Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2009-10 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Poznań po I wojnie światowej przeżył szeroko pojęty rozwój demograficzny, przemysłowy i kulturalny. Miasto powiększyło się w tym okresie prawie dwukrotnie – ze 150 tysięcy w 1918 roku do 275 tysięcy w 1939 roku. Struktura społeczeństwa uległa gruntownej zmianie.
Tuż przed I wojną światową w mieście było ponad 40% Niemców w 1939 roku natomiast już zaledwie 6 tysięcy.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku ogromne zasługi miały poznańskie banki, które to udzielały kredytów rządowi polskiemu, pomagając tym samym w pomyślnym zakończeniu wojny. Niemałe zasługi miał tutaj 15 Pułk Ułanów Poznańskich, który to posiadając doświadczenie z powstania wielkopolskiego i z I wojny światowej, skutecznie radził sobie z najeźdźcą.
W roku 1929 miasto zorganizowało i przeprowadziło Powszechną Wystawę Krajową prezentującą dorobek dziesięciolecia niepodległej Rzeczypospolitej. Zwiedziło ją około 4,5 miliona zwiedzających.
Targi Poznańskie, które rozpoczęły swą działalność w Poznaniu w 1921 roku znacząco wpłynęły na rozwój miasta (od 1925 roku o zasięgu międzynarodowym), przyczyniając się nie tylko do, budowy wielu hal targowych ale także do powstania wielkiej ilości gmachów publicznych, w tym kilku teatrów. Międzynarodowe Targi Poznańskie znacząco wzbogaciły miasto, powstawały typowo willowe osiedla jak np Dębiec, Ostroroga, Abisynia.
1 stycznia 1925 roku rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 1924 roku (DzU z 1924 nr 112 poz. 996) do Poznania przyłączono gminy: Główna, Starołęka, Komandoria, Rataje, Winiary i Dębiec oraz obszar dworski Naramowice, a 1 kwietnia 1933 roku również rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1933 roku (DzU z 1933 nr 10 poz. 65) przyłączono zniesione obszary dworskie - Sołacz i Golęcin. Na tychże terenach powstawały głównie domy dla poznańskiej klasy średniej. W tym samym czasie postępowała rozbudowa infrastruktury komunalnej, znacząco poprawiając poziom życia mieszkańców. Na terenach już zabudowanych wprowadzano bloki mieszkalne, rezygnując jednocześnie stopniowo z budowy kamienic. Powstawały nowe zakłady przemysłowe głównie o charakterze metalurgicznym, maszynowym, chemicznym, elektrotechnicznym i spożywczym.
Rok 1919 w to przełom w historii miasta w którym to powołano Uniwersytet Poznański, oddział Związku Literatów Polskich (prezes W. S. Reymont), a w późniejszych latach także kilka szkół wyższych. Wychodziły czasopisma ("Zdrój", "Prom", "Tęcza") i zaczęły powstawać wydawnictwa (R. Wegnera, J. Kuglina).
