Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Hiszpańska Legia Cudzoziemska (hiszp. Legión Extranjera Española lub La Legión Española) – formacja armii hiszpańskiej utworzona na podstawie doświadczeń francuskiej Legii Cudzoziemskiej
Dewiza formacji brzmi „Viva la muerte” (pol. "Niech żyje śmierć"), a jej autorem jest generał José Millán Astray.
Hiszpańska Legia Cudzoziemska została utworzona na podstawie dekretu króla Hiszpanii Alfonsa XIII z 28 stycznia 1920 roku. Jej pomysłodawcą i pierwszym dowódcą w latach 1920 – 1923 był gen. Astray.
Podstawową jednostką organizacyjną Legii stał się pułk, noszący tradycyjną nazwę „Tercio”, wywodzącą się z tradycji renesansowej armii hiszpańskiej. Pułk podzielony był na bataliony (banderas) po 600 żołnierzy każdy.
Pod dowództwem gen. Astraya, a potem gen. Francisco Franco (1923 – 1927) Legia Cudzoziemska walczyła w Maroku przeciwko powstańcom riffeńskim. Legioniści wzięli udział w decydującej bitwie pod Alhucemas w 1925 roku. W 1926 roku w chwili zakończenia wojny, Legia liczyła osiem banderas. Wszystkie jednostki stacjonowały w Afryce Północnej do 1934 roku, kiedy to III, V i VI batalion wysłano do Hiszpanii. Oddziały te wzięły udział w stłumieniu strajku górników w Asturii.
W 1936 roku istniało już sześć batalionów Legii Cudzoziemskiej. W czasie wojny domowej w Hiszpanii w latach 1936 – 1939 Legia opowiedziała się po stronie gen.Franco i rozrosła się do osiemnastu batalionów. Pułki Legii brały udział we wszystkich większych bitwach tej wojny, m.in. pod Badajoz czy bitwie o Madryt, gdzie walczyły przeciwko oddziałom Brygad Międzynarodowych.
Po zakończeniu wojny domowej oddziały Legii zostały zredukowane i wróciły do hiszpańskich kolonii w Afryce. W końcu lat pięćdziesiątych legioniści walczyli z partyzantką marokańską w Saharze Hiszpańskiej.
W 1961 roku sformowano batalion spadochronowy (hiszp. Caballeros Legionaries Paracaidistas). Do 1976 roku Legia działała na terenie Sahary Hiszpańskiej. Po przekazaniu tej kolonii Mauretanii i Maroku, wycofany z Sahary 3. pułk przeniesiono na Wyspy Kanaryjskie, a 4. pułk rozwiązano. Ostatecznie w 1979 roku pozostało 10 tysięcy legionistów.
Na początku lat osiemdziesiątych Hiszpańska Legia Cudzoziemska składała się z:
Dalsze zmiany organizacyjne Hiszpańskiej Legii Cudzoziemskiej przeprowadzono w 1987 roku. Wtedy to Kwaterę Główną Legii (SLEG) i Szkołę Dowódców przeniesiono do Malagi. Stacjonujące w afrykańskich bazach pułki zmniejszono, likwidując po jednym batalionie. Natomiast w każdym pułku jeden z batalionów został zmechanizowany. Rozwiązano także batalion zapasowy 4. pułku. Oddział do Zadań Specjalnych rozbudowano do batalionu (BOEL) w sile trzech kompanii. W 1989 roku rozwiązano Grupę Lekkiej Kawalerii i Szkołę Dowódców. Po tych zmianach Legia liczyła około 6500 żołnierzy.
Na początku lat dziewięćdziesiątych planowano likwidację tej formacji, lecz ostatecznie przekształcono ją w jednostkę sił szybkiego reagowania, która bierze udział w operacjach pokojowych w ramach wojsk NATO m.in. w Bośni. Podlega ona bezpośrednio Sztabowi Generalnemu armii hiszpańskiej.
Jednostki Hiszpańskiej Legii Cudzoziemskiej wzięły udział w okupacji Iraku w składzie sił stabilizacyjnych. Stacjonowały w An-Nadżaf wraz z oddziałami salwadorskimi. Zostały wycofane z Iraku po wygraniu wyborów w Hiszpanii przez PSOE i wybraniu na premiera José Luisa Rodrígueza Zapatero w 2004 roku.
W 2005 roku jednostki Hiszpańskiej Legii Cudzoziemskiej zostały rozmieszczone w Afganistanie jako część sił NATO w ramach ISAF.
Do tej formacji zgodnie z przepisami z 1999 roku mogą obecnie wstępować cudzoziemcy legalnie przebywający na terytorium Hiszpanii w wieku od 18 do 28 lat.
Obecnie Hiszpańska Legia Cudzoziemska liczy około 8000 żołnierzy i składa się z:
