, fotografik, major piechoty Wojska Polskiego.
Był synem Leonarda Gąsiorowskiego i Marii z domu Stecher de Sebenitz. Ukończył gimnazjum w Kołomyi i studia wyższe (polonistyka, historia, geografia), zapewne na Uniwersytecie Lwowskim. Pracował jako nauczyciel gimnazjalny w Kołomyi, gdzie był działaczem Sokoła, Towarzystwa Szkoły Ludowej i Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Zajmował się organizacją Muzeum Pokuckiego i kolekcjonował huculską sztukę ludową. Pisał artykuły do prasy lokalnej i krajoznawczej. W latach I wojny światowej był oficerem Cesarskiej i Królewskiej Armii, a od 1919 roku Wojska Polskiego. Od 1920 roku w Grudziądzu, gdzie był oficerem 64 Pułku Piechoty. W 1922 roku zweryfikowany został w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku, w korpusie oficerów zawodowych piechoty i mianowany referentem do spraw kultury i oświaty w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu, a następnie komendantem Powiatowej Komendy Uzupełnień w Grudziądzu. Z dniem 30 kwietnia 1927 roku przeniesiony został w stan spoczynku[1]. W 1934 roku pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień w Grudziądzu z przydziałem mobilizacyjnym do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. W tym czasie przewidziany był do użycia w czasie wojny.
Także na Pomorzu współpracował z czasopismami geograficznymi, krajoznawczymi i regionalnymi, był współorganizatorem grudziądzkiego oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Piastował stanowisko referenta turystyczno-krajoznawczego Rozgłośni Polskiego Radia w Toruniu (zał. 1935). Fotografował m.in. zabytki Grudziądza i Torunia, a także przyrodę Beskidów Wschodnich. Wiele fotografii wydano w formie widokówek. Od 1934 prezes Towarzystwa Fotograficznego "Słońce" w Grudziądzu. Opublikował m.in. Przewodnik po Beskidach Wschodnich, t. 1-2, Lwów 1933-1935 (reprint Kielce 2000). Brał udział w pracach kartograficznych na zlecenie Wojskowego Instytutu Geograficznego.
Lata II wojny światowej przeżył w Grudziądzu. Pozostawił pamiętnik z walk o miasto w styczniu-lutym 1945 oraz fotograficzną dokumentację zniszczeń. Od 1945 zatrudniony w Archiwum Miejskim. Wykonał kilka tysięcy zdjęć, przechowywanych w Muzeum Miejskim i w zbiorach archiwalnych.
Pochowany na cmentarzu przy ul. Cmentarnej.