Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Henryk Vogelfänger | |
| Data i miejsce urodzenia | 4 października 1904 Lwów |
| Data i miejsce śmierci | 6 października 1990 Warszawa |
| Zawód | aktor filmowy i radiowy |
Henryk Vogelfänger, ps. Tońko, Tońcio (ur. 4 października 1904 we Lwowie, zm. 6 października 1990 w Warszawie) – polski aktor radiowy i filmowy, z wykształcenia adwokat.
Rodowity lwowianin z Łyczakowa. Ukończył VI Gimnazjum im. Staszica we Lwowie. Studiował prawo na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie otrzymał tytuł doktora praw. W roku 1935 otworzył własną kancelarię adwokacką. W 1933 wraz z Kazimierzem Wajdą ("Szczepkiem") zaczął występować w słuchowisku radiowym Wesoła lwowska fala w skeczach Wiktora Budzyńskiego, a następnie własnych. Popularność przyniosły mu role lwowskich batiarów – kreowanego przez niego "Tońka" ("Tońcia"), w duecie ze "Szczepkiem". Dzięki m.in. jego występom, audycja w krótkim czasie z lokalnego programu stała się najpopularniejszą audycją radiową w przedwojennej Polsce i jedną z najpopularniejszych w całej historii Polskiego Radia (ponad 6 milionów stałych słuchaczy).
W roli Tońka Vogelfänger wystąpił też w trzech filmach: Będzie lepiej 1936, Włóczęgi 1939 i Serce batiara (nieukończony z powodu wybuchu II wojny światowej).
W czasie wojny był członkiem zespołu aktorskiego we Francji, w Anglii i na froncie zachodnim. Był żołnierzem 1 Dywizji Pancernej generała Maczka. Po wojnie przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii, przyjął nazwisko Henry Barker, a do Polski powrócił w 1988. Zmarł 6 października 1990 w Warszawie, został pochowany w Londynie.
