Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Honoriusz IV Honorius Quartus |
||
| Giacomo Savelli | ||
| Papież | ||
 |
||
|
||
| Data i miejsce urodzenia | ok. 1210 Rzym, Włochy |
|
| Data i miejsce śmierci | 3 kwietnia 1287 Rzym, Włochy |
|
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Pontyfikat | 2 kwietnia 1285 | |
Honoriusz IV (łac. Honorius IV; wcześniej Giacomo Savelli) – papież w okresie od 2 kwietnia 1285 do 3 kwietnia 1287.
Urodził się w Rzymie w arystokratycznej rodzinie Savelli. Początkowo ożenił się i miał co najmniej dwóch synów. Jeden z nich został podestą w Urbino i zmarł przed 1279 rokiem, natomiast drugi został rzymskim senatorem i zmarł w 1306. Po śmierci żony Giacomo przeszedł do stanu duchownego. Uzyskał beneficja w Anglii i Francji i przeszedł na służbę angielskiego kardynała Jana z Toledo. W grudniu 1261 roku papież Urban IV mianował go kardynałem-diakonem S. Maria in Cosmedin. Został też mianowany prefektem Toskanii i dowódcą wojsk papieskich. W 1265 roku był jednym z legatów papieskich na ceremonię nadania królestwa Sycylii Karolowi z Anjou. Podpisywał bulle papieskie między 23 stycznia 1262 a 5 maja 1274. Uczestniczył w Drugim Soborze w Lyonie w 1274 oraz we wszystkich papieskich elekcjach w latach 1264-1285. W 1276 był legatem w Viterbo. Od 1277 roku był protodiakonem Świętego Kolegium Kardynałów. wybrano go na papieża w dniu 2 kwietnia 1285. Przybrał imię Honoriusz IV, być może na cześć Honoriusza III (1216-1227), z którym jednak, wbrew dawniejszym przypuszczeniom, nie był spokrewniony. Dopiero po wyborze blisko 75-letni elekt otrzymał święcenia kapłańskie i sakrę biskupią z rąk kardynała Latino Malabranca Orsini (20 maja 1285).
Wybór Honoriusza IV, rodowitego rzymianina, był reakcją na skrajnie profrancuską i proandegaweńską politykę jego poprzednika, Francuza Marcina IV, niepopularnego wśród rzymian. Honoriusz IV był bardziej pokojowo usposobiony niż Marcin IV i bez przeszkód powrócił z kurią do Rzymu. W trwającym od 1282 konflikcie między Andegawenami i Aragonią o Sycylię formalnie nie wycofał wprawdzie oficjalnego poparcia Stolicy Apostolskiej dla Andegawenów ani nałożonych na Aragonię i Sycylię kar kościelnych, faktycznie jednak przyjął postawę bardziej bezstronną. Pod koniec pontyfikatu rozpoczął nawet negocjacje pokojowe z królem Aragonii Alfonsem III, nie sfinalizowane jednak przed jego śmiercią.
W polityce wewnętrznej w Państwie Kościelnym Honoriuszowi udało się w dużym stopniu opanować zbuntowane tereny W Romanii, Marche i Spoleto, dotąd kontrolowane przez hrabiego Guido z Montefeltro. Dzięki swemu rzymskiemu pochodzeniu nie miał większych problemów z ludnością Wiecznego Miasta, odmiennie niż jego pochodzący z Francji poprzednik.
Honoriusz IV planował zorganizowanie nowej krucjaty, jednak podobnie jak wiele innych tego typu projektów w owym czasie nie doszło do jego realizacji. Nadał nowe przywileje zgromadzeniom zakonnym (franciszkanom, dominikanom, karmelitom i augustynianom). Ustanowił inkwizycję na Sardynii. Popierał nauczanie języków orientalnych na Uniwersytecie Paryskim z myślą o ewangelizacji Bliskiego Wschodu. Mianował jednego kardynała na konsystorzu 22 grudnia 1285 – został nim jego kuzyn Giovanni Boccamazza, mianowany kardynałem-biskupem Frascati oraz legatem papieskim w Niemczech, Polsce i Skandynawii.
Honoriusz IV zmarł 3 kwietnia 1287 i został pochowany w kościele S. Maria in Aracoeli w Rzymie.
| Poprzednik Marcin IV |
 |
Papież | |
Następca Mikołaj IV |
