Henryk Halkowski (hebr. Cwi Hersz; ur. 27 grudnia 1951 w Krakowie, zm. 1 stycznia 2009 w Krakowie) – polski historyk, dziennikarz, publicysta i tłumacz żydowskiego pochodzenia, znawca chasydyzmu i historii krakowskiego Kazimierza[1].
Spis treści |
Urodził się w Krakowie w rodzinie żydowskiej, jako syn Stanisława Halkowskiego Hauchamana (zm. 1977) i Salomei z domu Engelberg (zm. 1993). Jego ojciec pochodził z Łodzi, a matka z Wiednia. Imię Henryk otrzymał na cześć swoich dwóch dziadków: Icchaka Hersza Hauchamana i Hersza Berucha Engelberga[2]. Z wykształcenia był architektem, ale studiował także filozofię[1]. Był sekretarzem oddziału krakowskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce, aktywnym członkiem Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Krakowie[3], propagatorem idei Instytutu Aszkenazyjskiego[4] oraz współzałożycielem wydawnictwa Austeria. Przez wiele lat pracował jako przewodnik. Publikował m.in. w Midraszu.
Według Ewy Gordon, był tak przywiązany do swego rodzinnego miasta, że zrezygnował z wyjazdu na stypendium do Nowego Jorku, a wyjechawszy, celem stałego osiedlenia się, do Izraela, już po roku wrócił, gdyż nie wyobrażał sobie życia bez Krakowa[5].
Zmarł na zawał serca. Został pochowany 5 stycznia na nowym cmentarzu żydowskim przy ulicy Miodowej w Krakowie[6].
Henryk Halkowski był pierwszym w Polsce systematycznym znawcą myśli Abrahama Joshui Heschela[2]. Przetłumaczył z języka angielskiego dwie jego książki: