Horeb (hebr. Chorev, חורב) – góra wymieniana w Biblii jako miejsce powołania Mojżesza przez Jahwe, jako wyzwoliciela Izraelitów z niewoli egipskiej - Wj 3,1, oraz miejsce, gdzie Bóg Jahwe ukazał się Eliaszowi, który chronił się przed królową Izebel w jaskini tej góry - 1Kl 19,8-14. W Biblii i pismach Józefa Flawiusza Góra Boża (Góra Jahwe), jest opisywana zamiennie - Synaj i Horeb.
Dokładna lokalizacja góry nie jest znana. Przyjmuje się, że jest to góra Synaj lub całe pasmo górskie, w którym leży ta góra w południowej części półwyspu Synaj w muhafazie Synaj Południowy w Egipcie.
Według innej interpretacji - głównie protestantów (Zielonoświątkowcy i baptyści) - jest nią góra Jabal al-Lawz w historycznej krainie Midian, a obecnie w północno-zachodniej części Arabii Saudyjskiej[1], lub też góra Har Karkom na pustyni Negew w południowym Izraelu[2].