Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Hermann Niehoff | |
| Data i miejsce urodzenia | 3 kwietnia 1897 roku Papenburg |
| Data i miejsce śmierci | 5 listopada 1980 roku Ringsee |
Hermann Niehoff (ur. 3 kwietnia 1897 w Papenburgu nad Ems, zm. 5 listopada 1980 w Ringsee[1]) – generał niemiecki, ostatni komendant oblężonego Wrocławia.
Karierę wojskową rozpoczął w wieku lat 18. Podczas I wojny światowej doszedł do stopnia oficerskiego w oddziałach piechoty, a następnie kontynuował służbę w oddziałach Reichswehry i Wehrmachtu. W momencie wybuchu II wojny światowej posiadał stopień podpułkownika, a w kolejnych latach otrzymywał wyższe stopnie i stanowiska – dowódca pułku (1940), dowódca dywizji (1943), generał (1944), a od kwietnia 1945 generał piechoty. Podczas II wojny światowej brał udział w kampanii francuskiej roku 1940, bitwie stalingradzkiej w 1942, a później jako dowódca 371 Dywizji Piechoty, w kampanii włoskiej roku 1943, walkach o Bałkany, walkach na froncie wschodnim, za udział w których był wielokrotnie odznaczany (m.in. Deutsches Kreuz in Gold, Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego, Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego z liśćmi dębu, Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego z liśćmi dębu i mieczami).
6 marca 1945 wylądował na lotnisku w Gądowie Małym w oblężonym Wrocławiu i 8 marca 1945 ogłosił, że przejmuje dowództwo nad Festung Breslau i tym samym został ostatnim komendantem oblężonego miasta. Jego upór w obronie twierdzy spowodował zniszczenia miasta i znaczne ofiary, zarówno wśród jego obrońców, jak i ludności cywilnej. Ostatecznie podpisał kapitulację Wrocławia 6 maja 1945. Internowany następnie w obozie jenieckim na Psim Polu, a potem w ZSRR, powrócił do Niemiec na mocy umowy repatriacyjnej w 1956, pracował w przemyśle.
Po wojnie wraz z Hansem von Ahlfenem napisał "So kämpfte Breslau" (polski tytuł "Festung Breslau w ogniu") – historię obrony Wrocławia z perspektywy dowódców twierdzy.
