Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Hoyerswerda Wojrowice Wojerecy |
|||
|
|||
| Państwo |  Niemcy |
||
| Kraj związkowy | Saksonia | ||
| Okręg administracyjny | Drezno | ||
| powiat | Budziszyn | ||
| Powierzchnia | 95,06 km² | ||
| Wysokość | 117 m n.p.m. | ||
| Ludność (31 grudnia 2009) • liczba ludności • gęstość |
38 218 402 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 03571, 035722 | ||
| Kod pocztowy | 02977 | ||
| Tablice rejestracyjne | BZ | ||
|
Położenie na mapie Saksonii
  Hoyerswerda
Wojrowice Wojerecy |
|||
|
Położenie na mapie Niemiec
 Hoyerswerda
Wojrowice Wojerecy |
|||
| Na mapach: | |||
 |
|||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||
| Strona internetowa miasta | |||
Hoyerswerda (pol. Wojrowice[1]; górnołuż. Wojerecy, wym. [ˈwɔjɛʀɛt͡sɨ]; dolnołuż. Wórjejce, wym. [ˈʰɛrjejt͡se]) – górnołużyckie miasto w Niemczech, w północnej części kraju związkowego Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, w powiecie Budziszyn, położone ok. 40 km na południe od Chociebuża i ok. 60 km na północny wschód od Drezna. Miasto należy do Euroregionu "Nysa".
Do 31 lipca 2008 Hoyerswerda było miastem na prawach powiatu, 1 sierpnia zostało włączone do powiatu Budziszyn.
Spis treści |
Miejscowość wzmiankowana w 1272 r. Prawa miejskie otrzymała w 1311 r. Miasteczko wielokrotnie zmieniało właścicieli. Na pocz. XVIII wieku znalazło się w posiadaniu ks. cieszyńskiej Urszuli Katarzyny Radziejowskiej, ks. Lubomirskiej (od 1704 do 1736 r.). Z rąk Radziejowskiej, miasto przejął elektor saski i król polski August III. W 1815 r. wraz z Dolnymi Łużycami miasto zostało oderwane od Saksonii i przyłączone do Prus. Miasto zostało połączone z resztą kraju linią kolejową, którą wybudowano w 1873 r. Fakt ten miał pozytywny wpływ na rozwój lokalnej gospodarki. W miasteczku w październiku 1912 r. założono organizację Serbołużyczan, Domowina i wybrano jej zarząd[2]. W tym samym roku miejscowość ta została włączona do pruskiej prowincji Śląsk. W 1918 r. miasto było widownią demonstracji Serbołużyczan protestujących przeciwko polityce wynaradawiania Łużyczan prowadzonej w pruskiej i saskiej części Łużyc[3]. W 1921 r. na konferencji delagatów Domowiny w Wojrowicach potępiono politykę germanizacji Łużyczan prowadzoną przez Niemcy[4]. Podczas działań wojennych wiosną 1945 r. toczyły się tutaj zacięte walki, w wyniku których w mieście uległo zniszczeniu 35% budynków[5].
W czasach NRD rozpoczęto industrializację miasta. W 1955 r. zbudowano kombinat chemiczny "Schwarze Pumpe" (Čorna Pumpa) bazujący na węglu brunatnym wydobywanym w okolicach. Zakłady zatrudniały ponad 20 tys. pracowników, w większości pochodzących spoza Hoyerswerdy. Zbudowano dla nich nowe miasto-blokowisko obok już istniejącego. Na pocz. lat 80. XX w. liczba mieszkańców przekroczyła 70 tys. Po upadku NRD spadła prawie o połowę. Obecnie trwa wyburzanie blokowisk, które wcześniej opustoszały. Jednocześnie dąży się do przywrócenia dawnego charakteru miasta sprzed czasów industrializacji.
Miejscowości partnerskie[6]:
.jpg&filetimestamp=20070506144024)
Niemiecko-łużycka tablica z nazwą miasta
Rynek
.jpg&filetimestamp=20070506144400)
Wieża ciśnień na stacji kolejowej
|
||||||||||||||||||||
