Henryk Ferdynand Hoyer (ur. 13 lipca 1864 w Warszawie, zm. 17 października 1947 w Krakowie) – polski biolog, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek i wiceprezes Polskiej Akademii Umiejętności.
Spis treści |
Był synem Ludwiki Werner i Henryka Fryderyka, twórcy histologii polskiej, profesora Uniwersytetu Warszawskiego, filozofa medycyny, należącego do polskiej szkoły filozofii medycyny[1].
Po ukończeniu gimnazjum niemieckiego w Bydgoszczy studiował na Uniwersytecie we Wrocławiu oraz w Strasburgu i Berlinie. Pracę rozpoczął jako asystent na Uniwersytecie w Würzburgu. W 1894 przeprowadził się do Krakowa, gdzie otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego i objął posadę kierownika Katedry Anatomii Porównawczej. W 1904 został mianowany profesorem zwyczajnym. W latach 1909-1910 pełnił funkcję dziekana Wydziału Filozoficznego, w 1929 - 1930 rektora, a w 1930-1931 prorektora UJ.
Od 1902 członek korespondent Akademii Umiejętności oraz Polskiej Akademii Umiejętności, od 1920 członek czynny PAU. W latach (1934-1939 pełnił funkcję wiceprezesa tej organizacji.
Był doktorem honoris causa Wydziału Filozoficznego 1924 i Wydziału Rolniczego 1934 UJ, odznaczony został Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1930)[2] i Złotym Krzyżem Zasługi.
We wrześniu 1939 wraz z innymi pracownikami UJ został aresztowany i więziony w Krakowie, we Wrocławiu oraz obozie w Sachsenhausen. Od 1941 do 1944 prowadził w Krakowie aptekę w szpitalu dla jeńców wojennych.
Uważany jest za twórcę polskiej szkoły anatomii porównawczej. W Krakowie zorganizował najnowocześniejszy na ziemiach polskich w owym czasie Zakład Anatomii Porównawczej. Był wybitnym specjalistą anatomii układu chłonnego kręgowców i anatomii układu krążenia ryb. Zajmował się także metodyką badań anatomoporównawczych i paleozoologią.