Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyHipnopedia (gr. hýpnos - sen + paideía - wychowanie) - oznacza wprowadzenie i utrwalenie w pamięci człowieka informacji w czasie snu[1].
Spis treści |
Hipnopedia była rozpowszechniona w okresie "zimnej wojny" w siłach specjalnych wywiadu USA, ZSRR i Japonii do roku 1960. W 1965 r. odbył się w Paryżu kongres poświęcony m.in. omówieniu i ustaleniu terminologii z tego zakresu w którym uczestniczyła prof Maria Szulc. Dokonano tam podziału zakresu znaczeń tej terminologii w zależności od tego, jakie mają oddziaływanie w skomplikowanej działalności ludzkiej. W roku 1967, założenia i realizację eksperymentu w zakresie nauki języka angielskiego z wykorzystaniem hipnopedii w armii, badał jako pionier A. Prejbisz[2]. W roku 1984, Prof. Rainer Dieterich z Wydziału Psychologii na Uniwersytecie Bundeswehry w Hamburgu jako pierwszy w Niemczech przeprowadził eksperyment hipnopedyczny, który potwierdził skuteczność nauki hipnopedii za pomocą metody SITA. Eksperyment polegał na nauce języka francuskiego. W roku 1998, Prof. Jacek Fisiak z Instytutu Filologii Angielskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu jako pierwszy w Polsce prowadził badania nad skutecznością hipnopedii i nauczania metodą SITA (patrz link zewnętrzny).
Hipnopedia jest odrębnym kierunkiem badań hipnologii, zajmującej się oddziaływaniem stanu hipnotycznego na człowieka w odmiennym stanie świadomości. W hipnologii, hipnopedia zajmuje się, nauczaniem polegającym na podawaniu człowiekowi treści informacyjnych i aktywności immanentnej do działania bezpośrednio człowiekowi za pomocą fal akustycznych na progu słyszalności, nie wywołujących wyraźnego wrażenia słuchowego lecz bezpośrednio kierowanych i odbieranych oraz rejestrowanych w umyśle ludzkim. Sygnały ultrasoniczne za pomocą fal akustycznych wpływających na centralny układ nerwowy człowieka są przełomowym odkryciem w surdopedagogice.
