Henryk Ratajczak (ur. 1932) – polski chemik teoretyczny, specjalizujący się w chemii kwantowej, strukturalnej, fizyce chemicznej, fizyce i chemii ciała stałego oraz spektroskopii molekularnej.
Spis treści |
Ukończył Politechnikę Wrocławską, gdzie należał do uczniów Lucjana Sobczyka. Następnie rozpoczął pracę naukową na Uniwersytecie Wrocławskim. Przez wiele lat był kierownikiem Zakładu Chemii Teoretycznej i Fizyki Chemicznej Uniwersytetu Wrocławskiego (1969-1995). W 1970 r. został powołany na stanowisko wicedyrektora Instytut Chemii UWr, już rok później na jego dyrektora. Funkcję tą pełnił w latach 1979-1984 i 1987-1991. W latach 1982-1984 był rektorem Uniwersytetu Wrocławskiego.
Ponadto pracował w Polskiej Akademii Nauk, gdzie zorganizował i kierował Zakładem Spektroskopii Molekularnej Instytut Niskich Temperatur PAN (1989-1996). Od 1996 r. jest dyrektorem Stacji Naukowej PAN w Paryżu.
Członek wielu zagranicznych akademii nauk, w tym: Indyjskiej Akademii Nauk (od 1992), Europejskiej Akademii Nauki, Sztuki i Literatury (od 1991). Jest laureatem wielu nagród, w tym paryskiej Kultury. Jest autorem wielu publikacji naukowych z dziedziny chemii.
| Poprzednik Bogusława Jeżowska-Trzebiatowska |
Dyrektor Instytutu Chemii UWr 1979-1982 |
Następca Józef J. Ziółkowski |
| Poprzednik Józef Łukaszewicz |
Rektor Uniwersytetu Wrocławskiego 1982-1984 |
Następca Jan Mozrzymas |
| Poprzednik Józef J. Ziółkowski |
Dyrektor Instytutu Chemii UWr 1987-1991 |
Następca Florian Pruchnik |