Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
| Histmag.org | |
|---|---|
| Częstotliwość | wortal internetowy |
| Kraj | Polska |
| Wydawca | i-Press |
| Rodzaj czasopisma | historyczna |
| Pierwsze wydanie | październik 2001 |
| Redaktor naczelny | Michał Świgoń |
| ISSN | 1896-8651 |
| Strona internetowa czasopisma | |
Histmag – wortal internetowy poświęcony tematyce historycznej. Jeden z głównych polskich serwisów tego typu w Polsce, istniejący od października 2001.
Początkowo funkcjonował w formie miesięcznika internetowego, jako czasopismo poświęcone szerokiej tematyce historyczno-społeczno-kulturalnej. Obecnie stanowi serwis ściśle historyczny, skupiający się na popularyzacji wiedzy historycznej, publikacji artykułów naukowych i popularnonaukowych oraz integracji społeczności osób zainteresowanych tematyką historyczną.
Spis treści |
Założycielem i pierwszym redaktorem naczelnym Histmaga był Michał Świgoń[1]. Od października 2001 do września 2006 roku ukazały się 54 numery pierwszej serii. Od października 2006 do maja 2007, pod nazwą Histmag.org, wydanych zostało 8 numerów drugiej serii, zarejestrowanej już jako oficjalny tytuł prasowy wydawany przez i-Press. Następnie miesięcznik przekształcony został w aktualizowany na bieżąco wortal internetowy.
Pierwotnie w skład redakcji wchodziły trzy osoby. Liczba ta na przestrzeni pięciu lat wzrosła do około 25, w tym pięciu członków redakcji merytorycznej. Przez pierwsze lata działalności magazyn podejmował kwestie zarówno historyczne, jak również dotyczące szeroko rozumianych zagadnień kulturalnych. W styczniu 2008 roku ze stanowiska redaktora naczelnego ustąpił Michał Świgoń. Jego miejsce zajął Roman Sidorski, należący do redakcji od początku istnienia pisma (wortalu). W efekcie tej zmiany linia tematyczna serwisu została przesunięta w stronę znacznie ściślejszego zainteresowania tematyką historyczną i okołohistoryczną. Zlikwidowany został również dział społeczno-kulturalny redakcji. W lipcu 2008 roku redaktorem naczelnym został Kamil Janicki, utworzono również trzyosobowy zarząd. Wraz z tą zmianą wortal został przekształcony w serwis codzienny. W kolejnych miesiącach popularność serwisu stopniowo wzrastała, by podwoić się wraz z końcem sierpnia i przekroczyć poziom 100 000 unikalnych użytkowników w marcu 2009 roku[2]. W Histmagu pojawiły się m.in. stałe rubryki i kalendarz imprezowy. W 2010 na stanowisko redaktora naczelnego wrócił Świgoń.
W 2010 w skład redakcji merytorycznej wchodzili: Michał Świgoń (redaktor naczelny), Piotr Pielach, Roman Sidorski, Tomasz Leszkowicz, Łukasz Grzesiczak, Sebastian Adamkiewicz, Michael Morys-Twarowski, Bożena Pierga, Michał Gawlik, Michał Turajski[3]. Od 2006 roku "Histmag" opublikował artykuły autorstwa ponad 300 osób.
W Histmagu opublikowano dotychczas około 7000 tekstów, z których ponad 5000 jest dostępnych z poziomu obecnego wortalu za pośrednictwem rozbudowanego katalogu tekstów historycznych, publicystycznych i recenzji. Autorami są przede wszystkim historycy i studenci historii, pracownicy naukowi i dziennikarze. Dużą grupę stanowią absolwenci politologii. Także w składzie redakcji przeważają osoby z wykształceniem historycznym, choć wśród publicystów występują przedstawiciele około 40 dyscyplin naukowych. Preferowane są teksty popularnonaukowe, informacyjne i recenzje. Wortal publikuje również referaty z sesji historycznych i prace o charakterze ściślej naukowym.
Na łamach Histmaga pisali m.in. prof. Maciej Bernhardt, prof. Artur Kijas, prof. Lawrence Peskin, dr Dariusz Wierzchoś, dr Adam Krawczyk czy dr Andrzej Korytko.
Jednym z głównych zakresów działalności wortalu jest popularyzacja nauk historycznych. W tym celu organizuje on m.in. coroczny Turniej Historyczny (od 2002), w którego ósmej edycji (2009) wzięło udział prawie 1000 osób[4]. Wiosną 2006 roku odbył się także konkurs "W 50 dni dookoła Europy" relacjonowany m.in. przez TVN24[5]. Jego organizacji patronowało kilka ambasad krajów europejskich. Obecnie konkursy historyczne różnego rodzaju organizowane są w każdym miesiącu we współpracy z szeregiem wydawnictw historycznych.
Histmag patronuje także konferencjom, wydawnictwom książkowym i inicjatywom historycznym. Od dwóch lat jest jednym z głównych patronów Ogólnopolskiego Zjazdu Historyków Studentów a od 2009 roku także Powszechnego Zjazdu Historyków Polskich. Serwis stale współpracuje z większością polskich wydawnictw publikujących książki historyczne oraz z organizacjami takimi jak Polskie Towarzystwo Historyczne czy Fundacja KARTA.
Celem Histmaga jest zainteresowanie historią osób o różnych pasjach, co przejawia się w dawnym motcie wortalu - Nie tylko dla humanistów. Oprócz organizacji konkursów i spotkań, wortal stara się integrować społeczność miłośników historii. W skład Histmaga wchodzi jedno z największych w Polsce forów internetowych poświęconych tematyce historycznej. Z myślą o miłośnikach tej nauki jest także publikowany specjalny kalendarz historyczny[6].
Dodatkowo, w treści artykułów istotny nacisk jest kładziony na tematykę popularnonaukową i analizę przejawów historii we współczesnym świecie - w mediach, polityce i życiu codziennym. O popularyzatorskiej działalności Histmaga informował m.in. magazyn Mówią Wieki, trzeci program Polskiego Radia[7], a także Gazeta Wyborcza, liczne media regionalne i internetowe[8].
W 2009 roku wortal odnotował 3,1 miliona odsłon generowanych przez blisko milion różnych adresów IP[9]. Należy do największych mediów historycznych w Polsce. Miesięcznie portal odwiedza około 100 tysięcy unikalnych użytkowników.
W czerwcu 2009 roku "Histmag" wydał swoją pierwszą publikację książkową - Źródła nienawiści. Konflikty etniczne w krajach postkomunistycznych pod redakcją Kamila Janickiego[10]. Publikacja ukazała się we współpracy z warszawskim wydawnictwem IW Erica. Informowały o niej liczne media regionalne i ogólnopolskie np. Radio TOK FM[11], "Mówią Wieki", "TVN24.pl" czy Kwartalnik "KARTA". Książka stała się podręcznikiem akademickim na kilku polskich uczelniach[12]. W listopadzie 2009 r. ukazała się druga pozycja "Histmaga" - Z Miodowej na Bracką. Opowieść powstańca warszawskiego stanowiąca zapis wspomnień prof. Macieja Bernhardta z czasów II RP i okupacji hitlerowskiej[13].
