Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Hitlerjugend (HJ, pol. dosł. "Młodzież Hitlera") – organizacja młodzieżowa NSDAP zorganizowana na wzór paramilitarny w 1922 jako przybudówka Oddziałów Szturmowych (SA).
Spis treści |
Pierwszą organizacją młodzieżową związaną z partią nazistowską była Jugendbund der NSDAP.[1] Utworzona została 8 marca 1922 r. przez Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei lub NSDAP, a jej inauguracyjne spotkanie odbyło się 13 maja tego samego roku.[2] W kwietniu 1924 r. Jugendbund przemianowano na Grossdeutsche Jugendbewegung (Wielkoniemiecki Ruch Młodzieżowy).
Inną młodzieżową grupą założoną w 1922 r. była Jungsturm. Powstała w Monachium, by służyć szkoleniu i rekrutowaniu przyszłych członków SA.
Po nieudanym puczu monachijskim w 1923 r. grupy nazistowskiej młodzież pozornie zostały rozwiązane, jednak w rzeczywistości zeszły do podziemia, gdzie wiele osób działało pod przybranymi imionami. 4 lipca 1926 r. Grossdeutsche Jugendbewegung oficjalnie przemianowano na Hitler Jugend Bund der deutschen Arbeiterjugend. Wydarzenie to miało miejsce rok po reorganizacji samej partii nazistowskiej. Architektem głównych przemian był Kurt Gruber, student prawa i wielbiciel Hitlera.
Do 1930 r. do Hitlerjugend zwerbowano 25 000 chłopców od 14 lat wzwyż . Wtedy także ustanowiono Deutsches Jungvolk dla chłopców w wieku od 10 do 14. Dziewczęta od 10 do 18 lat mogły wstępować do własnej organizacji Bund Deutscher Mädel.
Znaczący rozwój organizacji zaczął się na początku lat 30-tych, kiedy Baldur von Schirach został jej pierwszym przywódcą a znaczne sumy pieniędzy, które na nią przeznaczano przyspieszyły jej dalszy wzrost.
W 1940 r. Artur Axmann zastąpił Baldura von Schiracha na stanowisku Reichsjugendführera i przejął dowództwo nad organizacją. Zaczął przekształcać HJ w wojskowe siły pomocnicze, które mogłyby wykonywać zadania zarezerwowane dotychczas dla armii. Wprowadzenie zmian sprawiło, że młodzież zaczęła aktywnie działać w brygadach strzeleckich, pomagała w zbombardowanych przez aliantów miastach i zajmowała się obroną przeciwlotniczą.
W 1943 r. z powodu ogromnych strat wojskowych nazistowscy przywódcy zdecydowali, że HJ zostanie przekształcone w wojskową rezerwę. W tym samym roku utworzono 12.SS-Panzer-Division Hitlerjugend, pod dowództwem Brigadeführera SS Fritza Witta. Dywizja była w pełni wyposażona a większość jej kadry stanowili chłopcy w wieku 16-18 lat. W czasie alianckiej inwazji w Normandii wysłano ją na północ Cean, przeciw brytyjskim i kanadyjskim siłom. Po kilku miesiącach zaciętych walk dywizja znana już była z bezwzględności i fanatyzmu. Kiedy Witt zginął, dowództwo przejął Kurt Meyer, który w wieku 33 lat stał się najmłodszym dywizyjnym dowódcą.
Pod koniec wojny, kiedy Niemcy ponosili coraz więcej ofiar a rezerwy były na wyczerpaniu, do HJ wcielano coraz młodsze dzieci. W 1945 r. w szeregach Volkssturmu byli nawet 12-latkowie. Podczas bitwy o Berlin HJ stanowiła główną część ostatniej linii obrony. Chociaż dowódca obrony miasta, generał Helmuth Weidling nakazał Axmannowi, rozwiązanie bojowych formacji HJ, rozkaz ten nigdy nie został wykonany.[3]
Po zakończeniu wojny władze alianckie w ramach denazyfikacji rozwiązały Hitlerjugend, choć sama organizacja nie została uznana za przestępczą. Niektórzy członkowie HJ byli podejrzewani o zbrodnie wojenne, ale ponieważ byli dziećmi, żadne poważne zarzuty nie zostały im postawione. Alianci osądzili za to wielu dowódców HJ, a Baldura von Schiracha skazali na 20 lat więzienia (jednak głównie za zbrodnicze działania, których dopuścił się jako Gauleiter Wiednia, a nie za przywództwo w HJ).
