| Henryk Grzondziel | |
| biskup tytularny Athribis | |
| Kraj działania | Polska |
| Data urodzenia | 26 lipca 1897 |
| Data śmierci | 24 maja 1968 |
| biskup pomocniczy gnieźnieński | |
| Okres sprawowania | 1959–1967 |
| biskup pomocniczy opolski | |
| Okres sprawowania | 1967–1968 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Prezbiterat | 17 marca 1923 |
| Nominacja biskupia | 20 maja 1959 |
| Sakra biskupia | 16 sierpnia 1959 |
| Sukcesja apostolska | |
| Data konsekracji | 16 sierpnia 1959 |
| Konsekrator | Stefan Wyszyński |
| Współkonsekratorzy | Bolesław Kominek Jan Kanty Lorek |
Henryk Grzondziel (ur. 26 lipca 1897, zm. 24 maja 1968) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy gnieźnieński w latach 1959–1967, biskup pomocniczy opolski w latach 1967–1968.
17 marca 1923 przyjął we Wrocławiu święcenia kapłańskie. Przed święceniami kapłańskim walczył na froncie wschodnim jako żołnierz armii niemieckiej. Był nauczycielem języka polskiego i duszpasterzem środowisk polonijnych we Wrocławiu. Pracował w Bytomiu i Zabrzu, był proboszczem w Wójtowej Wsi i Wrocławiu, ojcem duchownym w seminarium. Po zakończeniu wojny był duszpasterzem i profesorem seminarium duchownego we Wrocławiu. W latach 1953–1956 deportowany z terenu archidiecezji wrocławskiej. był wikariuszem generalnym i konsultorem diecezjalnym w Opolu. W 1958 został proboszczem w Nowej Wsi Królewskiej.
20 maja 1959 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej i biskupem tytularnym Arthribis, skierowanym do pracy duszpasterskiej w Opolu. Sakrę biskupią przyjął 16 sierpnia 1959 z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego. Oficjalnie został mianowany biskupem pomocniczym diecezji opolskiej 16 października 1967.
|
||||||||