Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Humberto de Alencar Castelo Branco | |
 |
|
| Data urodzenia | 1900 |
| Data śmierci | 1967 |
| 29. Prezydent Brazylii | |
| Przynależność polityczna | bezpartyjny |
| Okres urzędowania | od 15 kwietnia 1964 do 15 marca 1967 |
| Wiceprezydent | José Maria Alkmim |
| Poprzednik | Pascoal Ranieri Mazzilli |
| Następca | Artur da Costa e Silva |
Humberto de Alencar Castelo Branco (urodzony 20 września 1900, zmarł 18 lipca 1967), brazylijski marszałek i polityk.
W 1918 roku wstąpił do armii. W czasie II wojny światowej służył w brazylijskim korpusie ekspedycyjnym w Europie w randze pułkownika.
Mianowany szefem sztabu generalnego przez prezydenta João Goularta w 1963 został jednym z przywódców puczu, który odsunął go od władzy w 1964. Wybrany prezydentem przez Kongres objął urząd 15 kwietnia tego roku i sprawował władzę do 15 marca 1967.
Castelo Branco był tym samym drugim i ostatnim marszałkiem w historii, który doszedł do władzy w Brazylii w wyniku zamachu stanu (pierwszym był założyciel republiki Deodoro da Fonseca).
Podczas rządów Castelo Branco ubezwłasnowolniono zdominowany przez lewicę Kongres (choć go formalnie utrzymano) oraz zlikwidowano wszystkie istniejące partię i w ich miejsce powołano dwie: kontrolowaną przez wojsko ARENĘ oraz Brazylijski Ruch Demokratyczny, skupiający legalną opozycję, pozbawioną wpływów i spełniającą rolę listka figowego reżimu.
Prezydentura Castelo Branco to także okres wewnętrznych represji, silnego uzależnienia polityczno-gospodarczego Brazylii od Stanów Zjednoczonych i wywodzących się stamtąd korporacji, co stanowiło odwrót od polityki samodzielności prowadzonej przez Juscelino Kubitschka, Jânio Quadrosa i Goularta. Z drugiej strony jego rząd zwiększył stopień interwencji państwa w gospodarkę.
Następcą Castelo Branco został jego osobisty kandydat, minister wojny, marszałek Artur da Costa e Silva. Niedługo po opuszczeniu pałacu prezydenckiego Castelo Branco zginął w wypadku lotniczym nieopodal Fortaleza.
