Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Honoriusz II Honorius Secundus |
|
| Lamberto | |
| Papież | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | brak danych Bolonia, Włochy |
| Data i miejsce śmierci | 13 lutego 1130 Rzym, Włochy |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Sakra biskupia | przed 20 kwietnia 1117 |
| Kreacja kardynalska | najpóźniej 23 września 1116 Paschalis II |
| Kościół tytularny | kardynał-biskup Ostii |
| Pontyfikat | 21 grudnia 1124 |
Honoriusz II (łac. Honorius II), wcześniej Lamberto z Ostii - papież w okresie od 21 grudnia 1124 do 13 lutego 1130.
Lamberto pochodził z Bolonii z ubogiej rodziny. Był archidiakonem w swoim rodzinnym mieście i prawdopodobnie także członkiem kongregacji kanoników regularnych S. Maria di Reno. Około 1116 papież Paschalis II mianował go kardynałem-biskupem Ostii. Reprezentował papieża Kaliksta II w czasie rozmów z cesarzem Henrykiem V, zakończonych podpisaniem konkordatu w Wormacji. Wybór Lamberta na papieża nastąpił w czasie walk między rodzinami Pierleonich i Frangipanich. Większość kardynałów wybrała na papieża kard. Teobaldo Buccapecusa – Celestyna II, gdy przygotowywano się do koronacji, rodzina Frangipanich wraz z kanclerzem Kościoła rzymskiego Aymericiem wybrała na papieża kard. Lamberta, biskupa Ostii. Przybrał on imię Honoriusz II. Celestyn II uznał się za pokonanego, nie chcąc doprowadzić do schizmy zrezygnował z przyjęcia godności następcy św. Piotra, pozostawił papieskie insygnia i zrezygnował z ubiegania się o urząd biskupa Rzymu. 21 grudnia zrezygnował także z godności Honoriusz II, który jednak tego samego dnia został przez zgromadzenie kardynałów powtórnie wybrany na papieża i intronizowany. Papież Honoriusz II dążył do zachowania pokoju z cesarzem, mając za podstawę prawa ustalone w Wormacji. Papież Honoriusz II popierał kanoników regularnych, z których sam się wywodził, uważał, że są oni równie dobrze przygotowani do służby liturgicznej, jak do pracy duszpasterskiej. Takie zadania postawił przed zakonem premonstratensów, Norbertanów założonych w 1120 r. przez Norberta z Xanten, który łączył kontemplacyjne życie zakonne z aktywnością kaznodziejską i duszpasterską. Na synodzie w Troyes 1128 r. papież Honoriusz II zaaprobował regułę zakonu templariuszy. Z drugiej strony był skonfliktowany z tradycyjnymi ośrodkami monastycznymi, m. in. w 1126 ekskomunikował i złożył z urzędu opata Oderisio di Sangro z Monte Cassino.
Papież Honoriusz II ciężko zachorował w styczniu 1130 r. Kardynał Aymeric de la Chatre, kanclerz Św. Kościoła Rzymskiego (1123-1141) przewidując, że po śmierci papieża Honoriusza II dojdzie do walk o tron papieski, umieścił go w ufortyfikowanym klasztorze S. Gregorio na wzgórzu celiańskim w Rzymie. Honoriusz II 13 lutego 1130 r. zmarł w nocy, pochowano go na terenie klasztoru i przystąpiono natychmiast do elekcji nowego papieża. Po wyborze na papieża Innocentego II ciało Honoriusza II przeniesiono do bazyliki św. Jana na Lateranie.
| Poprzednik Kalikst II |
 |
Papież | |
Następca Innocenty II |
