Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Homel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Homel
Herb
Herb Homla
Homel
Homel
Państwo  Białoruś
obwód Coat of arms of Homyel Voblast.png homelski
Powierzchnia 113 km²
Ludność (2010)
• liczba ludności

484 300[1]
Nr kierunkowy (+375) 232(2)
Miasta partnerskie Polska Radom
Ukraina Czernihów
Kanada Sudbury
Francja Clermont-Ferrand
Czechy Czeskie Budziejowice
Szkocja Aberdeen
Łotwa Lipawa
Położenie na mapie Białorusi
Belarus location map.svg
"Homel"
Homel
52°25′N 30°59′E / 52.417, 30.983Na mapach: 52°25′N 30°59′E / 52.417, 30.983
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa miasta

Homel (biał. i ros. Гомель; jid. האָמל, Homl) – miasto obwodowe położone na południowo-wschodniej Białorusi nad rzeką Soż, stolica obwodu i rejonu homelskiego. Drugie co do wielkości miasto w tym kraju.

Liczba mieszkańców: 484,3 tys. (2010)

Spis treści

[edytuj] Gospodarka

W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, chemiczny, elektrotechniczny, metalowy, drzewno-papierniczy, szklarski, przetwórstwa spożywczego.

W mieście znajduje się stacja kolejowa Homel.

[edytuj] Historia

W czasach I Rzeczypospolitej część Wielkiego Księstwa Litewskiego. Po I rozbiorze Polski w 1772 przyłączone do Rosji jako miasto powiatowe guberni białoruskiej (później mohylewskiej). Od 1926 część radzieckiej Białorusi.

Na prawym brzegu rzeki Soż w epoce żelaza funkcjonowało grodzisko, na którego miejscu w X-XI w. wybudowano gród obronny, który należał do Rusi Kijowskiej. W II poł. XIV w. zdobyty przez Litwę, która wybudowała tu drewniany zamek. W 1500 r. król Kazimierz Jagiellończyk podarował gród ruskiemu księciu Możajskiemu, który zdradził Rzeczpospolitą i przyłączył Homel do Księstwa Moskiewskiego. W 1535 r. Homel wrócił do Rzeczypospolitej i został siedzibą starostwa. W czasie wojen z Kozakami i Moskwą wielokrotnie zdobywany i odbijany. Na mocy rozejmu andruszowskiego z roku 1667 Homel pozostał w granicach Polski. Starostwo homelskie było duże i zamożne; w XVII oraz XVIII dzierżawione przez Sapiehów i Czartoryskich. Po pierwszym rozbiorze w 1772 r. Homel zajęła Rosja, a caryca Katarzyna II podarowała te dobra Rumiancewowi (rosyjski feldmarszałek). W 1835 r. dobra przeszły w ręce Iwana Paskiewicza, w rękach tej rodziny były do 1917 r.

Pobliski Las Szczakatowski jest cmentarzyskiem kilku tysięcy ofiar Wielkiego terroru. W 1941 ok. 30% mieszkańców stanowili Żydzi, z których większość opuściła miasto lub została zamordowana. Obszar silnie skażony po katastrofie czarnobylskiej w 1986 roku.

[edytuj] Ludność

Według spisu białoruskiego:

[edytuj] Zabytki

[edytuj] Osobowości

[edytuj] Klimat

W 2008 roku został pobity rekord ciepła dla tego miasta - obecnie wynosi +37,3 st. Celsjusza.

[edytuj] Sport

[edytuj] Galeria

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Homel&oldid=30533581
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty