Henryk Szaro, właściwie Henryk Szapiro (ur. 21 października 1900 w Warszawie, zm. 17 kwietnia lub 8 czerwca 1942 w Warszawie) – polski reżyser filmowy i teatralny oraz scenarzysta żydowskiego pochodzenia. Jeden z ważniejszych polskich reżyserów epoki kina niemego.
Był absolwentem politechniki i szkoły przy Teatrze Narodowym w Piotrogrodzie, a także uczniem Wsiewołoda Meyerholda. W 1924 roku wrócił do Warszawy z kabaretem Niebieski ptak. Podczas II wojny światowej został przesiedlony do getta warszawskiego. W nocy z 8 na 9 czerwca 1942 roku[1] został wyciągnięty z mieszkania przy ulicy Pańskiej wraz z teściem Goldmanem i zastrzelony na ulicy. Jego drugą prawdopodobną datą śmierci jest 17 kwietnia[1].
|
Reżyser |
Scenarzysta
Dialogi |