Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| International Association of Athletics Federations Międzynarodowe Stowarzyszenie Federacji Lekkoatletycznych |
|
 Mapa świata podzielona na federacje |
|
| Siedziba |  Monako |
| Członkowie | 212[1] |
| przewodniczący | Lamine Diack |
| Utworzenie | 1912 |
| Oficjalna strona organizacji | |
International Association of Athletics Federations, IAAF (pol. Międzynarodowe Stowarzyszenie Federacji Lekkoatletycznych) – międzynarodowa organizacja zrzeszająca narodowe związki lekkoatletyczne założona w 1912 roku w Sztokholmie, która do 2001 działała pod nazwą International Amateur Athletics Federation (Międzynarodowa Amatorska Federacja Lekkiej Atletyki).
IAAF zrzesza obecnie w sumie 212 federacji co sprawia, że ma więcej członków niż Organizacja Narodów Zjednoczonych i jest największą sportową organizacją na świecie[1]. Obecnym przewodniczącym IAAFu jest Senegalczyk Lamine Diack, który swoją funkcję sprawuje od 8 listopada 1999 roku[2].
Spis treści |
IAAF został założony 17 lipca 1912 roku w Sztokholmie dwa dni po zakończeniu zawodów lekkoatletycznych na igrzyskach olimpijskich[3][4]. Świat lekkoatletyczny widział potrzebę powołania do życia organu władzy, który zajął by się kwestiami technicznymi, przepisami oraz ratyfikacją wyników w tym rekordów świata[5]. W kongresie założycielskim wzięli udział przedstawiciele 17 reprezentacji narodowych. Były to: Australazja (podczas sztokholmskich igrzysk pod tym szyldem wystąpiły wspólnie Australia i Nowa Zelandia), Austria, Belgia, Cesarstwo Niemieckie, Chile, Dania, Egipt, Finlandia, Francja, Grecja, Kanada, Norwegia, Rosja, Stany Zjednoczone, Szwecja, Węgry oraz Wielka Brytania[6][7]. Pierwszym przewodniczącym wybrany został Szwed Sigfrid Edström, który swoją funkcję sprawował aż do roku 1946[5]. W Sztokholmie zaplanowano, że dwa kolejne Kongresy IAAFu odbędą się w 1913 w Berlinie oraz 1914 w Lyonie gdzie miano podjąć kolejne decyzje dotyczące światowej lekkoatletyki[5]. W kolejnych latach działalność organizacji przerwała I wojna światowa.
Pierwszą siedzibą IAAFu była Szwecja, a od 1946 do 1993 roku główna siedziba organizacji znajdowała się w Londynie[8]. W następstwie decyzji podjętej w sierpniu 1993 roku podczas mistrzostw świata w Stuttgarcie siedziba IAAFu została przeniesiona do Monako gdzie znajduję się do dziś[8].
Od 1982 IAAF zezwolił na wypłacanie nagród za zwycięstwa w organizowanych przez siebie imprezach jednak zmiana nazwy z "amatorska" została dokonana dopiero w 2001 roku[9].
| Przewodniczący | Lata | Źródło |
|---|---|---|
 Sigfrid Edström |
1912–1946 | [10] |
 Lord Burghley |
1946–1976 | |
 Adriaan Paulen |
1976–1981 | |
 Primo Nebiolo |
1981–1999 | |
 Lamine Diack |
1999– | [2] |
Do zadań IAAF-u należy dbanie o rozwój lekkoatletyki na świecie, również poprzez standaryzację konkurencji i metod ich pomiaru, zatwierdzanie rekordów świata oraz organizacja zawodów lekkoatletycznych o zasięgu światowym.
Obecnie IAAF organizuje następujące zawody sportowe:
