iButton - rodzaj obudowy układów scalonych (a zarazem rodzaj złącza) z magistralą 1-Wire, wprowadzony i używany przez firmę Dallas Semiconductor, dlatego nazywany jest Dallas key[1].
Spis treści |
iButton jest to układ scalony zawarty w obudowie o średnicy 16 mm wykonanej z nierdzewnej stali. Górna i dolna pokrywa obudowy są odizolowane elektrycznie przez pierścień polipropylenowy tak, że stanowią wyprowadzenia intefejsu 1-Wire poprzez który odbywa się wymiana informacji z układem scalonym. Hermetyczna stalowa obudowa zapewnia zabezpieczenie przeciw czynnikom zewnętrznym.
W normalnym wykonaniu iButton nie zawiera wewnętrznego źródła energii. Układ wykorzystuje zasilanie pasożytnicze poprzez konsumpcję energii bezpośrednio z intefejsu 1-Wire.
Każdy iButton ma unikatowy i niezmienialny kod zgodny z układami serii 1W, zawierający typ układu oraz jego indywidualny numer utworzony przez przepalenie odpowiednich połączeń laserem na układzie wewnątrz obudowy. Adres (np. szesnastkowo 2700000095C33108) może być odczytany i użyty do identyfikacji typu układu jak i każdego układu iButton.
Układy iButton są wykorzystywane w aplikacjach kontroli dostępu, logowania wykonanych zadań, inwentaryzacji, itd. Są one montowane jako aktywna część kluczy elektronicznych (na zdjęciu). W Dallas umieszcza w iButton następujące grupy typów układów:
Producent szacuje, że na świecie używanych jest co najmniej 175 milionów urządzeń iButton[1].
Informacja może być transmitowana pomiędzy iButton i czytnikiem z prędkością do 142 kbps. Rozpoczęcie komunikacji następuje przez przyłożenie metalowej obudowy iButton do czytnika w taki sposób, aby obydwie elektrody interfejsu były elektrycznie połączone z odpowiednimi elementami czytnika. Następuje wówczas dostarczenie energii elektrycznej do układu i inicjalizacja protokołu iButton.