Jan Ziemięcki

Jan Józef Antoni Hieronim Ziemięcki z Ziemięcin Nieczuja
Feldzeugmeister
Data i miejsce urodzenia	7 września 1816 Kalisz
Data i miejsce śmierci	25 lutego 1906 Kraków
Przebieg służby
Lata służby	1833-1878
Siły zbrojne	Armia Królestwa Saksonii (1833-1851) Armia Księstwa Nassau (1851-1866) cesarska i królewska Armia (1867-1878)
Jednostki	1. Saski Regiment Kawalerii 2. Regiment Kawalerii 4. Dywizja Piechoty
Główne wojny i bitwy	wojna siedmiotygodniowa
Odznaczenia

Jan Józef Antoni Hieronim Ziemięcki z Ziemięcin herbu Nieczuja, niem. Hieronymus Johann Josef Anton Freiherr Ziemiecki von Ziemiecin (ur. 7 września 1816 w Kaliszu, zm. 25 lutego 1906 w Krakowie) – polski wojskowy, honorowy zbrojmistrz polny cesarskiej i królewskiej Armii, weteran wojny siedmiotygodniowej.

Życiorys

Hieronim Ziemiecki urodził się 7 września 1818 w Kaliszu. Wykształcenie pobierał w Królewskiej Saskiej Szkole Kadetów w Dreźnie, którą ukończył 1 lipca 1833. W 1834 awansował do stopnia podporucznika, a następnie porucznika w 1839. Od 1 października 1846 służył jako adiutant księcia Augusta Saxe-Coburg-Gotha. W roku 1847 został awansowany na kapitana i przeniesiony najpierw do Sztabu Głównego w Dreźnie, a później 2. Regimentu Kawalerii, z którym pacyfikował powstańców w Saksonii.

24 września 1851 został awansowany na majora i przeniesiony do armii księstwa Nassau, gdzie ponownie pełnił funkcję adiutanta. 7 maja 1855 uzyskał stopień podpułkownika; na kolejny awans przyszło mu poczekać do 1862 roku. Za jego namowami doszło do przemundurowania armii księstwa w 1862 roku. W 1865 został awansowany na generała majora.

Po wcieleniu księstwa Nassau do królestwa Prus w 1866 został zwolniony z przysięgi wobec księcia i przeszedł na żołd Austro-Węgier 16 lutego 1867 w stopniu generała majora. Dowodził brygadą kawalerii w Pradze. 3 lipca 1869 został mianowany dowódcą 4 Dywizji i awansowany na marszałka polnego porucznika. W 1874 został komendantem wojskowym w Koszycach i honorowym szefem c. i k. 40 Pułku Piechoty oraz otrzymał tytuł freiherra.

Po przejściu na emeryturę 1 kwietnia 1878 został mianowany honorowym zbrojmistrzem polnym. Zmarł 25 lutego 1906 w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Awanse

w Armii saskiej

• porucznik (Leutnant) - 1834)
• nadporucznik (Oberleutnant) - 1839
• 1847 – rotmistrz (Rittmeister) - 1847

w Armii Księstwa Nassau

• major - 1851
• podpułkownik (Oberstleutnant) - 1855
• pułkownik (Oberst) - 1862
• generał major (Generalmajor) - 1865

w cesarskiej i królewskiej Armii

• generał major (Generalmajor) - 16 lutego 1867 ze starszeństwem z 5 lutego 1865
• marszałek polny porucznik (Feldmarschalleutnant) - 24 października 1869
• zbrojmistrz polny (Feldzeugmeister) 1 kwietnia 1878

Bibliografia

• Jan Rydel, W służbie cesarza i króla: generałowie i admirałowie narodowości polskiej w siłach zbrojnych Austro-Węgier w latach 1868-1918, Księgarnia Akademicka, Kraków 2001, ISBN 83-7188-235-1
• Antonio Schmidt-Brentano, Die k. k. bzw. k. u. k. Generalität 1816-1918, Wiedeń 2007.

Linki zewnętrzne

• Nota biograficzna na austro-hungarian-army.co.uk (ang.). [dostęp 4 stycznia 2010].