| Henryk Ludwik Plater | |
| tytularny biskup Mosynopolis | |
| Data urodzenia | 10 kwietnia 1817 |
| Data śmierci | 4 lipca 1868 |
| biskup pomocniczy warszawski | |
| Okres sprawowania | 1859–1868 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | łaciński |
| Prezbiterat | 4 kwietnia 1840 |
| Nominacja biskupia | 27 września 1858 |
| Sakra biskupia | 23 stycznia 1859 |
Henryk Ludwik Plater (ur. 10 kwietnia 1817, zm. 4 lipca[1] 1868[2]) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy warszawski w latach 1859–1868.
Spis treści |
Studiował w seminarium duchownym w Warszawie. Święcenia kapłańskie przyjął 4 kwietnia 1840[3]. Pracował jako wikariusz w Nadarzynie, Mszczonowie i Wiskitkach, w Łodzi i Warszawie był proboszczem. Otrzymał kanonię łowicką.
27 września 1858[3] został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej i biskupem tytularnym Mosynopolis z rezydencją w Łowiczu. Sakrę biskupią odebrał 23 stycznia 1859 z rąk Antoniego Melchiora Fijałkowskiego[4]. Prowadził polskie nabożeństwa patriotyczne, był więziony przez Rosjan.
Został pochowany 8 lipca 1868 w Łowiczu[1].