Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Święty | |
| Hieronim Emiliani | |
| Gerolamo Emiliani (Miani) | |
| prezbiter | |
 |
|
| Data urodzenia | 1486 Wenecja |
| Data śmierci | 8 lutego 1537 Somasca |
| Kościół / wyznanie | katolicki |
| Data beatyfikacji | 1747 przez Benedykta XIV |
| Data kanonizacji | 1767 przez Klemensa XIII |
| Wspomnienie | 8 lutego |
| Atrybuty | łańcuchy na rękach, dzieci |
| Patron | sieroty i porzucone dzieci |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Hieronim Emiliani, wł. Gerolamo Emiliani (Miani) (ur. 1486 w Wenecji we Włoszech, zm. 8 lutego 1537 w Somasce) – święty Kościoła katolickiego, założyciel zgromadzenia zakonnego w Somasce.
Hieronim był oficerem w armii weneckiej w czasie, gdy republika walczyła z papieżem Juliuszem II, cesarzem Maksymilianem I i królem Francji Ludwikiem XIII. Po jednej z bitew trafił do niewoli. Przebywając w lochu Castel Nouvo, modlił się o wstawiennictwo Maryi i został cudownie uwolniony. Wydarzenie to sprawiło, że Hieronim przeżył wewnętrzną przemianę.
W roku 1518 przyjął święcenia kapłańskie. Pod wpływem Kajetana z Tieny i Giovanniego Pietro Carafy (późniejszego papieża) poświęcił swoje życie opiece nad ofiarami głodu i zarazy, szalejących w północnych Włoszech. Opiekował się również sierotami i porzuconymi dziećmi. Założył sierocińce w Brescii, Como i Bergamo oraz dom dla pokutujących prostytutek i szpital w Weronie. W 1528 założył Stowarzyszenie Sług Ubogich, które uzyskało papieskie zatwierdzenie w 1540. Hieronim zmarł w roku 1537. Zaraził się podczas niesienia pomocy ofiarom epidemii.
W 1747 beatyfikował go Benedykt XIV, a kanonizował w 1767 roku Klemens XIII.
W 1928 papież Pius XI ogłosił Hieronima patronem sierot i porzuconych dzieci.
W sztuce przedstawiany jest z łańcuchami na rękach – znakiem wyzwolenia z niewoli – w otoczeniu dzieci lub ze złożonymi rękami.
Niegdyś wspomnienie Hieronima miało miejsce 20 lipca (do reformy liturgicznej 1969), obecnie obchodzone jest 8 lutego.