W HJ istniał podział na grupy wiekowe:
Wychowanie HJ było wzorowane na spartańskiej agoge.[6]
Na przełomie 1933 i 1934 roku przywódcy Hitlerjugend zwrócili się również do Związku Harcerstwa Polskiego w Niemczech z żądaniem przystąpienia polskich harcerzy do swojej organizacji jako "autonomiczna grupa mniejszościowa". W razie odmowy zagrozili rozwiązaniem harcerstwa polskiego na terenach Niemiec[7]. Związek Harcerstwa Polskiego w Niemczech trzykrotnie odmawiał na podobne apele ze strony Hitlerjugend.
Od 1936 roku obowiązywała, zaostrzona jeszcze w 1938 roku, ustawa o obowiązkach młodzieży. Zgodnie z nią, każdy chłopiec i każda dziewczynka przyjmowani byli w wieku 10 lat do DJ, a w wieku 14 lat wstępowali do HJ bądź do BDM.
NSDAP kreowała się jako partia młodych i dlatego na przywódcę HJ wyznaczony został w 1931 24-latek Baldur von Schirach – Dowódca Młodzieży Rzeszy. Ten kierunek wyrażały artykuły Gregora Strassera Starzy, zróbcie nam miejsce!, a także Baldura von Schiracha: NSDAP – to partia młodzieży!. W latach 1939–1945 członkowie HJ i BDM pełnili wojskową służbę pomocniczą.
Hitlerjugend promował kult silnej i zdrowej germańskiej rasy, stąd duży nacisk kładziono na ćwiczenia fizyczne i wojskowe połączone z dyscypliną i kultem jednostki.
Jedną z popularnych "gier" w które na manewrach grali członkowie HJ był odpowiednik współczesnej gry w zdobywanie flagi. Gra ta zazwyczaj odbywała się bez reguł (poza zakazem zabijania i okaleczania) i kończyła się brutalną bijatyką z udziałem nawet najmłodszych członków HJ, w ten sposób uczono ich odporności na ból i bezwzględności w dążeniu do celu wyznaczonego przez ich dowódców.
Dziewczęta przygotowywano do roli niemieckich matek i żon. Kobieta miała być strażniczką rodu, dziedzictwa, rasy i krwi, cnót domowych oraz kapłanką rodziny i narodu.
Młodzieży wpajano poczucie wyższości, posługiwano się w tym celu własnym kodeksem honorowym, organizacja posiadała sztandary, hymny oraz męczenników, którzy zginęli w walce z przeciwnikami politycznymi. Organizowano akcje pomocy żniwnej, zbiórki złomu, akcje pomocy zimowej, zbiórki odzieży używanej. Ćwiczono się w posługiwaniu bronią, organizowano marsze, uczono posługiwania się mapą.
W założeniach indoktrynacja ideami Narodowego Socjalizmu miała objąć całą młodzież niemiecką. W 1936 skupiono 5,4 mln osób, w 1938 7 mln, ale nie osiągnięto powszechności i dlatego w marcu 1939 ogłoszono nabór obowiązkowy (na mocy specjalnych przepisów przynależność do HJ stała się w praktyce obowiązkowa).
W 1937 do HJ należało 90% chłopców. Przynależność wiązała się z ponoszeniem sporych kosztów na składki, mundury, wycieczki, szkolenia itp.
Rozwój liczebny:
Dowódcy Młodzieży (Jugendführer):
Dowódcy Młodzieży Rzeszy (Reichsjugendführer):
| Stopień w "młodzieżówce" | Tłumaczenie |
| Oberstammführer | Starszy dowódca jednostki |
| Stammführer | Dowódca jednostki |
| Hauptgefolgschaftsführer | Naczelny dowódca kadrowy jednostki |
| Obergefolgschaftsführer | Starszy dowódca kadrowy jednostki |
| Gefolgschaftsführer | Dowódca kadrowy jednostki |
| Oberscharführer | Starszy dowódca oddziału |
| Scharführer | Dowódca oddziału |
| Oberkameradschaftsführer | Starszy dowódca jednostki kompanii |
| Kameradschaftsführer | Dowódca jednostki kompanii |
| Oberrottenführer | Starszy dowódca sekcji |
| Rottenführer | Dowódca sekcji |
| Hitlerjunge | Członek młodzieżówki |
| Stopnie dowódców starszych | Tłumaczenie |
| Stabsführer | Dowódca sztabu |
| Obergebietsführer | Starszy dowódca okręgowy |
| Gebietsführer | Dowódca okręgowy |
| Hauptbannführer | Naczelny dowódca chorąży |
| Oberbannführer | Starszy dowódca chorąży |
| Bannführer | Dowódca chorąży |
|
||||||||||||||||||||||
