Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Błogosławiony Humbert z Romans (OP) |
|
| Humbert de Romans | |
| generał zakonu | |
| Data urodzenia | ok. 1194 Romans (Delfinat) |
| Data śmierci | 14 lipca 1277 Valence (Drôme) |
| Kościół / wyznanie | katolicki |
| Wspomnienie | 14 lipca |
| Szczególne miejsca kultu | Zakon Kaznodziejski |
Humbert z Romans (ur. ok. 1194 w Romans, zm. 14 lipca 1277 w Valence) – francuski dominikanin, generał zakonu w latach 1254-1263, czczony przez zakon, jako błogosławiony.
Spis treści |
Humbert urodził się w licznej rodzinie w Delfinacie. Jego rodzice byli ponoć bardzo pobożni, zaś szczególną estymą darzyli kartuzów. Jeden z jego braci wstąpił do zakonu założonego przez św. Brunona z Kolonii i rodzina spodziewała się, że również Humbert przyłączy się do kartuzów. Najpierw jednak wybrał się na naukę do Paryża, gdzie na miejscowym uniwersytecie uczył się prawa. Ukończył studia i pozostał na uczelni jako wykładowca. Jakiś czas potem usłyszał w swoim kościele parafialnym porywające kazanie, które przekonało go do przyłączenia się do Zakonu Kaznodziejów w dniu św. Andrzeja Apostoła, 30 listopada 1224. Płaszcz zakonny przyjął z rąk Jordana z Saksonii.
W 1226 został profesorem teologii na macierzystym uniwersytecie, następnie (1236) przeorem w Lyonie, prowincjałem Rzymu (1240) i Francji (1244). W trakcie papieskiej elekcji 1241 był wysuwany jako kandydat na papieża. Podczas kapituły w Budapeszcie, 31 maja 1254, został wybrany generałem całego zgromadzenia. Zrezygnował z funkcji 30 maja 1263 podczas kapituły w Londynie i powrócił do klasztoru w Valence, gdzie przebywał aż do śmierci. Przebywając już w Valence odmówił przyjęcia patriarchatu Jerozolimy. Klasztor opuścił tylko raz, na krótko, aby na prośbę papieża mediować w konflikcie między cystersami.
Zakon zawdzięcza Humbertowi kodyfikację liturgii dominikańskiej, która wykształciła się w XIII wieku, zaś w 1267 została zaakceptowana przez Klemensa IV.
| Poprzednik Jan Niemiec |
 |
Generał zakonu dominikanów |
|
Następca Jan z Vercelli |
