Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Henryk Wujec | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 25 grudnia 1940 Podlesie |
| Poseł III kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Unia Wolności |
| Okres urzędowania | od 20 października 1997 do 18 października 2001 |
| Odznaczenia | |
 |
|
Henryk Wujec (ur. 25 grudnia 1940, w oficjalnych dokumentach 1 stycznia 1941[1], w Podlesiu koło Biłgoraja) – polski polityk, fizyk, działacz opozycji w czasach PRL, doradca Prezydenta RP ds. społecznych, poseł na Sejm X, I, II i III kadencji, były wiceminister rolnictwa. Mąż Ludwiki Wujec.
Spis treści |
W 1970 ukończył studia na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, a w 1977 studia podyplomowe z zakresu technologii elektronowej na Politechnice Warszawskiej. W 1962 został członkiem Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie.
W latach 1968–1978 był zatrudniony w fabryce półprzewodników "Tewa" i Unitra-Cemi, gdzie w 1975 został kierownikiem Laboratorium Badań Niezawodności. W latach 1976–1977 był współpracownikiem Komitetu Obrony Robotników, następnie do 1981 członkiem Komitetu Samoobrony Społecznej KOR. Za współpracę z tą organizacją w 1978 został zwolniony z pracy.
Od 1978 do 1981 był pracownikiem Zespołu Elektryki w Polskim Komitecie Normalizacji Miar i Jakości. Organizował i redagował podziemne czasopismo "Robotnik", znalazł się wśród założycieli Wolnych Związków Zawodowych. W 1980 wstąpił do NSZZ "Solidarność", zasiadał we władzach krajowych i mazowieckich związku. Od 13 grudnia 1981 do września 1982 był internowany, następnie do 1984 i ponownie od czerwca do września 1986 więziony. Po zwolnieniu do 1989 pracował w Centralnym Ośrodku Badawczym Normalizacji.
W latach 1987–1988 był członkiem, a od 1988 do 1990 sekretarzem Komitetu Obywatelskiego przy przewodniczącym NSZZ "Solidarność" Lechu Wałęsie. W 1989 brał udział w obradach Okrągłego Stołu w zespole ds. pluralizmu związkowego.
W latach 1989–2001 był posłem na Sejm X, I, II i III kadencji z ramienia Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego (w 1990 był współzałożycielem ROAD), Unii Demokratycznej, a następnie Unii Wolności. Zasiadał w Komisji Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej oraz Komisji Finansów Publicznych. Pełnił funkcje sekretarza OKP, klubów parlamentarnych UD i UW, następnie (1997–1999) wiceprzewodniczącego Klubu Parlamentarnego Unii Wolności. W 2001 ubiegał się o reelekcję, jednak UW nie uzyskała mandatów w Sejmie.
W rządzie Jerzego Buzka (od 1999 do 2000) zajmował stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa. Po zakończeniu pracy w parlamencie, w 2002, został był zatrudniony w Towarzystwie Inwestycji Społeczno-Ekonomicznych. Od 2005 należał do Partii Demokratycznej, z której wystąpił w 2006.
12 października 2010 został doradcą Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego ds. społecznych.
21 września 2006 został odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[2].
