Hizbul Islam (znana również jako Hizbul Islaami, Hisbi Islam, albo Hezb-ul Islam) - jest to somalijska islamistyczna organizacja militarna. Została założona przez szwedzkiego muzułmańskiego lidera Ali Yassin Mohameda[1]. Hizbul Islam powstała po połączeniu czterech islamistycznych grup, mających na celu zwalczania nowego somalijskiego rządu Sharif Sheikh Ahmeda. Grupy te wcześniej brały udział w islamistycznej rebelii przeciwko Etiopii i Tymczasowemu Rządowi Federalnemu.
Dnia 7 lutego 2009 roku, ogłoszono kontynuacje walki z nowym rządem kierowanym przez prezydenta Sharif Sheikh Ahmeda oraz siłami UA w Mogadiszu[2]. Szejk Omar Iman Abubakar został powołany na przewodniczącego organizacji. Jest to wysoki rangą urzędnik we frakcji erytrejskiej w Sojuszu na rzecz Wyzwolenia Somalii[3].
W dniu 28 lutego 2009 roku, doszło do podpisała zawieszenie broni z Tymczasowym Rządem Federalnym[4]. Niemniej jednak, 1 marca było jasne, że zawieszenie broni nie będzie przestrzegane, pomimo zaakceptowania przez Prezydenta rozejmu i zaakceptowania wprowadzenia szariatu[5].
Spis treści |
Dnia 24 marca, doszło do rozłamu w grupie. Frakcja kierowana przez Indho Ade ogłosiła gotowość do rozmów w sprawie zawieszenia broni, wprowadzenia szariatu oraz wycofania się sił AMISOM z terytorium Somalii. W zamian Hizbul Islam połączyło by się z rządem[6].
Jednakże, Hassan Dahir Aweys, reprezentujący grupę najbardziej wpływowych osób w organizacji, oskarżył Indho Ade że stara się zniszczyć Hizbul Islam[7]. Doprowadziło to do podziału Hizbul Islam na dwie frakcje, z jednej strony kierowanej przez Indho Ade, a z drugiej przez Aweys Hassan (z Omar Iman jako przewodniczącym)[8].
Dnia 4 maja 2009 roku, al-Shabaab i członkowie głównych frakcji z Hizbul Islam, kierowana przez Hassan Aweys oraz Omar Iman, zaatakowała bazę używaną przez konkurencyjną frakcje Indho Ade. Al-Shabaab oraz Hizbul Islam próbowało w ten sposób rozszerzyć wpływy na terytorium pod kontrolą Indho Ade[9].
12 maja 2009 roku, Indho Ade sprzedał całą broń Hassan Dahir Aweys'owi, kończąc tym samym podział grupy[10].
26 maja, Omar Iman Abubakr przekazał stanowisko przewodniczącego Szejkowi Hassan Dahir Aweys'owi[11].
W wyniku majowej ofensywy Hizbul Islam razem z Al-Shaabab zdobyły nowe okręgi w centralnej Somalii. Były nimi Hiraan, Shabellaha Dexe, Galdugug, Mareeg. W wyniku letnich walk rebelianci stracili na rzecz wojskom prezydenta Sharif Sheikh Ahmed okręgi. Mareeg, Galgudud oraz Shabellaha Dhexe.
1 października wybuchły walki w Kismayo między Al-Shaabab, a Hizbul Islam. Relacje między frakcjami kontrolującymi południe kraju zaczęły się psuć we wrześniu 2009. Dwa ugrupowania kontrolujące Kismayo ustaliły, iż będą rotacyjne sprawować władzę nad miastem po sześć miesięcy. Al-Shaabab kontrolujący większość miast południa Somalii odmówił po upływie czasu oddania władzy Hizbul Islam. W wyniku walk poległo 12 rebeliantów, a 70 zostało rannych[12]. Co najmniej 17 osób zginęło w trakcie serii bitew w nocy 5 października. Rzecznik somalijskiej frakcji rebeliantów Hizbul Islam powiedział, że zaprosili zagranicznych bojowników do walki z Al-Shabaab[13]. 7 października doszło do starć w pobliżu wioski w pobliżu Janay Abdalla. Pierwszy atak o 4 rano zmusił rebeliantów Al-Shabaab do odwrotu[13].
Od czasu wybuchu walk między rebeliantami, znacznie zmalała liczba ataków na wojska Unii Afrykańskiej (AMISOM), a bitwa w Mogadiszu tocząca się od maja, praktycznie zakończyła się[13].
Od stycznia 2010 walki toczyły się południu kraju - między Hizbul Islam i Szebabami (bitwa o Dobley). 19 marca 2010 w wymianie ognia między rebeliantami w mieście Dobley zginął jeden z liderów Al-Shaabab, Ali Hasan[14]. Od tej pory rebelianci oprócz osobnych ataków na siły rządowe, prowadziły intensywną rywalizację o wpływy w kraju między sobą.
23 grudnia 2010 Szebabowie przejęli kontrolę nad głównym miastem, pirackim Harardhere, które Hizbul Islam zajęli 2 maja 2010. Po tym wydarzeniu, wieczorem 23 grudnia rebelianci z Hizbul Islam zdecydowali się powtórnie zjednoczyć z ekstremistami z Al-Shaabab, wspieranych przez Al-Kaidę. Wznowienie sojuszu na celu miało obalenie prezydenta Ahmeda i ustanowienie islamskiego kalifatu w Somalii. Tym samym zakończył się rozłam wśród somalijskich fundamentalistów islamskich[15].