Hugo (Hugon) ze św. Wiktora, ur. w roku 1096 w Saksonii, średniowieczny filozof, teolog, autor traktatów mistycznych, w latach 1125-1141 stał na czele szkoły św. Wiktora w Paryżu o orientacji platońsko-augustyńskiej[1].
W kwestii sporu o uniwersalia Hugon był zwolennikiem koncepcji Piotra Abelarda, czyli opowiadał się za koncepcją abstrakcji pojęć z terminów jednostkowych. Reprezentował augustyński pogląd na duszę ludzką, uznając, że dusza jest niematerialnym, jednostkowym bytem, zaś człowiek jako taki, w swej fizyczności, jest człowiekiem wyłącznie poprzez związek cielesności z nieśmiertelną duszą.
Teologię mistyczną Hugona inspirowała myśl Augustyna z Hippony oraz dzieło Hierarchia niebiańska Pseudo-Dionizego Areopagity. Zasadnicze elementy augustyńskiej inspiracji widoczne są w jego koncepcji mistyki jako skutku łaski, oraz w wysuwaniu miłości na plan pierwszy w działalności intelektualnej - uznawał ją za cel studiowania. Kontynuatorem Hugona był św. Bonawentura[1].
- Didascalicon de studio legendi w: PL CLXXVI, 737 - 812; nowe stanowisko, różne od Św. Bernarda z Clairvaux o równoległości poznania przez rozum i objawienie; także, myśl o naturze jako "rękopisie Bożym".
- De institutione novitiorum, w: PL CLXXVI, 925 - 952
- Epitome Dindinmi in philosophiam, w: R. Baron, Hugonis de Sancto Victori Opera propedeutica, Notre Dame, 1966
- De grammatica, w: R. Baron, Hugonis de Sancto Victori Opera propedeutica, Notre Dame, 1966
- Practica geometriae, w: R. Baron, Hugonis de Sancto Victori Opera propedeutica, Notre Dame, 1966
- Descriptio mappae mundi, w: P. Gauthier-Dalché, La "Descriptio mappae mundi" de Hugues de Saint-Victor. Texte inédit avec introduction et commentaire, Parigi 1988
- Chronicon, inedito
- De Scripturis et scriptoribus sacris, w: PL CLXXV, 9-28;[O pismach i pisarzach świętych] - Hugo rozróżnia tu 'cztery rodzaje sensu', (zwłaszcza sens dosłowny wobec sensu alegorycznego), według których należy rozumieć Pismo Święte;
- Annotationes in Pentateuchon, w: PL CLXXV, 29-86
- Annotationes in libros Iudicum et Ruth, w: PL CLXXV, 87-96
- Annotationes in libros Regum, w: PL CLXXV, 95-114
- Homiliae in Ecclesiasten, w: PL CLXXV, 113-256
- Expositio super Psalmos, w: PL CLXXVII, 589-634
- Expositio super Threnos, w: PL CLXXV, 255-322
- Institutiones in Decalogum, w: PL CLXXVI 9-14
- Eulogium sponsi et sponsae, w: PL CLXXVI, 987-994
- In canticum beatae Mariae, w: PL CLXXV, 413-432
- De oratione dominica, w: PL CLXXV, 774-789
- De assumptione beatae Mariae, w: PL CLXXVII, 1209-1222
- Commentarius in Hierarchiam coelestem, w: PL CLXXV, 923-1154
- Dialogus de sacramentis legis naturalis et scriptae, w: PL CLXXVI, 17-42
- Sententiae de divinitate, w: A. M. Piazzoni, Ugo di San Vittore 'auctor' della "Sententiae de divinitate, Studi Medievali, 23 (1982)
- De sacramentis christianae fidei, w: PL CLXXVI, 173-618; [O sakramentach wiary chrześcijańskiej], pisane około 1136-1141, pierwsza wielka summa teologii średniowiecznej, stwierdza tu status działań określanych mianem sakramentów kościelnych jako narzędzi Bożego planu zbawczego.
- De verbo Dei, w: Pl CLXXVII, 289-294
- De quatuor voluntatibus, w: PL CLXXVI, 941-846
- De Verbo incarnato collationes, w: PL CLXXVII, 320-324
- De sapientia Christi, w: PL CLXXVI, 845-856
- De tribus diebus, w: PL CLXXVI, 811-838
- De potestate et voluntate Dei uta maior sit, w: PL CLXXVI, 839-842
- De beatae Mariae verginitate, w: PL CLXXVI, 857-876
- De tribus rerum subsistentiis, w: C. H. Buttimer, Hugonis de Sancto Victore Didascalicon De studio legendi. A critical Text, Washington 1939
- De arca Noe morali, w: PL CLXXVI, 617-680
- De arca Noe mystica, w: PL CLXXVI, 681-704
- De vanitate mundi, w: PL CLXXVI, 703-740
- De septem donis Spiritus sancti, w: PL CLXXV, 410-414; [O siedmiu darach Ducha Świętego]
- De quinque septenis, w: PL CLXXV, 405-410
- De unione corporis et spiritu, w: PL CLXXVII, 285-289; [O jedności ciała i ducha]
- De meditatione, w: PL CLXXVI, 993-998; [O medytacji]
- De virtute orandi, w: PL CLXXVI, 977-988; [O cnocie modlitwy]
- De substantia dilectionis, w: PL CLXXVI, 15-18
- De laude caritatis, w: PL CLXXVI, 696-976; [O pochwale miłości bliźniego]
- Soliloquium de arrha animae, w: PL CLXXVI, 951-970
- Epistolae duae ad Ranulphum de Mauriaco, w: PL CLXXVI, 1011
- Epistola ad Iohannem Hispalensem, w: PL CLXXVI, 1014
- Miscellanea, w: PL CLXXVII, 469-590
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Por. Grossi V., Ladaria L. F. SJ, Lécrivain Ph. SJ, Sesboüé B. SJ: Człowiek i jego zbawienie. s. 276-277.
[edytuj] Bibliografia
- Didascalion, czyli co i jak czytać (tłum. Małgorzata Frankowska-Terlecka), w: "Wszystko to ze zdziwienia. Antologia tekstów filozoficznych z XII wieku", Małgorzata Frankowska-Terlecka (red. nauk.), 2006, Wydawnictwo Naukowe PWN, Liczba stron: 468, ISBN: 978-83-01-14888-1, strony 278-317.
- Grossi V., Ladaria L. F. SJ, Lécrivain Ph. SJ, Sesboüé B. SJ: Człowiek i jego zbawienie, Historia Dogmatów. Bernard Sesboüé (red.), Piotr Rak (przekł.), Tadeusz Dzidek (red. nauk.). T. 2. Kraków: Wydawnictwo „M”, 2001, s. 557.
- Stanisław Janeczek, HUGON ze ŚWIĘTEGO WIKTORA (de Sancto Victore)
- "Hugo a s. Victore", w: Encyklopedia Kościelna Nadworskiego, 1873-1933, tom VII, s.490-492; Encyklopedia kościelna w Polskiej Bibliotece Internetowej.
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
